ดูjurassic World

เรื่องราวในอนาคตอันใกล้ที่ความตายใกล้ตัวกว่าที่คิด ทุกอย่างกลัวการสูญพันธุ์ไม่เว้นแม้แต่ซอมบี้ที่เกิดจากการสร้างขึ้นโดยมนุษย์ที่มีความต้องการไม่สิ้นสุด จะเป็นอย่างไรถ้าซอมบี้ มันเพียงแค่อยากสืบพันธุ์ 

วงเธอให้รัก...แล้วควักหัวใจออกมากินซะ! เวลานี้แหละ...จูบเธอเป็นครั้งสุดท้าย แล้วควักหัวใจเธอออกมาซะ ! "อืมมม" เขาก้มเข้าหาใบหน้าสวย ประกบจูบริมฝีปากแล้วบดขยี้อย่างเร่าร้อน เธอจูบตอบด้วยความเต็มใจ แลกลิ้นตวัดโรมรันอย่างดูดดื่ม "อ่าห์..." เสียงครางกระเส่าผสมผสานหวานใส ลมหายใจอุ่นซ่านประสานกัน สองริมฝีปากบดจูบแลกลิ้น ขยับขับเคลื่อนวนเวียนวาบหวามอย่างไม่รู้เบื่อ ‘ตอนนี้แหละ...จัดการเธอซะ!’ "ทำยังไง ผมถึงจะได้เป็นมนุษย์" ยักษ์หนุ่มเจ้าของดวงหน้างดงามดุจเทพสร้าง เอ่ยถามยักษ์ชรานามว่าอรรณพ "กินหัวใจของมนุษย์" "กินหัวใจของมนุษย์ ..กินสักเท่าไหร่?" "แค่ดวงเดียว" "งั้นก็ไม่ยาก" "แต่ต้องเป็นหัวใจที่รักเจ้า ..รักด้วยใจบริสุทธิ์" อสุรามยิ้มกริ่ม ดั่งผู้ชนะ

หลังจบสงครามระหว่างมนุษย์และเผ่าสัตว์อสูร ทั้งสองฝ่ายตกลงกันให้ลูกครึ่งอสูรเป็นผู้ปกครองโลก ทุกๆ หนึ่งร้อยปีจะมีการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และเผ่าสัตว์อสูรหนึ่งครั้ง ใครที่ให้กำเนิดลูกครึ่งอสูรได้ก่อน ผู้นั้นจะได้กลายเป็นผู้กุมอำนาจรุ่นต่อไป ชาติก่อนฉันเลือกแต่งงานกับลูกชายคนโตของเผ่าหมาป่าที่มีชื่อเสียงเรื่องความรักเดียวใจเดียว และชิงคลอด ‘หมาป่าขาว’ ลูกครึ่งอสูรให้เขาได้ก่อน ลูกของเราได้กลายเป็นผู้กุมอำนาจสมาพันธ์มนุษย์และสัตว์อสูรคนต่อไป ส่วนเขาก็ได้รับอำนาจล้นฟ้าไปโดยปริยาย ส่วนน้องสาวที่ในตอนนั้นหลงใหลในความงามของเผ่าจิ้งจอกจนเลือกแต่งงานเข้าไป กลับต้องติดโรคเพราะลูกชายคนโตของเผ่าจิ้งจอกมักมากในกาม จนกระทั่งสูญเสียความสามารถในการมีบุตร น้องสาวเก็บความริษยาเอาไว้ และจุดไฟเผาฉันกับหมาป่าขาวที่ยังเล็กจนตายทั้งเป็น พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันก็ย้อนกลับมาในวันแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ น้องสาวชิงปีนขึ้นเตียงของ ‘โม่จิ่ง’ ลูกชายคนโตของเผ่าหมาป่าตัดหน้าไปก่อน ฉันรู้ว่าเธอก็ย้อนกลับมาเกิดใหม่เหมือนกัน แต่น้องสาวไม่รู้เลยว่า โดยเนื้อแท้แล้วโม่จิ่งโหดเหี้ยมอำมหิต บูชาความรุนแรง ไม่ใช่คู่ครองที่ดีเลยสักนิด!

"ไนร่า"หญิงสาวธรรมดาลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตนเองอยู่ในร่างของ “ไนร่า” ตัวประกอบหญิงนิสัยร้ายกาจในนิยายโลกอสูรยุคหินที่มีชื่อเดียวกัน ยังไม่ทันตั้งสติ เธอก็ต้องวิ่งหนีฝูงช้างป่าที่กำลังไล่ล่า! ตามเนื้อเรื่องเดิม ไนร่าจะพาคนหลงทางจนตายหมด เหลือเพียงสามีอสูรทั้งสี่ที่รอดชีวิตกลับไปเป็นผู้ติดตามของนางเอกในอนาคต แต่อุตส่าห์ได้ชีวิตใหม่ทั้งที ใครจะยอมตายตามบทกันเล่า! ไนร่าจึงเปลี่ยนเส้นทาง พาคนเจ็บ เด็ก คนแก่ และผู้ถูกทอดทิ้งอีกสิบกว่าชีวิตหนีไปตั้งถิ่นฐานใหม่ พร้อมกับ “ระบบพัฒนาชีวิต” ที่มอบพื้นที่เก็บของ แปลงปลูกพืชพิเศษ และภารกิจยกระดับความเป็นอยู่ของผู้คน ปัญหาเดียวคือไนร่าคนเดิมเคยทารุณสามีอสูรทั้งสี่จนพวกเขาเกลียดเธอเข้ากระดูก อาเคล อสูรอินทรีผู้มีปีกบาดเจ็บ เซย์รัน อสูรงูขาวผู้ควบคุมพิษไม่ได้ คารัน อสูรเสือดำผู้มีแก่นวิญญาณไม่มั่นคง ลูเวน อสูรกระต่ายผู้ถูกดูแคลนว่าอ่อนแอ ในสายตาของทุกคนพวกเขาคือบุรุษไร้ค่าที่ไม่มีใครต้องการ แต่ไนร่ากลับค้นพบว่า คนทั้งสี่ไม่ได้ไร้ค่าเลยแม้แต่น้อย ชีวิตใหม่นี้เธอจะปกป้องพวกเขาเอง จะทำให้ทุกคนได้เห็นว่า สามีอสูรของเธอ ไม่มีผู้ใดคู่ควรกับคำว่าไร้ค่า!

ฉันเป็นมนุษย์หมาป่าที่กำลังตั้งครรภ์ที่กำลังตั้งครรภ์ได้แปดเดือน ลูกในท้องคือทารกเลือดผสมระหว่างฉันกับจัสตินแท้ที่เป็นแวมไพร์ เมื่อความเจ็บปวดจากการคลอดจู่โจม จัสติน คู่แท้ของฉันซึ่งเป็นแวมไพร์ ได้ขังฉันไว้ในโลงน้ำแข็งที่สลักด้วยอักขระเพื่อจะยับยั้งการคลอดบุตร ฉันกรีดร้อง ฉันอ้อนวอนเขา แต่เขากลับพูดเพียงคำเดียวว่า "รอก่อน" ทั้งหมดนี้ก็เพื่อคนรักในวัยเด็กของเขา นั่นคือไอโซลด์ แวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์ผู้ใช้เวทมนตร์โลหิตทมิฬเพื่อตั้งครรภ์ทายาทสายเลือดบริสุทธิ์ของเขาโดยไม่ต้องมีเพศสัมพันธ์ บุตรแวมไพร์คนแรกที่ถือกำเนิดขึ้นในรอบหนึ่งพันปีจะได้รับพรสูงสุดจากต้นตระกูล ซึ่งจะช่วยชำระล้างสายเลือด และทำลายคำสาปโลหิตที่กัดกินพวกเรามาหลายชั่วอายุคน "เกียรตินั้นเป็นต้องของบุตรของไอโซลด์" จัสตินกล่าว เสียงของเขาเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง "เจ้าได้รับความรักจากข้าไปแล้ว เกรซี่ โลงน้ำแข็งนี่แค่ช่วยรับประกันว่าเจ้าจะคลอดหลังจากนาง" ความเจ็บปวดจากการบีบรัดของมดลูกฉีกกระชากร่างฉัน ฉันอ้อนวอนขอให้เขาพาฉันไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์วารีโลหิต เขาก้มลงมา นิ้วเย็นเยียบเชิดคางฉันไว้ ริมฝีปากเขาประชิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่เป็นดั่งคำขู่ "เลิกแสดงละครเสียที ข้าน่าจะดูออกตั้งนานแล้วว่าเจ้าไม่เคยรักข้า เจ้ามันก็แค่พวกนอกรีตในโลกมนุษย์หมาป่า เจ้าเพียงต้องการอำนาจและตำแหน่งของข้าเท่านั้น" "เจ้ามันสิ้นคิดถึงขนาดกล้าเอาลูกของเรามาเสี่ยงกับวิถีหมาป่าชั้นต่ำ เพียงเพื่อทำลายพรสูงสุดจากบรรพบุรุษ...เจ้ามันยาพิษชัดๆ" น้ำตานองหน้า ร่างกายฉันสั่นเทาจนเสียงแตกพร่า "ลูกกำลังจะคลอดแล้ว—ข้าหยุดมันไม่ได้ ได้โปรดเถอะ ข้าจะยอมทำคำสาบานเลือด ข้าไม่สนเรื่องพรนั่นหรอก ข้าต้องการแค่ท่าน!" เขาสะบัดเสียงหัวเราะเยาะ ในดวงตาฉายแววความเจ็บปวดจากการถูกทรยศ "ถ้าเจ้ารักข้า เจ้าคงไม่วิ่งไปหาแม่ของข้า เจ้าคงไม่วางยาพิษความคิดของนางให้ต่อต้านไอโซลด์" "ข้าจะกลับมาหลังจากที่นางได้รับพรแล้ว ยังไงเสีย บุตรที่เจ้าอุ้มท้องก็เป็นลูกของข้าเช่นกัน" เขายืนเฝ้าอยู่ด้านนอกสถานศักดิ์สิทธิ์ที่ไอโซลด์กำลังทำพิธี โดยไม่ใยดีฉันเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งเขามองเห็นแสงแห่งพรปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของไอโซลด์ เขาออกคำสั่งให้ทาสโลหิตของเขาปล่อยฉัน แต่เสียงของทาสโลหิตสั่นด้วยความหวาดกลัว "นายท่าน...เลดี้ เกรซี่และบุตร...สัญญาณชีพของพวกนาง...หายไปแล้ว" ในชั่วพริบตานั้น โลกของจัสตินก็พังทลายลง

ชาติก่อน... มู่ชิงเยว่ทุ่มเททุกสิ่งให้ศิษย์พี่ทั้งสาม เลี้ยงสัตว์เทพแทบตายก็ถูกแย่ง หาของวิเศษมาได้ก็ถูกชิงไป ทำงานหนักจนแทบสิ้นใจ กลับถูกมองเป็นเพียงคนรับใช้ สุดท้ายยังถูกคนที่ไว้ใจผลักตกหน้าผาจนตายอย่างอนาถ เมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้กลับมาอีกครั้ง มู่ชิงเยว่จึงตัดสินใจเพียงเรื่องเดียว "ข้าจะรักตัวเอง" ศิษย์พี่งี่เง่าพวกนั้น ไม่เอาแล้ว! คนทรยศ รอรับผลกรรมได้เลย! ส่วนสัตว์เทพอสูรที่เคยถูกแย่งไป ชาตินี้นางจะทำพันธสัญญากับพวกมันทุกตัว! แมวเทพจอมอ้วน สุนัขเทพสายกิน มังกรทองผู้เย่อหยิ่ง หงส์เพลิงตัวแสบ กิเลนขี้อ้อน งูดำกลืนสวรรค์ และสัตว์เทพสุดป่วนอีกนับไม่ถ้วน ต่างพร้อมใจกันยืนข้างนายหญิงคนเดียว! แต่ใครจะคิดว่า... ระหว่างทางไปเก็บเห็ดพันปี นางจะช่วยจิ้งจอกเก้าหางบาดเจ็บตัวหนึ่งเอาไว้ และเจ้าจิ้งจอกตัวนั้น ดันเป็นราชาแห่งเผ่าจิ้งจอกผู้ยิ่งใหญ่ ที่ย้อนเวลากลับมาเพื่อปกป้องนางเช่นกัน จากหญิงสาวผู้ถูกทุกคนรังแก สู่เจ้าสำนักฝึกสัตว์เทพผู้โด่งดังไปทั่วสามภพ พร้อมแก๊งสัตว์เทพอสูรจอมอ้วนสุดน่ารัก ที่พร้อมสร้างความวุ่นวายและความฮาในทุกวัน