Actor Novels & Stories

"ฉันไม่น่าเลือกแต่งงานกับคนแบบพี่เลยจริงๆ" "ทำไม...หรือว่าเธออยากจะแต่งกับน้องฉัน?" "หึ!...ใช่ อย่างน้อยมันก็ดีกว่าคนเลวๆ แบบพี่"

เมื่อหลายปีก่อนเขา (ลีโอ) เคยเจอเธอ (ใยไหม) เธอเป็นแคดดี้สนามกลอฟ์ แต่ตอนนั้นเขามีเจ้าของแล้วจึงไม่ได้สานต่อ แต่โชคชะตานำพาเขาและเธอมาพบกันอีกครั้งในฐานะเจ้าหนี้ และลูกหนี้ (นางบำเรอ) เพราะพี่ชายแท้ๆขายเธอเพื่อล้างหนี้พนัน ทางเลือกเดียวคือยอมเป็นของเล่นให้สิงหราช เพราะความไม่เอาไหนของ ‘ดิน’ พี่ชายที่หลงระเริงไปกับอบายมุขจนติดหนี้ก้อนโตถึง 20 ล้านบาทในคาสิโนของ ‘ลีโอ’ มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งแก๊งสิงหราช เพื่อรักษาชีวิตพี่ชายและไม่ให้ ‘น้ำหวาน’ หลานสาวตัวน้อยต้องกำพร้าพ่อ ‘ใยไหม’ จึงจำใจต้องรับข้อเสนอสุดอัปยศ ยอมขายตัวเองเพื่อชดใช้หนี้ที่เธอไม่ได้ก่อ! แต่ใครจะคิดว่า...ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยการตีตราจอง จะกลายเป็นบ่วงรักที่รัดตัวเขาทั้งคู่ไว้จนดิ้นไม่หลุด จาก ‘นางบำเรอขัดดอก’ กลายเป็น ‘ยอดดวงใจ’ ที่มาเฟียจอมเผด็จการยอมสยบให้เพียงผู้เดียว "พี่หลอกไหมมาขายไหมเพิ่งเรียนจบนะพี่ ไม่เคยได้ออกไปใช้ชีวิต ไม่เคยได้ทำงานที่รักเลย ไหมเรียนไปเลี้ยงน้ำหวานไปตั้งแต่วันที่พี่หอบมาทิ้งไว้ให้ไหม พี่ไม่เคยสำนึกบ้างเหรอ

"จำเอาไว้ว่าเธอเป็นได้เเค่เมียในนามเท่านั้น" น้ำเสียงอันเเสนเย็นชาเฉกเช่นเดียวกับเเววตาคู่นั้นทำเอาเฟรย่าไม่กล้าพูดต่อ ตอนนี้เธอรู้สึกจุกในอกเมื่อสามีทำตัวเย็นชาใส่ เเต่มันก็เป็นเรื่องปกติมากที่สกายไม่ชอบขี้หน้าของเธอ "....." "เมียที่ฉันไม่เคยต้องการ" น้ำเสียงเยือกเย็น เเววตาดุดันจ้องมองภรรยาสาวของตัวเองราวกับเธอเป็นศัตรูคู่เเค้น ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรออกมา สกายไม่เคยเเคร์ความรู้สึกของคนตัวเล็กเลย

ชายหนุ่มหน้าหวานราวกับผู้หญิง แต่เขามีร่างกายกำยำสมชายชาตรีและบุคลิกดีพูดจากอ่อนหวานกับลูกค้าในบาร์เหล้า ทำให้เป็นที่สนใจของบรรดาสาวๆ ในบาร์ แต่ชีวิตเขาเปลี่ยนไปเมื่อได้เจอกับพวกเขาทั้งสองคน ทำให้โลกของเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล

Hot nerd ทดลองรัก ผลประโยชน์ทางธุรกิจทำให้ทั้งเขาและเธอต้องมา "ทดลองรัก" กัน การการหมั้นหมายที่ปราศจากความรัก | ผลประโยชน์ | ธุรกิจ | ความสัมพันธ์ของสองครอบครัว [เดม่อน] นักธุรกิจหนุ่มมาดเนิร์ดที่ดูอบอุ่นและใจดี แต่ภายใต้กรอบแว่นราคาแพงนั้นกลับซ่อนบางอย่างไว้ภายใน "กลัวคนอื่นจะรู้เหรอว่าได้กับคู่หมั้นอย่างฉันแล้ว" [เมเกรซ] นักศึกษาบริหาร ปีสาม ไม่ยอมคน มีความคิดเป็นของตัวเอง กล้าได้กล้าเสีย "สนใจมาเป็นแฟนกับฉันไหม" "พะ...พอแล้วไม่ไหวแล้ว" "ถ้าเธอไม่สลบฉันก็จะไม่หยุด" "เพราะฉะนั้นทนให้ได้นะครับ...คู่หมั้นของพี่" "กรี๊ดดด..."

“ฉันก็เป็นให้ได้นะผัวของเธอ” “ไม่มีกฎข้อไหนบอกว่าเป็นเพื่อนกันเอากันไม่ได้”

Cut"" “ว๊าย ปล่อย! ปล่อย!” “....” ยูร์ดันมิ้นเข้าห้องน้ำเเล้วล็อกประตูก่อนที่จะจับมิ้นมานั่งตักเเล้วล็อกตัวไว้ ทำเอามิ้นที่ตกใจไม่กล้าเเม้เเต่มองหน้าเขา ได้เเต่ตัวสั่นไปหมด เพราะกลัวริลจะรู้เเล้วผิดหวังในตัวเธอ “ไม่รู้จักฉันงั้นเหรอ…” ยูร์ถามพร้อมจูบซอกคอมิ้นที่กำลังตัวสั่นอย่างได้ใจ ยิ้งเขาเห็นเธอกลัวยิ่งทำให้เขารุ้สึกใจเต้นพิลึก “...ขอโทษค่ะ ฉัน ฉันต้องไปเเล้ว” มิ้นพยายามดิ้นเเต่ด้วยตัวที่เล็กกว่าเลยทำให้ไม่สามารถสู้เเรงยูร์ได้ “..ฉันจำเธอได้ ทุก อย่าง” “คะ คุณ” “ทุก...ตำเเหน่ง” “คุณคิดจะทำอะไร

"เรียกพี่สิครับ ไม่เรียกจูบนะ!" "ฟางไม่กล้าเรียกหรอกค่ะ" "ทำไม พี่อนุญาต ไม่เรียก..จูบจริงๆนะ"

แมรี่ เกรย์ (เมย์) เมย์ นักศึกษาโบราณคดีปีสี่ เธอสนใจในวิชาประวัติศาสตร์ยุโรปตั้งแต่ประถม เพราะคนผู้หนึ่งที่เธอไม่เคยพบเจอ แต่กลับฝันเห็นเขามาโดยตลอด พอขึ้นมหาลัยมาเธอจึงเลือกสอบเข้าโบราณคดี หลังจากที่เธอเล่าเรียนจนถึงปีสี่ อาจารย์ได้ให้นักศึกษาทำวิทยานิพนธ์ เธอจึงเลือกทำวิทยานิพนธ์ประวัติศาสตร์ตะวันตกเกี่ยวกับตำนานแวมไพร์แห่งปราสาทมูนชายน์ที่ทิ้งล้างไปประมาณสองพันกว่าปี วิทยานิพนธ์เรื่องนี้ คือ จุดเริ่มต้นที่ทำให้ฉันได้พบกับเจ้าแห่งรัตติกาลแห่งปราสาทหลังนั้น เขาทำให้ฉันได้พบอีกโลกหนึ่งที่ผู้คนยากที่จะพบเจอ...

เรื่องราวความสัมพันธ์ของเพื่อนสนิท ระหว่างสาวสุดจี๊ดที่แสนจะบอบบาง กับเพื่อนชายสุดหล่อปากแซ่บ ที่ความสัมพันธ์นี้จะไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบเพื่อนตลอดไป...เมื่อทั้งสองเกิดพลาดท่าเสียทีเกินเลยมากกว่าคำว่าเพื่อน "ซุน อย่างี่เง่า ถ้าเป็นเรื่องที่กูพูดเมื่อคืนกูขอโทษ คือกูไม่ได้จะหมายความแบบนั้น...คือกู..." "คืออะไร คือมึงอายว่างั้น มึงอายที่นอนกับคนแบบกูใช่ป่ะ?" "เปล่าไม่ใช่แบบนั้น คือ... คือกูแค่สับสนไม่รู้จะบอกคนอื่นยังไง มึงคิดดูนะเป็นเพื่อนกันมาสิบกว่าปี อยู่ ๆ จะมาเปลี่ยนสถานะเนี่ยนะ" "กูไม่เห็นแคร์!" "มึงอย่าบอกนะเว่ยว่ามึงชอบกูจริง ๆ อ่ะ?" "แล้วถ้าใช่ล่ะ" "......" "ถ้ากูบอกว่ากูชอบมึงล่ะ ชอบมึงมานานแล้วด้วย" คนตัวเล็กถึงกับเงียบ เธอพูดไม่ออก ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ "ตะ แต่ เราเป็นเพื่อนกันนะ"