Pokémon Sun And Moon Pokémon

"หนูเป็นไรไม่รู้ อยากให้พี่กอดหนู" ไอริน "แน่ใจน่ะ...อย่าเสียใจทีหลังละสาวน้อย ค่ำคืนแรกพี่ทั้งสองพบกัน ในปับ Groovwiz และจากนั้นคือตลอดไป

เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น... ปัง!! ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน

คืนนี้พวกเราจะตอกและย้ำให้เธอได้รู้ซึ้งว่าร่างกายและหัวใจของเธอน่ะเป็นได้แค่ของพวกเราตลอดไป

“ถ้าเป็นผัวเก่าแล้วเหมือนหมาบ้าหวงเขาขนาดนี้ ไมไม่กลับไปวะ?”คำพูดดังเข้าโสตประสาทคนที่กระดกเหล้าอยู่ “รอให้มาง้อกูก่อน” ง้อแบบลึก ๆ ... เมื่อคนแบบ ‘เฮียสอง’ เจ้าของโรงงานเหล็กสุดหล่อปากหมาสันดานดิบต้องมาถูก ‘มินตรา’ เมียเด็กที่เขาหลงรักจนแทบคลั่งบอกเลิกแบบไม่ทันตั้งตัว กล้าดียังไงมาบอกเลิกเขา! เธอคิดว่าเมียเก่าคนโปรดมันเป็นกันง่าย ๆ หรือไง? เขาจะตามดูตามส่อง ตามแซะตามหวง ตามกวนเธอไม่ยอมรามือเลยคอยดูเถอะ! “ก็บอกเลิกกูเอง กูไม่มีวันง้อหรอกจะบอกให้ ยัยนั่นต่างหากที่ต้องเป็นคนคลานมาขอกู” “แม่งโคตรไม่หนุกเลยว่ะ นักร้องส้นตี_นั่นมันร้องท่อนหนึ่งว่าเมียเก่า” “อย่า ยุ่ง กับ คน ของ กู ค__”

...เมื่อรุ่นพี่ที่สนิท ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต สิ่งที่พายุได้รับจากการเป็นเจ้าหนี้ ที่ไม่ได้เงินคืนซักบาท แถมยังต้องรับอุปการะสาวน้อยน่ารัก ที่สูญเสียทั้งพ่อและแม่ เขาจึงจำเป็นที่จะต้องรับเลี้ยงเธอไว้! ในฐานะ"ของเล่นแก้ขัด" แต่สำหรับสาวน้อยไร้เดียงสา ผู้อ่อนต่อโลกอย่าง "ข้าวหอม" กลับมองว่าสิ่งที่เขาให้มา มันคือ "ความรัก " เมื่อความดีและความใสซื่อของเด็กสาวคนหนึ่ง ไม่สามารถหยุดความเจ้าชู้รักสนุกของคนที่เธอรักได้ และได้ยินคำพูดเหยียดหยามมากมาย ข้าวหอมจึงเลือกที่จะหนีออกไปจากชีวิตผู้ชายใจร้ายที่เธอไม่มีวันลืมได้ลง... แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ"บุญวาสนา" หรือ"บุญวาดชาติหมา" ทำให้ทั้งคู่กลับมาเจอกัน! ในฐานะ ท่านประธานของบริษัท กับเด็กนักศึกษาฝึกงาน ที่การกลับมาเจอกันครั้งนี้ ข้าวหอมคนเดิมของพายุ กลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง...

เขาต้องการเพียงลูกเท่านั้น ไม่ได้ต้องการแม่ของลูกเลยสักนิด! จากน้องสาวบ้านข้าง ๆ ในวัยเด็ก กลับกลายมาเป็นแม่ของลูก และเมียที่เขาแสนจะเกลียดชัง จนแทบไม่อยากมองหน้าเลยด้วยซ้ำ! “เมียที่ฉันไม่ได้อยากแต่ง อย่าคิดว่าฉันจะรักคนแบบเธอ ฉันให้เธออยู่ถึงวันที่คลอดลูกฉันออกมาเท่านั้นแหละ” “ต่อให้คุณไม่รักเอย แต่ตอนนี้คุณก็ควรให้เกียรติเอยในฐานะเมีย และแม่ของลูกคุณ!” เธอที่ถูกเกลียดชังเพียงเพราะเธอไม่ใช่คนที่เขาอยากแต่งงานด้วย คนที่เขารักคือน้องสาวลูกติดแม่เลี้ยงเธอต่างหาก ไม่ใช่เธอ! และไม่มีวันเป็นเธอ! “รักกันมากใช่ไหม? ถ้ารักกันมากขนาดนั้น เดี๋ยวเอยถอยให้เอง” _________________ “ลูกร้องคิดถึงแม่ใหญ่เลย พี่เลยพาลูกมาหา ขะ ขอเข้าไปในบ้านหน่อยนะครับ” ลูกร้องคิดถึงแม่ก็จริงส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนหนึ่งคือพ่อของลูกก็ร้องคิดถึงเมียเหมือนกัน