ยามสนธยา

ขณะฝนโปรยปรายลงมาอย่างหนัก ภายในป้อมยามก็ไม่ต่างกัน... ติ๊ด! ‘อย่าลืมนัดนะคนสวย ถ้าไม่มา คลิปหลุดแน่’ สองยามส่งข้อความมาขู่ซ้ำ ตอนที่เธอกำลังเดินกลับที่พัก มันเป็นอะไรที่โคตรน่ารังเกียจ อดคิดไม่ได้ว่าสองยามหื่นเคยทำแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว

มนทิพย์ฝันถึงหนุ่มสาวคู่หนึ่ง “คุณนพ” เด็กหนุ่มในความฝันทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหว โดยเฉพาะดวงตาคมเข้มของเขาที่ฉายแววความรักอย่างเปี่ยมล้มในทุกครั้งที่มองสบมา สิ่งที่เด็กสาวมองเห็น รู้สึก รับรู้ จนแม้กระทั่งนามที่เขาเอ่ยเรียก “ปาริชาต” มนต์ทิพย์กลับรู้สึกว่าทั้งหมดนั้นคือ.. ตัวเธอเอง “ปาริชาต” เจ้าช่อดอกสีแดงเพลิง.. ดอกไม้แห่งการระลึกชาติ กลิ่นหอมแรง.. ทว่ามนุษย์เดินดินหาได้กลิ่นไม่ ด้วยกรุ่นกลิ่นนั้นจรุงใจอยู่ในเพียงเทวโลก แล้วหากมีเจ้าช่อดอกสีแดงเพลิงเป็นสื่อเล่า.. สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นได้ไหม

ย่าหยานักเขียนสาวที่ขับรถออกมาหาแรงบันดาลให้งานเขียนชิ้นใหม่ หลังจากที่สมองตันคิดอะไรไม่ออกมาเป็นเดือนแล้ว เธอมีรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่อยู่หนึ่งคันที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง ปกติเธอทำงานอยู่ที่บ้านไม่ค่อยได้ออกไปเจอผู้คนเท่าไหร่ ชีวิตเธอมีแค่งานกับงาน พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เธอยังเล็ก ย่าหยาอาศัยอยู่กับแม่จนเมื่อสองปีก่อนแม่พบรักใหม่กับหนุ่มใหญ่ชาวต่างชาติและย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศ เธออยากใช้ชีวิตที่เมืองไทยจึงไม่ได้ตามแม่ไปด้วย แท้ที่จริง เธอรู้สึกเหมือนเฝ้ารออะไรบ้างอย่าง หรือมีใครสักคนรอเธออยู่ . . . . . . . . . ปลายนิ้วที่สัมผัสใบหน้ารบกวนการหลับใหลทำให้หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น เมื่อปรับสายตาอยู่ครู่หนึ่งจึงรู้ว่ามีดวงตาคมปลาบคู่หนึ่งจ้องมองอยู่ ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะผิวแก้มทำให้เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน ย่าหยาตื่นตกใจพยายามขยับตัวหนีแต่แขนสองข้างถูกกดลงข้างตัว "จะดิ้นหนีไปทำไมเล่า อุตส่าห์ปีนขึ้นเตียงฉันได้แล้วนี่" "!" ดวงตากลมเบิกกว้าง เธออ้าปากจะปฏิเสธแต่กลับไม่มีเสียงออกมา ทำไมจู่ๆ เธอเปล่งเสียงไม่ได้!

ย่าหยานักเขียนสาวที่ขับรถออกมาหาแรงบันดาลให้งานเขียนชิ้นใหม่ หลังจากที่สมองตันคิดอะไรไม่ออกมาเป็นเดือนแล้ว เธอมีรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่อยู่หนึ่งคันที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเธอเอง ปกติเธอทำงานอยู่ที่บ้านไม่ค่อยได้ออกไปเจอผู้คนเท่าไหร่ ชีวิตเธอมีแค่งานกับงาน พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เธอยังเล็ก ย่าหยาอาศัยอยู่กับแม่จนเมื่อสองปีก่อนแม่พบรักใหม่กับหนุ่มใหญ่ชาวต่างชาติและย้ายไปอยู่ที่ต่างประเทศ เธออยากใช้ชีวิตที่เมืองไทยจึงไม่ได้ตามแม่ไปด้วย แท้ที่จริง เธอรู้สึกเหมือนเฝ้ารออะไรบ้างอย่าง หรือมีใครสักคนรอเธออยู่

แรงกดดันจากการเรียนแพทย์และการเป็นความหวังของคนในครอบครัว มันทำให้ ‘ญะญ๋า’ ต้องต่อสู้กับบางสิ่งในจิตใจ และสิ่งนั้นก็ทำลายความสดใสของเธอลงไปเยอะ ทั้งอาการแพนิคและโรคซึมเศร้าที่เข้าขั้นวิกฤต แต่โชคยังดีที่เธอมีหมอปืนหรืออาหมอคนใจดีอยู่เคียงข้างไม่ห่าง อีกทั้งเพื่อนสนิทที่เชื่อมั่นในตัวเธอเสมอ ทว่าสังคมจอมปลอมในโรงพยาบาลไม่ค่อยใจดีกับเธอนัก... เตือนเพิ่มเติม!! : เรื่องนี้เป็นนิยายสะท้อนสังคม เนื้อหาบางช่วงบางตอนค่อนข้างหดหู่ใจ ชวนให้จิตตก นักอ่านท่านใดที่รู้ตัวว่าจิตใจบอบบาง อ่อนไหวง่าย แนะนำให้ข้ามเรื่องนี้ไปเลยนะครับ ด้วยรักและห่วงใย

ภาพหญิงสาวผมยาวสลวย นอนคว่ำหน้าบนที่นอน ในคอนโดของตนทำให้กริชชัย ตาพล่า ด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น ภาพหญิงสาวผมยาวสลวย นอนคว่ำหน้าบนที่นอน ในคอนโดของตนทำให้กริชชัย ตาพล่า ด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น หลังจากสอบปริญญาเอกเสร็จ ชายหนุ่มก็ตระเวณเที่ยวทั่วยุโรป ก่อนที่จะกลับมารับงานสานต่อธุรกิจครอบครัวอย่างเต็มตัว " นี่คุณ มาทำอะไรที่ห้องผมเนี่ย เอ หรือยัยตาล ส่งสาวมาให้ แหมแบบนี้ต้อง ให้รางวัล กำลังอดอยาก" กริชชัย ลูบไล้ไปทั่วไหล่เปลือยอย่างหลงใหล " สวยซะด้วย " กริชชัย เปิดไฟหัวเตียง ทำให้มองเห็นใบหน้าหญิงสาวถนัด ใบหน้ารูปไข่ ผมยาวสีดำ เหยียดตรง ริมฝีปากเป็นสีชมพู จมูกโด่งเชิดเล็กน้อย มีลักยิ้มนิดๆที่ มุมแก้ม ชุดนอนที่แทบจะไม่ปกปิดอะไรเลย ทำให้กริชชัยลอบกลืนน้ำลาย " โนบรา เสียด้วย แล้วนี่แม่เจ้าพระคุณดืื่มด้วยหรือนี่ กลิ่นเหล้าตลบ" กริชชัย รู้สึกง่วงเพราะนั่งเครื่องบินมาสามสิบชั่วโมง ชายหนุ่มล้มตัวลงนอน