Novel & Cerita Amor

ชายหนุ่มทำหน้าอ้อน อรอิสราเห็นหนุ่มสาวหยอกล้อกันแล้วอดยิ้มตามไม่ได้ ปรมัตถ์เป็นคนดี เขามีใจรักต่อคณานางที่มั่นคง ทั้งยังรักและดูแลอาภัสราราวกับว่าเป็นลูกแท้ๆ ของชายหนุ่ม คนที่ผ่านประสบการณ์ทั้งหวานชื่นและเจ็บช้ำจากเรื่องนี้มามาก จึงอยากให้คนที่ตัวเองรักประดุจลูกสา วลงเอยกับผู้ชายคนนี้

เธอรู้สึกได้ถึงน้ำรักแสนอุ่นที่พุ่งเต็มรูเสียวของเธอ ความสุขท่วมท้นจนแทบไม่อยากจะพรากจากกันสักวินาที “มีความสุขมั้ยคะ...ที่รักของสา” “ใช่ ผมมีความสุขที่สุด” มันเป็นความสุขจากเซ็กส์ในแบบที่ไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน การจูบที่เร่าร้อน และการแลกลิ้นโรมรันแสนซ่าน มันเป็นส่ วนสำคัญให้เขาไปถึงจุดสุดยอดที่แสนปรารถนา

แต่แค่ยกแรกมันก็ยากเย็นแสนเข็ญเหลือเกินแล้ว จำเอาไว้ให้แม่นๆ สิเอมมาลินว่าเขาเกลียดเธอ และตอนนี้เธอก็ไม่ได้รักเขาแล้ว ไม่ได้รักแล้วจริงๆ… หยาดพิรุณยังคงเทกระหน่ำโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหย่อน ความเย็บฉ่ำที่มาพร้อมกับสายฝน ช่างเป็นอะไรที่น่าขึ้นเตียงแล้วห่มผ้าอุ่นๆ หากแต่เอมมาลินกลับไม่ได้มีความรู้สึกอย่างจะนอนแม้แต่นิด

ฝ่ามือของเธอสัมผัสที่หัวใจของเขามันเต้นถี่กระชั้นแทบจะโลดออกมานอกอก “มันบอกว่ารักแม่นิ่มน้อยสุดหัวใจยังไงล่ะคะ ถึงได้เต้นแรงเสียขนาดนี้” “พี่โมกข์ปากหวาน” เธอพูดอย่างเอียงอาย

เงินสดหลายแสนบาท รถยนต์ที่เป็นชื่อของเธอ รวมไปถึงเครื่องประดับที่เค้าซื้อให้อีก หากนี่เป็นค่าตอบแทน มันก็คุ้มค่ากับการทำงาน แต่สำหรับความรู้สึกแล้ว เธอรู้สึกว่า ยิ่งนานวันเธอก็ยิ่งรักเค้ามากขึ้น มากขึ้นทุกวัน เธออยากบอกรักเค้า อยากให่เค้ารู้ว่า ถ้าไม่ใช่เพราะเค้า เธอคง ไม่กล้ารับข้อเสนอบ้าบอนี้แน่ หากแต่ในหนังสือสัญญาจะระบุชัดเจนว่า ห้ามตกหลุมรัก คู่สัญญาเด็ดขาด ห้ามบอกรักให้อีกฝ่ายรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ ห้ามทำให้อีกฝ่ายอึดอัดเพราะคำว่า รัก เธอจึงได้แต่เก็บคำว่ารักเอาไว้ในหัวใจเพียงคนเดียว

ฉันถามเสียงสั่นในใจวูบไหวแปลกๆ พี่นาทีกลับมาเกลียดฉันงั้นหรอ " พี่...ชอบหญ้านะ " " .......... " " ชอบมานานแล้ว " " .......... " " พี่ชอบหญ้า พี่รักหญ้ามานานแล้วนะรู้มั้ยหื้ม แต่ตอนนั้นพี่แค่ยังเด็กเกินไปเลยไม่รู้ว่าความรักมันเป็นยังไง ตอนนั้นพี่ขอโทษ "

ผิดที่รัก ตอนที่ 36 ง้อ NC20+ " แล้วจะลืมไม่ลงเลยค่ะ..." " งั้นเชียว..?" พลั่ก...ไม่รอให้อีกคนพูดพร่ำ มือเล็กก็ผลักร่างสูงลงบนเตียงนอนนุ่มทันที

น้ำหวานเป็นเพียงเด็กน้อยอายุและประสบการณ์ยังไงไม่มาก ความรักเป็นสิ่งที่ยังคงไม่เข้าใจ “หวานไม่รู้ว่าความรู้สึกของหวานคืออะไร ไม่รู้ว่ารัก ความรักคืออะไรหวานไม่รู้”

หวังว่าทุกอย่างคงจะปกติดี "ฝันดีนะไพน์" "ค่ะคุณชิน" ยอมรับได้ไหมว่าหัวใจของเธอมันกำลังพองโตจนแทบจะถึงขีดสุด ก่อนลงรถชีวินดึงเธอเข้าไปหอมแก้มแล้วจูบอีกเสียเนิ่นนานโดยไม่ได้นึกแคร์รอยแผลแตกที่ปากเลยแม้แต่น้อย ภัทรพิชายังไม่อยากเชื่อเลยว่าสิ่งเหล่านี้มันคือความจริง ไม่ใช่ความฝัน ได้แต่เดินเข้าบ้านไปด้วยหัวใจที่พองโต มิวายก่อนนอนยังจะได้รับข้อความส่งกลับมาบอกว่าเขาถึงที่คอนโดมิเนียมเรียบร้อยแล้ว ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะผิดแผกไป แต่ถ้าหากเป็นไปได้เธอก็ยังอยากให้ทุกๆอย่างยังเป็นแบบนี้

หญิงสาวที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับลีลาเล้าโลมบวกกับไม่ค่อยได้สติเพราะฤทธิ์น้ำเมาวาดแขนกอดคอคนตัวโตไม่วาง มีความสุขเป็นที่สุดเพราะรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังได้คนรักกลับมาสู่อ้อมกอด “ม่อนคิดถึงคุณทุกวันคุณรู้หรือเปล่า” น้ำเสียงงัวเงียที่ดูรู้ว่าคนพูดไม่เหลือสติสัมปชัญญ ะเต็มที่ ทำลอเลนโซหยุดชะงักการกระทำ ก่อนจะเงยหน้ามามองใบหน้าหวานด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนอยู่ในนั้น