ภาพยน

นี่คือภาพรวมที่ผมเข้าใจเกี่ยวกับเส้นทางอาชีพของพยัพ คำพันธุ์ ซึ่งเป็นคนที่มีความหลากหลายทางงานด้านศิลปะและการแสดงออกทางดนตรี ที่ผ่านมาผมเห็นว่าเขาเริ่มจากพื้นฐานในฉากดนตรีท้องถิ่นก่อน จนค่อย ๆ ขยับเข้าสู่วงการที่กว้างขึ้นด้วยการเป็นทั้งนักแสดงและผู้ทำดนตรีให้ผลงานหลายรูปแบบ การทำงานของเขามักมีการทดลองเสียงและการผสมผสานแนวดนตรีที่ไม่ยึดติดพรมแดน ทำให้ผลผลิตที่ออกมามีมิติและไม่ซ้ำใคร

ความต่อเนื่องในอาชีพของพยัพทำให้เขาได้ร่วมงานกับศิลปินและทีมงานหลากหลาย ทั้งในมุมของการแสดงสด การบันทึกเสียงในสตูดิโอ และการทำเพลงประกอบงานภาพ เขามักจะไม่หยุดอยู่กับรูปแบบเดิม ๆ แต่ชอบขยายขอบเขตงาน เช่น ลองทำโปรเจกต์ที่รวมศิลปะแบบสหสาขา หรือรับหน้าที่เป็นผู้ชี้แนวทางให้โปรเจกต์ใหม่ ๆ งานสอนหรือการเป็นที่ปรึกษาให้กับรุ่นน้องก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่ผมเห็นว่าเขาให้ความสำคัญ เพราะนอกจากจะสร้างผลงานของตัวเองแล้วยังช่วยยกระดับฉากดนตรีรอบตัวด้วย

มุมมองส่วนตัวสุดท้ายคือความยั่งยืนในวิถีการทำงาน พยัพดูเหมือนจะเลือกทางเดินที่ให้คุณภาพมากกว่าความรวดเร็ว เขาให้ความสำคัญกับการสร้างผลงานที่มีเอกลักษณ์และมีความหมาย แม้ว่าจะไม่ได้ออกสื่อบ่อย ๆ แต่เมื่อปรากฏตัวครั้งหนึ่งจะทิ้งร่องรอยให้คนพูดถึงไปอีกนาน นี่เป็นเสน่ห์ที่ผมชอบและคิดว่ายังคงทำให้เขามีพื้นที่ของตัวเองในวงการต่อไป

ไม่คิดเลยว่า 'พนิสนป' จะซ่อนฉากลับไว้ละเอียดและมีน้ำหนักขนาดนี้ — ฉากที่ตัวเอกเดินเข้าไปในห้องสมุดร้างแล้วพบกล่องบันทึกเก่าคือหนึ่งในช็อตที่ทำให้หัวใจเต้นแรงที่สุดของเรื่อง ประกายไฟจากเทียนกับกล้องที่ซูมช้า ๆ ทำให้รายละเอียดเล็ก ๆ อย่างรอยขีดเขียนบนหน้ากระดาษกลายเป็นกุญแจสำคัญของพล็อต

การเล่าในฉากนั้นไม่ได้หวือหวา แต่ช่างมีชั้นเชิง: การใช้เสียงพื้นหลังที่เป็นกระซิบและซาวด์แทร็กต่ำ ๆ ทำให้บรรยากาศอึดอัดเหมือนกำลังถูกสอดส่อง อีกอย่างที่ชอบคือมุมกล้องที่จับการเคลื่อนไหวของมือมากกว่าหน้า ทำให้ความหมายของการกระทำเล็ก ๆ ดูหนักแน่นกว่าบทพูด ซึ่งเตือนให้นึกถึงการใส่รายละเอียดเช่นเดียวกับฉากเวลาที่พลิกใน 'Steins;Gate' แต่โทนของ 'พนิสนป' อบอุ่นกว่าและเศร้าละมุนกว่า

บรรยากาศเบื้องหลังยังเล่าถึงความตั้งใจของผู้กำกับที่อยากให้ทุกช็อตมีคำตอบซ่อนอยู่ผู้ชมต้องขยันสังเกตเอง ฉากนี้ไม่ได้เปลืองคำพูดแต่กลับเปิดพื้นที่ให้แฟน ๆ ตั้งทฤษฎีต่อได้อีกนาน นั่นคือความสนุกของการค้นฉากลับแบบนี้และเป็นเหตุผลที่ยังหยิบ 'พนิสนป' มาดูซ้ำเป็นระยะ ๆ

แฟนคลับที่ติดตาม 'พยัพ คำพันธุ์' มักกระจายตัวอยู่หลายแพลตฟอร์ม ทำให้ข่าวสารมาเร็วและหลากหลายเหลือเกิน

ช่องทางแรกที่เห็นชัดคือช่องทางอย่างเป็นทางการของเขาเอง เช่นเพจหรือช่องที่เจ้าตัวใช้ประกาศงานและไลฟ์สั้น ๆ ซึ่งมักมีทั้งคลิปเตรียมงาน เบื้องหลัง และประกาศทัวร์คอนเสิร์ต เรามักจะเปิดช่องทางเหล่านี้เป็นอันดับแรกเมื่ออยากรู้กำหนดการหรือข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับผลงานใหม่

อีกกลุ่มที่สำคัญคือแพลตฟอร์มสตรีมมิงเพลงและวิดีโอที่ปล่อยผลงานจริงจัง เช่นบริการฟังเพลงออนไลน์หรือช่องที่ปล่อยมิวสิกวิดีโอเต็มรูปแบบ ส่วนโซเชียลมีเดียแบบรูปภาพและคลิปสั้นก็มีบทบาทไม่แพ้กัน เมื่อต้องการภาพนิ่งหรือคลิปสั้นจากงานอีเวนต์จะไล่ดูจากที่นั่นก่อนเป็นอย่างแรก บางครั้งข่าวจากสื่อใหญ่หรือรายการโทรทัศน์ก็มีรายละเอียดเชิงลึกที่แฟน ๆ หาไม่ได้จากโพสต์สั้น ๆ ซึ่งทำให้การติดตามหลายช่องทางพร้อมกันเป็นเรื่องคุ้มค่าและสนุกไปพร้อมกัน

นี่คือแหล่งหลัก ๆ ที่ฉันมักแนะนำเมื่อมีคนถามหาฉบับภาษาไทยของหนังสือหรือผลงานใด ๆ

จากประสบการณ์ ผมมักเริ่มที่ร้านหนังสือใหญ่ ๆ ในกรุงเทพฯ เช่น 'Kinokuniya' หรือร้านเชนอย่าง 'SE-ED' และ 'B2S' เพราะสต็อกจะค่อนข้างครบและมีพื้นที่ให้พลิกดูหน้ากระดาษจริง ๆ บางครั้งงานแปลที่เป็นที่นิยมอย่าง 'Harry Potter' จะมีทั้งปกใหม่และปกรวมชุดวางขาย นอกจากนั้นร้านออนไลน์ของสำนักพิมพ์เองมักมีข้อมูลว่าฉบับแปลถูกพิมพ์หรือยัง ถ้าไม่เจอฉบับพิมพ์ใหม่ ลองมองตลาดมือสองหรือชุมชนผู้สะสมที่มักโพสต์ขายเล่มครบชุด

อีกช่องทางที่สะดวกคือแพลตฟอร์มอีบุ๊กกับร้านค้าออนไลน์ใหญ่ ๆ ที่มีทั้งเวอร์ชันดิจิทัลและจัดส่งเล่มจริง โดยรวมแล้วการเช็กรายชื่อสำนักพิมพ์และหมายเลข ISBN จะช่วยให้ค้นหาเจอฉบับภาษาไทยได้เร็วขึ้น ฉันชอบได้กลิ่นกระดาษและเห็นปกจริง ๆ แต่ถ้ามองความสะดวก การสั่งออนไลน์ก็ช่วยได้เยอะ

เผื่อมีคนสับสนเพราะชื่อคล้ายๆ กัน ผมขอเริ่มด้วยมุมมองของคนที่ติดตามหนังสือแปลอย่างตั้งใจ

เวลาที่เห็นคำถามว่า 'ภาคิน' มีฉบับแปลไทยหรือยัง ผมมักจะนึกถึงกรณีที่ชื่อเรื่องในภาษาต้นฉบับถูกถอดเสียงมาเป็นไทยไม่ตรงกัน ทำให้คนหาเจอหรือไม่เจอได้ง่าย ๆ ตัวอย่างเช่นเรื่องราวที่ดังระดับโลกอย่าง 'Pachinko' เคยถูกแปลและตีพิมพ์ในไทยในชื่อที่คนไทยจดจำได้ง่าย แม้ชื่อจะเปลี่ยนไปบ้างก็ตาม ดังนั้นถ้า 'ภาคิน' เป็นชื่อที่มาจากการถอดเสียงของชื่อภาษาต่างประเทศ มีโอกาสสูงที่สำนักพิมพ์ใหญ่จะพิจารณานำเข้าหรือตีพิมพ์แปลไทย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเกิดขึ้นทันทีเสมอไป

ในฐานะแฟนที่ชอบสแกนหน้าปกและสำนักพิมพ์ ผมแนะนำให้ลองเปรียบเทียบชื่อผู้เขียนหรือ ISBN ก่อน สำนวนแปลและปกหนังสือที่วางขายในร้านใหญ่จะช่วยบอกได้ชัดว่าเป็นฉบับแปลจริง ๆ หรือเป็นชื่อเรื่องคนละฉบับ ความที่แวดวงแปลหนังสือในไทยค่อนข้างมีความเคลื่อนไหวต่อผลงานที่ฮิตหรือได้รับรางวัลจากต่างประเทศ ถ้า 'ภาคิน' เป็นผลงานที่ได้รับความสนใจจากบรรณาธิการก็มีแนวโน้มว่าจะได้ฉบับแปลในท้ายที่สุด ผมเองมักจะตื่นเต้นทุกครั้งที่เห็นชื่อคุ้น ๆ ปรากฏในชั้นหนังสือไทย — เป็นความรู้สึกที่แบบว่าได้เจอเพื่อนจากอีกโลกหนึ่งกลับมาคุยกันในภาษาเดียวกัน

คำว่า 'พนิสนป' ฟังดูไม่ค่อยคุ้นในวงการหนังสือ แต่ถามว่ามันคืออะไรได้เลยว่าเป็นคำที่อาจเกิดจากการพิมพ์ผิดหรือคำย่อเฉพาะกลุ่มที่ผู้เขียนถามเห็นกันในคอมมูนิตี้ออนไลน์มากกว่า

เมื่ออ่านจากบริบททั่วไป ผมมักจะแยกความเป็นไปได้ไว้สามแบบ: อาจหมายถึงผลงานชุดหนึ่ง (เช่น นวนิยายซีรีส์ที่มีชื่อเฉพาะ), อาจเป็นคำย่อของแนวหรือประเภทงานเขียนบางอย่าง, หรือเป็นคำพิมพ์ผิดของคำที่ใกล้เคียงกัน เช่น 'นิยายสืบสวน' หรือ 'นิยายแปล' การจะชี้ชัดต้องดูต้นทางที่เจอคำนั้น แต่ถ้าต้องแนะนำแบบทั่วไปสำหรับคนที่อยากเริ่มอ่านงานซีรีส์หรือแฟนตาซีที่เข้าถึงง่าย ฉันมักจะแนะนำให้เริ่มจากงานที่มีโครงเรื่องชัดและจังหวะการเล่าเรื่องดี เช่น 'The Hobbit' ซึ่งเป็นประตูที่ยอดเยี่ยมสู่โลกแฟนตาซี: บทแรกไม่ซับซ้อน ตัวละครเด่น และจบเล่มแล้วเข้าใจภาพรวมของโลก ทำให้รู้ว่าชอบสไตล์การเล่าเรื่องไหม

ถ้าพบคำว่า 'พนิสนป' ในเว็บฟิกชันหรือกลุ่มอ่าน ให้ลองดูความคิดเห็นของคนอื่นในกระทู้ ในนั้นมักมีคนบอกว่าเป็นซีรีส์/งานของใครและเล่มเริ่มต้นคือเล่มไหน ถ้าไม่มีข้อมูลเลย เริ่มจากเล่มที่คนพูดถึงบ่อยที่สุดหรือเล่มแรกของซีรีส์จะปลอดภัยกว่า แม้จะไม่ตอบตรง ๆ ว่า 'พนิสนป' คืออะไร แต่แนวทางนี้ช่วยให้เริ่มอ่านได้ไม่หลงทางและค่อยปรับเส้นทางเมื่อข้อมูลชัดขึ้น

ฉันยังไม่เห็นประกาศชัดเจนเกี่ยวกับผลงานใหม่ของพยัพ คําพันธุ์ในช่วงสั้นๆ หลังจากที่ติดตามผลงานเขามานาน ความรู้สึกแรกคืออยากเห็นเขากลับมาพร้อมสิ่งที่ท้าทายมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นงานเขียน เรื่องสั้น บทเพลง หรือโปรเจกต์ภาพยนตร์สั้นที่เขามักมีส่วนร่วม เรามักเจอผลงานของเขาผ่านช่องทางสื่อสิ่งพิมพ์และโซเชียลมีเดียของกลุ่มผู้ร่วมงาน ซึ่งมักอัพเดตก่อนช่องทางอื่นเสมอ

ในฐานะแฟนที่ชอบติดตามรายละเอียด ผมมักจะจับตาดูเพจทางการของสำนักพิมพ์และช่องทางของคนร่วมงาน เพราะงานใหม่ของศิลปินแนวนี้มักเปิดตัวเป็นข่าวสั้น ๆ หรือเป็นซิงเกิล/บทความในแมกกาซีนก่อนจะมีการโปรโมตอย่างเป็นทางการ หากอยากให้คาดเดาจริง ๆ เอนเอียงไปที่ความเป็นไปได้ว่าเขาอาจเลือกปล่อยผลงานในรูปแบบดิจิทัลก่อน แล้วค่อยขยับไปสู่รูปแบบสิ่งพิมพ์หรือการแสดงสดตามเทศกาลต่าง ๆ

โดยรวมแล้ว รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เห็นว่าเขาจะเลือกทิศทางไหนครั้งนี้ การติดตามผ่านแหล่งข่าวทางการและชุมชนแฟนคลับจะช่วยให้รู้ข่าวเร็วกว่าใคร คราวหน้าเมื่อเห็นประกาศย่อย ๆ ก็จะจับสัญญาณได้ว่าโปรเจกต์ชิ้นใหม่กำลังจะมา

ย้อนกลับไปเมื่อเริ่มสนใจการเคลื่อนไหวทางการเมืองของไทย ฉันเห็นอาจารย์ปวินเป็นคนที่ทำงานข้ามมิติระหว่างงานวิชาการกับการเป็นนักสื่อสารสาธารณะอย่างชัดเจน งานของเขาเริ่มจากการเป็นนักวิชาการที่มีความรู้เรื่องรัฐศาสตร์และประวัติศาสตร์การเมืองไทย เขาทำงานสอนและวิจัยในสถาบันการศึกษาต่างประเทศ โดยเฉพาะในญี่ปุ่น ซึ่งทำให้เขามีความเข้าใจทั้งมุมมองภายในและมุมมองระหว่างประเทศเกี่ยวกับประเด็นการเมืองไทย นอกจากการสอนและการวิจัยเชิงวิชาการแล้ว อาจารย์ยังเขียนบทความเชิงวิเคราะห์ให้กับสื่อทั้งไทยและสื่อระหว่างประเทศ ทำคอลัมน์และบทความที่อ่านง่ายแต่มีเนื้อหาลึกซึ้ง จึงถูกอ้างอิงบ่อยครั้งเมื่อต้องการมุมมองเชิงวิชาการผสานกับการวิจารณ์เชิงสังคม

ยิ่งไปกว่านั้น ฉันชอบที่อาจารย์ปวินไม่หยุดแค่งานในห้องเรียนหรือในวารสารวิชาการ เขาออกสื่อในช่องทางหลากหลายเพื่อสื่อสารสาธารณะ ทั้งการให้สัมภาษณ์ในรายการโทรทัศน์ วิทยุ และการปรากฏตัวในสื่อออนไลน์ จนกลายเป็นหนึ่งในเสียงที่คนไทยทั้งในและต่างประเทศติดตาม เขาทำคลิปวิดีโอและไลฟ์สตรีมที่อธิบายเหตุการณ์การเมืองด้วยภาษาที่เข้าถึงได้ ทำให้คนทั่วไปสามารถจับประเด็นความซับซ้อนของสถานการณ์บ้านเราได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ยังมีผลงานเป็นหนังสือและบทความเชิงวิเคราะห์ที่รวบรวมข้อคิดเกี่ยวกับสถาบันทางการเมืองและประวัติศาสตร์ไทย ซึ่งช่วยเสริมให้ภาพของเขาเป็นทั้งนักวิชาการและนักเขียนสาธารณะ

ความกล้าในการวิจารณ์และการมีส่วนร่วมทางการเมืองทำให้อาจารย์ปวินกลายเป็นบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตย เขามีบทบาทชัดเจนในฐานะนักวิจารณ์สถาบันและเป็นกระบอกเสียงหนึ่งของคนที่ต้องการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง การแสดงออกในเชิงสาธารณะเช่นนี้ย่อมมาพร้อมกับความเสี่ยง ทั้งการถูกโจมตีหรือเผชิญกับมาตรการทางกฎหมายและการเมือง ซึ่งเป็นเรื่องที่สื่อและสังคมให้ความสนใจอยู่เสมอ แต่ก็ต้องยอมรับว่าการยืนหยัดในพื้นที่สาธารณะเช่นนี้ทำให้บทสนทนาเรื่องสถาบันอำนาจและสิทธิเสรีภาพสาธารณะมีความชัดเจนมากขึ้น

เมื่อมองภาพรวม ฉันเห็นว่าเส้นทางการทำงานของอาจารย์ปวินคือการผสมผสานระหว่างงานวิชาการ การสื่อสารสาธารณะ และการเคลื่อนไหวทางการเมือง เขาไม่ได้จำกัดตัวเองเพียงบทความวิชาการแต่ขยายขอบเขตไปสู่การเป็นคอลัมนิสต์ พิธีกรในสื่อออนไลน์ และผู้พูดสาธารณะที่กล้าแสดงความเห็นเชิงวิเคราะห์ นั่นทำให้เขาเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ของสังคมต่อเรื่องการเมืองไทยในช่วงหลัง ๆ สุดท้ายแล้วในฐานะแฟนการเมืองและคนที่ติดตามงานของเขาอยู่ ฉันรู้สึกชื่นชมในความมุ่งมั่นและความสามารถในการเชื่อมงานวิชาการกับการสื่อสารสาธารณะ แม้ว่าบางประเด็นจะเป็นเรื่องถกเถียง แต่การมีเสียงเช่นนี้ทำให้เราได้คิดและต้องการเปลี่ยนแปลงไปพร้อม ๆ กัน

รายการข้อมูลที่มักโผล่ในประวัติย่อของปราย พันแสงจะช่วยให้คนที่ไม่คุ้นเคยเห็นภาพรวมได้ชัดเจน: ชื่อและนามปากกา, แหล่งกำเนิดหรือลักษณะภูมิศาสตร์ที่มีผลต่อเสียงวรรณกรรม, ช่วงเวลาที่เริ่มเขียนและงานชิ้นแรกๆ ที่ทำให้เป็นที่รู้จัก

ผมมองว่าจุดสำคัญอีกส่วนคือการระบุแนวทางงานเขียน—ไม่ว่าจะเป็นบทกวีที่ถนัด การเขียนเรียงความ หรือการร่วมงานกับนิตยสารวรรณกรรม และบันทึกเชิงสังคมที่สะท้อนทัศนะทางการเมืองหรือวัฒนธรรมของเขา นอกจากนี้ประวัติย่อที่ดีมักพูดถึงธีมซ้ำๆ ในงาน เช่น ความเปราะบางของชีวิตชนบท การตั้งคำถามต่ออำนาจ หรือภาษาที่เป็นเอกลักษณ์

แง่มุมสุดท้ายที่ผมมักสนใจคือรางวัลและการยอมรับในวงการ รวมถึงบทบาทในการชุมชนนักเขียน—ข้อมูลพวกนี้ช่วยประเมินอิทธิพลและการสืบทอดของงานเขียนได้ชัดขึ้น

เริ่มจากคำว่า 'ยนพื' ทำให้ผมเห็นว่ามันไม่ใช่คำที่ต้องการนิยามชัดเจนแบบครอบครัวหรือแฟน แต่มันถูกใช้เป็นเครื่องหมายของความผูกพันที่แปลกและหยั่งรากลึกในเรื่อง ตัวละครหลักมักเลือกใช้คำนี้เมื่อเจอความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนเกินกว่าคำว่าเพื่อนหรือญาติ จะเป็นความสัมพันธ์ที่เกิดจากการร่วมผ่านเหตุการณ์สำคัญด้วยกัน การช่วยเหลือกันในเวลาวิกฤต หรือความผูกพันที่เกิดจากหน้าที่และความรับผิดชอบร่วมกัน คำว่า 'ยนพื' จึงกลายเป็นตัวแทนของความสัมพันธ์ที่ทั้งอบอุ่นและมีแรงตึงอยู่ในตัวเดียวกัน

มุมมองการใช้คำของตัวละครมีหลายเฉด ที่เห็นชัดคือการใช้อธิบายความสัมพันธ์เชิงพึ่งพาและแลกเปลี่ยนอย่างไม่เป็นทางการในบางฉาก ตัวอย่างเช่น เมื่อเขาพูดถึงคนที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพราะเขา คำว่า 'ยนพื' จะถูกยกขึ้นมาเพื่อเน้นว่าความผูกพันนั้นไม่ได้มาจากสายเลือดแต่เป็นผลจากการกระทำร่วมกัน การเรียกใครสักคนว่า 'ยนพื' ในบางบทกลับเป็นการให้เกียรติและยอมรับความเป็นหนึ่งเดียวในเส้นทางที่เลือกเดินร่วมกัน ขณะเดียวกันก็มีฉากที่ตัวละครใช้คำนี้เพื่อวางเส้นแบ่ง เมื่อความสัมพันธ์คืบคลานไปสู่ความคาดหวังหรือการพึ่งพาจนเกินไป เขาจะเรียกมันว่า 'ยนพื' เพื่อเตือนว่าแม้จะใกล้ชิด แต่ยังต้องการพื้นที่และขอบเขตอยู่

ด้านโทนและน้ำเสียง การพูดคำว่า 'ยนพื' มักมากับน้ำเสียงที่หนักแน่นแต่นุ่มนวล ทำให้ผู้อ่านรับรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่คำเล่นๆ แต่เป็นคำที่ตัวละครให้ความหมายอย่างจริงจัง การใช้คำนี้ยังช่วยสร้างความต่อเนื่องของธีมเรื่องเกี่ยวกับการเลือกระหว่างหน้าที่กับความปราถนา เช่นเดียวกับฉากที่ตัวเอกต้องเลือกระหว่างปกป้องคนที่เป็น 'ยนพื' กับการยืนหยัดอยู่ข้างความจริง การสื่อโดยคำเดียวนี้ทำให้ฉากยิ่งดราม่าและมีความหมายขึ้นทันที ผมนึกถึงตัวละครจากงานอื่นๆ ที่ใช้คำเรียกพิเศษเพื่อมอบความหมายลึกๆ เช่นใน 'Fullmetal Alchemist' ที่คำว่า 'พี่น้อง' ถูกเติมความหมายด้วยอดีตและพันธะ แต่ที่นี่ 'ยนพื' ให้ความรู้สึกเป็นทั้งการเลือกและการถูกเลือก

ท้ายที่สุด คำว่า 'ยนพื' กลายเป็นเครื่องมือเล่าเรื่องที่ทำให้ความสัมพันธ์มีทั้งความอบอุ่นและความซับซ้อน มันช่วยเปิดพื้นที่ให้บทสนทนาที่จริงใจและการตัดสินใจที่หนักแน่น ในฐานะแฟนเรื่องนี้ ผมชอบที่ผู้เขียนไม่ใส่คำแปลที่ตายตัวให้กับคำนี้ เพราะการปล่อยให้ผู้อ่านตีความทำให้รู้สึกเข้าถึงความเป็นมนุษย์ของตัวละครได้มากขึ้น รู้สึกว่าเมื่อใดก็ตามที่ตัวเอกเอ่ยคำว่า 'ยนพื' ฉากนั้นจะมีแรงสะท้อนในใจผมเสมอ