สุพัตรา

ความรัก ความแค้นและครอบครัวที่เขาต้องดูแล ซีรีส์เพลิงแค้นในแดนเดือดเล่มจบ สุริยันต์ ภาคต่อแดนตะวันนะคะ ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “ไปนอนได้แล้ว มันดึกแล้ว” เขาไล่เธอตรงๆ จริงๆ แล้วจิตใจของเขากระวนกระวายทุกครั้งที่เธอเข้ามาชิดใกล้ “ค่ะ เฮียอย่านอนดึกนะคะ” พิมพ์รดาเอ่ยบอกเสียงเบาหวิว เธอกลั้นใจมองแก้มสากของเขาไม่วาง ยืนเล็งอยู่แบบนั้นเหมือนเล็งเป้ายิงปืน เธอหลับตาก้มลงไปหา อยากหอมแก้มเขาสักฟอดก่อนนอน แต่มันไม่ใช่แก้มนี่สิ เนื่องจากเขาหันหน้ามาหาพอดีเพราะรู้สึกว่าเธอยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม จึงจะหันไปถามว่ามีอะไรอีกไหม กลายเป็นว่าเธอก้มลงไปจูบปากของเขาเต็มๆ พิมพ์รดารีบลืมตามองเพราะตอนจะหอมแก้มเขา เธอหลับตารวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีประทับริมฝีปากลงไปหา จึงไม่เห็นว่าสิ่งที่กำลังประทับลงไปหานั้นไม่ใช่แก้ม แต่เป็นปากของเขานั่นเอง เธอตาโตมองเขาในระยะกระชั้นชิดขยับใบหน้าออกห่างแต่สุริยันต์รวบท้ายทอยของเธอเอาไว้ ก่อนจะบดจูบอย่างดุดัน เขารั้งร่างน้อยมานั่งบนตักเลื่อนมือไปสัมผัสลูบไล้เนื้อตัวหอมกรุ่น สอดแทรกลิ้นเข้าไปพัวพันกับลิ้นน้อยอย่างเร่าร้อน เธอหอบหายใจสะท้านเบือนหน้าหนี

พี่ชื่อภูริทัตนะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก...สวัสดีค่ะ ภัตธาราค่ะ หลังจากนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

ฉันไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามาในชีวิตง่ายขนาดนั้น โดยเฉพาะเด็กอย่างเธอ ปราณ...

"เงินติดตัวสักเหรียญข้าก็มิมีให้หนีออกไป ชีวิตข้าอนาถขนาดนี้เชียวหรือ" นักศึกษาภาควิชาวัสดุ หลุดเข้าไปอยู่ในยุคจีนโบราณที่กำลังเกิดสงคราม ในร่างของ 'จูเฟิงเหยา' สตรีผู้ถูกลืม บ้า สติเลอะเลือน จึงถูกขังไว้ในจวนมิให้ออกไปไหน เนื่องด้วยเกรงว่าจะขายหน้า นางถูกมองว่าไร้ค่ายิ่งกว่าบ่าวรับใช้ในเรือนเสียอีก เข้าไปอยู่ในร่างได้เพียงสามวันก็จะถูกส่งตัวไปเป็นสนมคนที่ยี่สิบสามขององค์ชายบ้ากาม เพียงเพราะนางหน้าตางดงาม ทางเดียวที่นางทำได้คือหนีออกจากตระกูลซะ กลายเป็นคนเร่ร่อน ในโลกที่ไม่มีความเจริญการเอาตัวรอดอย่างเดียวที่คิดได้ตอนนั้นคือ หลบซ่อนอยู่ในโรงตีเหล็ก 'ซูอันเพ่ย' แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นกำลังประสบปัญหาเรื่องอาวุธ ดาบที่ทหารใช้ไร้ประสิทธิภาพจนเกือบพ่ายแพ้ศึกให้ศัตรู กำลังตามหาช่างฝีมือตีดาบ ผู้ใดจะคิดว่าวิชาความรู้ที่นางเรียนมา สามารถใช้ต่อรองกับเขาเพื่อมีชีวิตรอดต่อไปได้ "นางเป็นเพียงสตรีไร้ค่าท้ายจวนเท่านั้นขอรับท่านแม่ทัพ อ่านเขียนก็มิได้ คำพูดคำจาก็ฟังมิรู้เรื่อง" "หากนางไร้ค่า ไร้ความสามารถอย่างที่เขาล้ำลือ คงมิหนีออกจากเรือนตัวเปล่าเช่นนี้ แววตาของนางเต็มไปด้วยความมั่นใจ"

ปัทมาภรณ์ หญิงสาวผู้มีดวงกินผัว เธอแต่งงานสองครั้ง สามีก็ตายทั้งสอง... เมื่อ ยุทธนา ชายหนุ่มวัย 41 ขอแต่งงาน เธอจึงปฏิเสธ เพราะกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย แต่แล้ว ชะตากรรมก็เล่นตลก เมื่อแผนชั่วของ คุณพฤษ (พ่อของสามีเก่า) ในงานเลี้ยงการกุศล ทำให้ปัทมาภรณ์ถูกวางยาปลุกกำหนัด และนำเธอไปสู่มือของ นายคม คนขับรถผู้แฝงความหวังเคลมเจ้านาย นายคมใช้คลิปแบล็กเมล์เธอตั้งแต่นั้นมา โชคชะตาพลิกผัน! ยุทธนาจับได้ว่าเธอมีชู้ แต่ระหว่างบินกลับ เครื่องบินก็ระเบิดกลางอากาศ วิญญาณของเขาจึงกลับมาเพื่อล้างแค้นคนที่ทำให้เขาตายและช่วงชิงทรัพย์สินไป วิญญาณยุทธนาไล่ล่านายคมจนตกบันไดตาย เขาบังเอิญเข้าสิงร่างของ นายเมฆ คนขับรถบรรทุกที่ช่วยเหลือปัทมาภรณ์หลังหนีจากบ้านนอก เพื่อจะเปิดโปงความจริงและเข้าสิงร่างของ ภาสกรณ์ (ทนายหนุ่ม) เพื่อสืบแผนชั่วในคฤหาสน์พฤษธารา แผนล้างแค้นของยุทธนาในร่างภาสกรณ์กำลังดำเนินไปอย่างลับๆ แต่เขากลับพบว่าตัวเองกำลังถูกคู่แข่งอย่างนายเมฆ (ที่ตอนนี้ปัทมาภรณ์เชื่อว่าเป็นยุทธนาในร่างใหม่) สารภาพรัก และเธอก็ตอบรับความรู้สึกนั้น!

ตอนนี้ภูริทัศน์ยืนหน้าถมึงทึงอยู่ ในห้องเช่าที่อพาทร์เม้นเล็กๆแห่งหนึ่ง ร่างบางของผู้หญิงในวัย25กำลังยืนประจันหน้ากับเขา ร่างสูงมองไปยังเด็กวัย3ขวบที่เธออุ้มอยู่ก่อนจะเอ่ยออกมา "เอาลูกมาให้ฉันแพรชมพู เธอต้องการเท่าไหร่ว่ามา" "ลูกของแพรทำไมแพรต้องให้คนอื่นด้วยคะ คุณป๋ากลับไปเถอะคะ อย่ามาสร้างเรื่องให้คนอื่นเขาลำบากใจเลย" "อย่างเธอเนี่ยเหรอจะมีปัญญาเลี้ยงลูกฉัน" "แพรก็เลี้ยงของแพรมาได้ตั้งนานนี่คะ" "เลี้ยงได้กับเลี้ยงให้ดีมันต่างกันนะแพรชมพู แล้วไอ้ห้องที่เธอเช่าอยู่เนี่ย เอากันทีก็ลั่นไปทั้งตึกแล้วมั้ง" "อย่ามาหยาบคายนะ แพรก็อยู่ของแพรกับลูกมาได้ คุณป๋าก็คิดเสียว่าเราไม่เคยรู้จักกัน" "อ้อ เธอชอบแจกฟรีสินะ ฉันต้องการพระพายไปเลี้ยงเอง ส่วนเธอฉันไม่สนใจ" "แต่ในใบเกิดพระพายระบุว่าไม่มีบิดา คุณป๋าไม่มีสิทธิ์ในตัวแก ประตูอยู่ตรงนั้นไม่ส่งนะคะ"