ท่อนที่ร้องโดย Billie Eilish ใน 'What Was I Made For?' ให้ความรู้สึกเรียบง่ายแต่น้ำหนัก จังหวะและเมโลดี้แบบมินิมอลทำหน้าที่เหมือนฟิลเตอร์ที่ทำให้เนื้อเพลงฝังลึก ส่วน 'I'm Just Ken' ที่ Ryan Gosling ร้องกลับเป็นมุกที่ทำงานได้เกินคาด — มันฮุกติดหูด้วยท่อนที่คล้องจองและองค์ประกอบฮอร์โมนแบบป็อปโชว์ ทั้งสองเพลงทำหน้าที่ต่างกัน: เพลงหนึ่งกระแทกตรงๆ ด้วยอารมณ์ อีกเพลงดึงความสนุกจนยิ้มออกมา