ฉันมองว่าเบื้องหลังของอุ้ยเสี่ยวป้อใน 'The Deer and the Cauldron' เป็นภาพของคนชายขอบ—เกิดในย่านที่ต่ำต้อย เติบโตด้วยการเอาตัวรอดมากกว่าการศึกษา เขาไม่ได้มีต้นตระกูลยิ่งใหญ่หรือพรสวรรค์ทางยุทธศิลป์ แต่มีไหวพริบ ปากหวาน และพรสวรรค์ด้านการประจบประแจง ซึ่งทำให้เขาไต่จากซอกมุมชีวิตชั้นล่างขึ้นสู่ตำแหน่งใกล้ชิดราชสำนักได้
ฉันชอบเริ่มที่หนังสือต้นฉบับเพราะวิธีเล่าอารมณ์ขันและน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของผู้เขียนส่งผ่านมาได้เต็ม ๆ การอ่าน 'The Deer and the Cauldron' จะทำให้รู้สึกถึงการผสมผสานระหว่างการเมือง ยียวน และความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนที่ทำให้อุ้ยเสี่ยวป้อกลายเป็นตัวละครที่ซับซ้อน ไหวพริบของเขาไม่ได้มาจากพล็อตเท่านั้น แต่เกิดจากน้ำเสียงบรรยายและมุมมองเชิงประชดที่ผู้เขียนใช้