แอนนาเบล 2

“อาไม่ได้เลี้ยงอันนาเพื่อให้ใครคาบไปกิน!” “อันนาจะดื้อ ถ้าอากรไม่จับจองสักที”

คำโปรย คนเราจะโชคดีได้สักกี่ครั้ง แต่คงไม่มีใครเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งถึงสองครั้งเป็นแน่ เรื่องย่อ เอมมาริน สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของโซเรลถูกลูกหลงโดนยิงจากกลุ่มผู้ประท้วง วิญญาณของเธอล่องลอยเข้าสู่ร่างของเอราเบล ลี ลูกสาวของตระกูลลีที่มีความใกล้ชิดทางสายเลือดกับราชวงศ์ วันหนึ่งขณะเธอทำงานพรหมลิขิตของเธอได้ทำงานอีกครั้ง ฮาฟ นิโคสัน ปธน. ตกหลุมรักในความฉลาดของเธอ ทั้งคู่ได้พัฒนาความสัมพันธ์ แต่ระหว่างนั้นเอราเบล ลี ไม่เคยรับรู้ตัวตนของ ฮาฟ เขาพยายามปกปิดสุดฤทธิ์ เพราะครอบครัวของเธอไม่ชอบคนทำงานการเมือง แต่นั่นไม่ใช่อุปสรรคที่ใหญ่สุดสำหรับพวกเราสองคน แต่เป็นควีน... Head of state

อัมพุชินี ธิดาของเมืองทวารกะแห่งอาณาจักรกัมโพชน์ ผู้มีความสามารถด้านสมุนไพรและศิลปะ ถูกจับตัวไปเมื่อบ้านเมืองถูกกองทัพอารยันรุกรานจนล่มสลาย เธอถูกขายเป็นนางทาสในวังหลวงไอยคุปต์ อันเป็นที่ประทับของ ฟาโรห์เมเรนคาเร ราชันหนุ่ม ‘หัวใจหิน’ ผู้ทรงไร้รอยยิ้มและเอื้ออาทร อัมพุชินีเริ่มต้นชีวิตอย่างต่ำต้อยในเรือนทาส แต่ด้วยความรู้ทางสมุนไพรและศิลปะการวาดภาพ เธอจึงกลับกลายเป็นบุคคลสำคัญในการช่วยบำบัดอาการบรรทมไม่หลับขององค์ฟาโรห์ โดยผ่านภาพวาดและกลิ่นของดอกบัวศักดิ์สิทธิ์ แม้จะมีนางสนมนับร้อยอยู่รอบพระวรกาย แต่หัวใจของฟาโรห์กลับสั่นคลอนจากหญิงสาวไร้ตัวตน ความรักที่ต้องห้ามระหว่างจอมราชันกับนางทาสกลับเริ่มผลิบาน ท่ามกลางการช่วงชิงอำนาจ แผนร้ายของเหล่าสนม และศัตรูเก่าที่หวนคืน อัมพุชินีจะเลือกเส้นทางใด ระหว่างความรักไร้ตัวตน กับ การกอบกู้อิสรภาพคืนสู่ดินแดนของนาง จอมราชันเย็นชาพระองค์นี้ จะยอมมอบ “หัวใจรัก” ให้เธออย่างศิโรราบหรือไม่  

อันไป๋เล่อหญิงงามผู้เคยเป็นอนุตัวร้ายคนโปรดของคุณชายรองเผยกู้หยาง เมื่อถูกขับออกตระกูลเผย นางไม่ร่ำร้อง ไม่แต่งงานใหม่ กลับขอทำสวน ปลูกผัก ทำขนมขายเลี้ยงชีพ น่าขันยิ่งนัก ผู้ใดไม่รู้ว่าอันไป๋เล่อเคยชินกับความหรูหรา นางจะทนอยู่ท่ามกลางแดดลม โคลนตม และกลิ่นปุ๋ยได้สักกี่วัน? ใครต่อใครล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า... "นางแค่เรียกร้องความสนใจ สร้างภาพให้ดูน่าสงสาร เพื่อเพิ่มราคาตัวเองเท่านั้นล่ะ!" “สุดท้ายก็ต้องกลับไปพึ่งบิดา... แต่งกับคหบดีสูงวัยสักคน แล้วใช้เรือนร่างเสวยสุขอย่างเคย จะไปไหนพ้น!” ใครจะเชื่อว่าสตรีผิวบางมือขาวจะมีวันยินดีปลูกผักแทนวาดรูป ชำระดินแทนร่ายรำ ใครจะเชื่อว่า... "อนุตัวร้าย" ที่เคยก่อเรื่องในจวน จะกลายเป็นหญิงชาวสวนในแปลงผักได้จริง? แต่แน่นอนผู้คนเหล่านั้นก็แค่ “เฝ้ารอ” วันที่นางจะล้มเหลว เพื่อจะได้หัวเราะสะใจยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง...

ลูส & แอนนี่ “อยากจะฟาด อยากจะตบอีกมั้ย เชิญเลย ตามสบาย ตามที่ต้องการและพอใจ...ผมให้คุณก่อนเลยแอนนี่ แต่หลังจากนั้นเป็นเวลาของผมที่จะเรียกร้องเอาจากคุณบ้าง...” อนาสตาเซียเม้มปากแน่น เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! อยากท้าทายเธอดีนัก ก็จัดให้ตามคำขอนั้น สี่ครั้งติดต่อกัน ถึงจะไม่แรงมาก แต่ก็ทำให้ใบหน้าที่ซีดเซียวของลูสแดงก่ำได้อย่างน่าดูชมเลย “พอแล้วใช่มั้ย? คราวนี้ถึงทีผมแล้วนะ”

ฉันตื่นขึ้นมา และพบว่าตัวเองกลับมาอายุ 28 อีกครั้ง ฉันมีทายาทฝาแฝด และสามีของฉันคือซานติโน่ หัวหน้ามาเฟียผู้ทรงอิทธิพลและน่าเกรงขามที่สุดในเวริเดีย เขานั่งอยู่ในตำแหน่งประธานสภาห้าตระกูลใหญ่ ใบหน้าคมเข้มของเขาปรากฏบนหน้าปกนิตยสาร ระดับเอ็กซ์คลูซีฟที่สุดของโลกใต้ดินติดต่อกันหลายฉบับ แม้แต่ตระกูลวาเลเรียนที่เก่าแก่ที่สุด ต่างก็ต่อแถวรอที่จะประเคนลูกสาวของพวกตนให้เขา ผู้หญิงทุกคนในอัลโทเรียต่างอิจฉาในความโชคดีของฉัน ทว่าสิ่งแรกที่ฉันทำหลังจากตื่นขึ้นมา คือการหยิบใบหย่าที่หมึกยังแห้งไม่สนิท ยื่นให้กับเจสซี่ คนรักสมัยเด็กของเขา "ทนายของฉันจะจัดการเรื่องหย่าเอง ทรัพย์สินและสินทรัพย์ทั้งหมดจะเป็นของเธอ ซานติโน่เป็นของเธอ และพวกเด็กๆ ก็จะเป็นของเธอด้วยเช่นกัน" เจสซี่ซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง "เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ อเลสเซีย? นี่เป็นลูกไม้อะไรของเธออีกใช่ไหม?" "ผู้หญิงที่ครองตำแหน่งนายหญิงมาถึงหกปี จะยอมสละทุกอย่างไปง่าย ๆ แบบนี้ได้ยังไง?" ฉันหลุบตาลงและพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ในเมื่อพวกเขาทุกคนเลือกเธอ ฉันก็คิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่ฉันควรจะถอยออกมา" "แค่ให้ซานติโน่เซ็นชื่อ แล้วประทับตราแหวนประจำตำแหน่งลงบนนี้ก็พอ" "เมื่อการหย่าเสร็จสิ้น ฉันจะไปจากเวริเดียตลอดกาล" คราวนี้ ฉันจะไม่ยอมผิดพลาดซ้ำสองอีก ฉันจะไม่มีวันกลับไปเป็นนายหญิงที่มีเพียงแค่ชื่ออีกต่อไป