เทพเจ้าโรมัน

เมื่อผู้นำสูงสุดได้กลับมา เขาตั้งใจที่จะมีชีวิตที่เรียบง่าย สงบสุข แต่เขาก็ได้ถูกทุกคนดูถูกดูแคลน เมื่อในวันแต่งงานของเขา เขาได้โบกมือเรียกเก้ามหาเทพแห่งสงคราม เทพแห่งสงครามทั้งเก้าต่างเข้ามาคุกเข่าและเรียกเขาว่า นายท่าน...

เรื่อง “ เจ้าพ่ออสูร ” เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีนิสัยแข็งกระด้างไร้ความรู้สึกเขาใช้ชีวิตอยู่แต่ในโลกของความโหดร้ายจนมันหล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนไม่เคยคิดปราณีใคร แต่แล้วพระเจ้าก็เล่นตลกกลับส่งหญิงสาวแสนน่ารักเธอมีนิสัยอ่อนโยนยอมคนและขี้อายเธอใช้ชีวิตในแต่ละวันด้วยความสงบสุขแต่แล้วความสงบสุขเหล่านั่นก็ต้องจบลงเมื่อเธอได้เจอกับเขา อสูรร้าย! เธอจะต้องพบเจอกับอะไรบ้างติดตามต่อได้ในหนังสือเลยนะคะ >///<

นับตั้งแต่วินาทีที่รามเกียรติ์ทราบข่าวจากบิดา เรื่องที่เขากำลังจะมีแม่เลี้ยง ทำให้เด็กอายุเก้าขวบสับสนในหัวใจ เริ่มต่อต้านผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตของเขากับทศกัณฐ์(บิดาของรามเกียรติ์) จนกระทั่งเขาโตเป็นผู้ใหญ่ เรียนจบคณะบริหารธุรกิจในสาขาที่บิดาเจาะจงเอาไว้ ในเมื่อผู้ให้กำเนิดเห็นภรรยาใหม่กับลูกสาวดีกว่าเขา จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่รามเกียรติ์ต้องแคร์อีกต่อไx “เรียนจบแต่ไม่ยอมเข้ามาทำงานที่บริษัท เที่ยวเตร่ไปวัน ๆ คงสนุกมากใช่ไหมราม” น้ำเสียงห้วน ๆ ของทศกัณฐ์ดังขึ้น พลางชี้หน้าต่อว่าลูกชายอย่างเหลืออด “ก็สนุก ผมมีความสุขดี” รามเกียรติ์พูดออกมาหน้าตาเฉยไม่เดือดไม่ร้อน ประหนึ่งถ้อยคำของบิดาเป็นเพียงประโยคบอกเล่า ไม่จำเป็นต้องเก็บมาใส่ใจ “ได้! แกต้องการท้าทายอำนาจฉันใช่ไหม หนูเมรีเรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะยกตำแหน่งรองประธานให้กับเธอทันที ทุกวันนี้ฉันคงพึ่งพาแกไม่ได้ น้องเป็นผู้หญิงยังมีความรับผิดชอบมากกว่าแกเสียอีก” “เทิดทูนกันเข้าไป ขอให้ลูกสาวคนโปรดของคุณพ่อดูดีในสายตาแบบนี้ตลอดไปนะครับ จุ๊บ!” รามเกียรติ์แสยะยิ้มร้าย ก่อนจะส่งจูบให้กับบิดาด้วยแววตาและท่าทียียวนกวนประสาท “ไอ้ราม! ไอ้ลูกเวรเอ๊ย!”

ในวสันตฤดูเดือนยี่ เวียนครบรอบในทุกสิบสองปี เป็นปีที่มนุษย์จะเข้าใกล้โลกของเหล่าทวยเทพมากที่สุด เจ้าสาวของท่านเทพหลงเหนียนได้รับการคัดเลือกแล้วในปีนี้อาเป้ย ไม่เห็นด้วยกับการส่งเครื่องสังเวยแด่เทพ...

เมื่อราชาปีศาจที่โหดเหี้ยม ถูกผนึกไว้โดยเทพสงครามองค์ก่อน นางสละชีวิตตนเองสร้างผนึกขึ้นมาและไม่มีใครสามารถจะปลดผนึกนี้ได้ แต่เวลาผ่านไปหลายหมื่นปีกับมีหญิงสาวคนหนึ่งบังเอิญไปทำให้ผนึกนี้ปลดออก

เมื่อน้องชายเพียงคนเดียวจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของผู้หญิงแพศยาสารเลว เบอนันเดส มิโลสลาฟ จึงลากคอตัวต้นเหตุมารับผลของการกระทำสุดระยำ ด้วยการหอบความแค้นทั้งหมดมาลงที่ โรฮันนา บวรเกียรติกัมปนาท หญิงสาวผู้แสนอาภัพ โดยไม่คิดจะไต่สวน แต่กลับลงความเห็นว่าเธอนั้นเลวชาติเกินให้อภัย และในเมื่อกฎหมายเอาผิดเธอไม่ได้ เขานี่แหละจะยัดเยียด ‘นรก’ ให้เธอจดจำไปจนวันตาย ‘พ่ออสูรร้าย’ กักขังเธอให้เป็น ‘จำเลยสวาท’ ผู้แสนต้อยต่ำ ดูถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของสาวเจ้าจนไม่เหลือชิ้นดี พิพากษาและ ‘ลงทัณฑ์’ จนเธอมีราคีและรอยน้ำตาอย่างสาแก่ใจ กว่าจะรู้ว่าคนที่ตัวเองทำร้ายหาใช่ผู้ร้ายตัวจริงไม่ ก็เมื่อเสียหัวใจไปพร้อมกับสายใยแห่งรักที่เพิ่งก่อกำเนิดเสียแล้ว “คุณช่างโหดร้ายกับฉันนัก” “ฉันยังร้ายได้มากกว่านี้อีก และถ้าเธอยังคิดหนี รับรองว่าเธอจะได้เห็นความร้ายชนิดนรกยังชิดซ้ายของฉันแน่” “ถ้าคุณเกลียดฉันมากนักทำไมไม่ฆ่าฉันซะเลยล่ะ จะเก็บฉันไว้ทำไม” “ความตายสำหรับเธอมันยังน้อยไปด้วยซ้ำ” “แล้วคุณจะเอายังไง! จะเอายังไงกับฉัน!” “ฉันก็จะ ‘เอา’ เธอไปเรื่อยๆ ยังไงล่ะ”