คน สำคัญ

เพื่อนวัยเด็กของฉันเคยสัญญาว่า พอเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว เขาจะแต่งงานกับฉัน แต่ในวันแต่งงาน เขากลับมาสาย และตอนที่พวกเราไปตามหาเขาจนเจอ เขากำลังคลอเคลียอยู่บนเตียงใหญ่ในโรงแรมกับเฉียวเวยเวย น้องสาวต่างมารดาของฉัน ต่อหน้าสายตาผู้คนมากมาย ทายาทมหาเศรษฐีอย่างฟู่ซือเหนียนก้าวออกมาข้างหน้า และประกาศอย่างเปิดเผยว่าฉันคือคนที่เขาแอบรักมาหลายปี หลังแต่งงานกันห้าปี ทุกคำที่ฉันพูด ฟู่ซือเหนียนจำได้หมด ฉันเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนที่เขาใส่ใจมากที่สุด จนกระทั่งวันหนึ่งตอนที่ฉันกำลังทำงานบ้านอยู่ ฉันเผลอไปเจอเอกสารลับฉบับหนึ่งที่ซ่อนลึกอยู่ในลิ้นชักโต๊ะทำงานของฟู่ซือเหนียน หน้ากระดาษแผ่นแรกคือเรซูเม่ของเฉียวเวยเวย บนเอกสารนั้นมีตัวอักษรที่เขาเขียนด้วยลายมือของตัวเองว่า — “ให้จับตาเป็นพิเศษ สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด” ต่อมาคือแฟ้มบันทึกการจัดสรรงานของโรงพยาบาลชุดหนึ่ง ซึ่งฉันไม่เคยเห็นมาก่อน วันที่ในเอกสารตรงกับคืนที่ฉันประสบอุบัติเหตุรถชนก่อนหน้านั้น ตอนนั้นฉันถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาลในเครือฟู่ซื่อ แต่กลับต้องรอการผ่าตัดอยู่นานโดยไม่ได้รับการช่วยเหลือเสียที พอฉันฟื้นขึ้นมา เด็กในท้องก็ไม่อยู่แล้ว เพราะฉันเสียเลือดมากเกินไป ตอนนั้นฉันร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของเขาจนแทบไม่มีเสียง แต่ฉันไม่เคยบอกความจริงกับเขาเลย เพราะไม่อยากทำให้เขาเป็นห่วงมากไปกว่านี้ แต่จนถึงวันนี้ฉันเพิ่งรู้ว่า คืนเดียวกันนั้นเฉียวเวยเวยก็ได้รับบาดเจ็บเหมือนกัน และคำสั่งที่ฟู่ซือเหนียนออกให้กับโรงพยาบาลก็คือ “ให้ระดมทรัพยากรผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด เพื่อรักษาเฉียวเวยเวยเป็นลำดับแรก” น้ำตาของฉันซึมลงไปบนกระดาษ จนหมึกตัวอักษรกระจายเลอะพร่าไปหมด “ถ้าฉันไม่ใช่คนสำคัญอันดับหนึ่งของนาย งั้นฉันก็จะหายไปจากโลกของนายเสีย”

"ครั้งหนึ่งเธอขายความสาวให้กับเขาเพราะความจำเป็นบางอย่าง" แต่แล้วหลายปีต่อมา เธอเจอเขาในขณะที่เธอนั้นกำลังจะมาเป็นเลขาให้กับท่านประธาน ซึ่งนั่นก็คือ "เขา" ตัวอย่าง “เราเคยเจอกันมั้ย” ฌอนไม่ยอมแพ้ ยังยิงคำถามคาใจเขาอีกครั้ง เขาจำเธอได้แต่เธอกลับจำเขาไม่ได้อย่างนั้นหรือ “ท่านประธานพูดเรื่องอะไรคะ ดิฉันไม่เคยเจอท่านประธานค่ะ...เอ่อ...นี่คือครั้งแรกค่ะ ทำไมเหรอคะ ดิฉันหน้าเหมือนใครที่ท่านประธานรู้จักเหรอคะ” ขอเปรมมิกาสวมบทนางร้ายความจำเสื่อมหน่อยเถอะ เธอไม่ต้องการให้เขารื้ออดีตของเธอขึ้นมาอีก เรื่องของเธอกับเขา มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่น่าจดจำเลยสักนิด เขาจะเอาเรื่องเธอมาพูดทำไมอีก ต้องการอะไร หรือว่า เขาจะต้องการเธออีก ไม่นะ! เปรมมิกาจะไม่ยอมให้เขาดึงอดีตอันเลวร้ายของเธอขึ้นมาอีกเป็นแน่ “อ่อ ฉันคงเจอคนหน้าเหมือนสินะ”

คนเรา...คู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกันหรอก ต่อให้มีอันต้องพลักพราก แยกจาก...สุดท้ายก็จะได้กลับมาหากันเพื่อเป็นคู่ของกันอยู่ดี เช่นเดียวกับเขาและเธอ

เมื่อโชคชะตาไม่เพียงส่งต่อชีวิต… แต่ส่งต่อความลับของกาลเวลา สมองพรรคดีแด่ท่านผู้นำ สองมือเพื่อชาติ ถือปืนและอำนาจ แต่หัวใจเพื่อเธอ

ฟังผมนะถ้าคุณให้ผมช่วย ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมคุณจะไม่มีสิทธิ์ก้าวออกไปชีวิตผมไปได้ถ้าผมไม่อนุญาต เข้าใจไหม” จะว่าผมเป็นคนฉวยโอกาสก็ได้แต่ผมถูกใจเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเพราะงั้นอะไรที่ผมเล็งไว้แล้วผมต้องได้ไม่ว่าจะต้องวิธีไหนก็ตาม

“พระเจ้าทรงประทานเธอกลับมาให้ผมแล้ว มีเหตุผลอะไรที่ผมจะปล่อยเธอหลุดมือไปง่ายๆ” เด็กผู้หญิงถักเปียเมื่อ5ปีก่อน ตอนนี้เธอกลายมาเป็นคนไข้ฉุกเฉินของผม อุบัติเหตุเป็นเรื่องที่ทุกคนไม่อยากให้มันเกิดขึ้นแต่วันนี้ผมรู้สึกขอบคุณอุบัติเหตุครั้งนี้ที่ทำให้ผมเจอเธออีกครั้ง ปี๊ป่อ ปี๊ป่อ ปี๊ป่อ…. “คนไข้เกิดอุบัติเหตุรถชนมา ศีรษะกระแทกพื้นและมีบาดแผลถลอกครับ” “ห้องฉุกเฉินคุณหมอไม่พอ ติดเคสอุบัติเหตุหลายราย” ตึก ตึก ตึก เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นทางเดิน ขณะที่ไรเดอร์สาวนอนตะแคงอยู่บนเตียงคนไข้โดยมีผ้าพันแผลพันรอบศีรษะ เนื้อตัวเปรอะเปื้อนฝุ่นและมีเลือดไหลซึมออกมาบริเวณแผลที่ล้มกระแทกพื้น “พาคนไข้เข้าห้องฉุกเฉินเลยครับ เคสนี้ผมดูเอง” “ค่ะ ศาสตราจารย์”