Ata Chapter Novels & Stories

Si Melodia ay isang nilalang sa ilalim nang madilim at malawak na dagat. A heart full of hatred, ang puso ng mga taong may kinikimkim na kasakiman, selos at pagkamuhi ang nagbibigay buhay sa kanila. Silang mga sirena'y may kagandahang tinataglay at boses na pang-akit sa biktima. Ngunit isang insidente ang magbabago ng lahat nang buhayin muli ni Melodia ang taong nag-aagaw buhay. Ang simpleng sitwasyon ay naging sumpa ang dulot. Ang kanyang buntot ay maging paa at ang paa ng tao 'yon ay naging buntot. Kaya napagpasyahan niya na manatili muna sa lupa kahit walang ideya kung paano mamuhay bilang tao. Isinama naman sa ilalim ng dagat ang taong ngayo'y nagibg sirena. Nakita siya ng isang lalaki na noo'y namamangka na kaagad siyang tinulungan. Sa paglipas ng mga araw ay muling nagbalik ang taong tinulungan i Melodia. Ngayon ay hatid niya ang pakiusap na tanggalin na ang sumpa, na ibalik na sa kanya ang mga paa ngunit hindi alam ni Melodia kung paano.

Dalawang buwan ng mamatay ako, napagtanto ng mga magulang ko na nakalimutan nila akong iuwi mula sa lakad nila. Naiinis na sumimangot at sumigaw ang ama ko. “Dapat siyang maglakad mag-isa mismo. Kailangan ba niya talaga itong palakihin?” Ang kapatid ko, na mayabang, ay binuksan ang chat namin at nagpadala ng emoji, kasama ng message. [Mamatay ka na dyan. Sa ganitong paraan. Kami ni Scarlet ang maghahati sa pamana ni Lola.] Wala siyang natanggap na sagot. Habang malamig ang ekspresyon, nagsalita ang nanay ko, “Sabihin mo sa kanya na kapag nagpakita siya sa kaarawan ng lola niya sa tamang oras, hahayaan ko na ang pagtulak niya kay Scarlet sa tubig.” Hindi sila naniniwala na hindi ako nakaalis ng gubat. Matapos maghukay ng malalim, nakita nila sawakas ang mga buto ko.

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.

Isang puwesto na lang ang natira sa lifeboat nang lumubog ang yate, ako ang pinili ni Hendrix Zuckerman. Nailigtas ako, pero hindi ko kasing palad si Yana Bridgeton. Hindi na niya nahintay ang ikalawang lifeboat nang malunod siya sa karagatan, tuluyan na ring nawala ang kaniyang katawan. Nagkunwari si Hendrix na wala siyang pakialam habang ipinagpapatuloy niya ang aming kasal nang naaayon sa aming plano. Sa limang taon naming pagsasama pagkatapos naming ikasal, inginudngod niya ako sa dumi habang sinisisi niya ako sa pagkamatay ni Yana. At nang manghingi ako ng divorde dahil hindi ko na ito kaya pang tiisin, napagdesisyunan niyang mamatay kasama ko. Nang muli kong imulat ang aking mga mata, bumalik ako sa araw kung kailan nangyari ang aksidente sa yate. Pero sa pagkakataong ito, napagdesisyunan ko na bigyan ng tiyansang mabuhay ang taong pinakamamahal niya.

Pumunta si Dave sa probinsya kung saan sila nakatira dati pero ang pupuntahan nya ngayon ay ang bahay ng matalik na kaibigan ng Mama nya. Gusto nya munang lumayo sa kila Trixie at Ken, susubukan nyang mag move on doon at siguro kung magustuhan nya ay don sa nya titira habang buhay. Nag tanong-tanong sya kung saan nakatira ang kaibigan ng Mama nya dahil nabalitaan nyang lumipat pala 'to ng bahay. Sa di inaasahan ay na meet nya ang babaeng nag ngangalang Mikaela, ang babaeng maldita at pasaway pero may tinatago ding kabaitan. Nang makarating sya sa paroroonan nya ay nagulat sya dahil ang babaeng nakaaway nya ay anak pala ng best friend ng Mama nya at mag sasama sila ngayon sa iisang bahay, mag kikita sila sa umaga hanggang gabi... Pano kaya mag kakasundo ang dalawa kung pareho sila ni Ken at Trix na parang aso't pusa? Parati nalang ba silang mag aaway o baka dumating ang panahon na mahuhulog sila sa isat-isa?

It all begins with a clash and unfolds into a heartbreaking love entangled in secrets, status, and fate. Cairo Zeidan Altamirano, a promising third-year medical student at the prestigious Aurelia University of Medicine, finds himself unexpectedly at Casa Estrella University for a collaborative project between future doctors, engineers, and architects. There, he crosses paths with Aerisla Celeste Valmonte, a sharp-witted fourth-year architecture student—under less than ideal circumstances: a petty argument over a can of coffee. Their friction sets the stage for a fiery partnership as Aerisla, the team leader, is forced to work closely with the aloof and enigmatic Cairo. What begins as mutual disdain slowly melts into something far deeper, more dangerous. But just as a fragile love begins to bloom, Aerisla discovers she is carrying Cairo's child, only to be silenced by a cruel twist of fate. Cairo, it turns out, is no ordinary medical student. He is the heir to the empire behind the Altamirano name, and bound by family tradition to marry before his final year begins. Love was never part of the plan. But neither was goodbye.

“And don’t fall in love with me.” Iyon ang huling patakaran ni Lucas Matteo Vergara para kay Mandy D. Mapagkatiwalaan. Natawa lang si Mandy nang marinig iyon. Dahil sino ba naman ang magkakagusto sa isang suplado, mayabang, at ubod ng sungit na bilyonaryo? Siguro may iba. Pero hinding-hindi siya. Ngunit nagbago ang lahat nang mapilitan siyang pumirma sa isang kontratang magliligtas sa buhay ng babaeng tumuring sa kanya bilang sariling apo. Upang matupad ang huling hiling ni Lola Janette, kailangan niyang pakasalan si Lucas at maging kontratang asawa nito sa loob ng tatlong taon. Akala ni Mandy, iyon na ang pinakamahirap na bahagi ng kanilang kasunduan. Ngunit nang bumalik si Samantha—ang unang babaeng minahal ni Lucas at ang babaeng muntik na niyang pakasalan—unti-unting nabasag ang mga pader na itinayo niya sa paligid ng kanyang puso. At doon niya napagtanto na may mas mahirap pa pala kaysa sa pagiging kontratang asawa ng isang bilyonaryo. Ang mahulog sa lalaking hindi kailanman magiging kanya. Hanggang kailan niya kakayaning magpanggap na walang nararamdaman? At kapag dumating ang araw na kailangan na niyang umalis, handa ba siyang bitawan ang lalaking pinakamamahal niya? O lalaban siya para sa pag-ibig na mula pa sa simula ay hindi naman para sa kanya?

Ang mga mate ay dapat nagpoprotekta sa isa’t isa, pero bakit ang sa akin ay patuloy na dumudurog sa aking kaluluwa. Bilang mate ni Alpha Ronald, akala ko ay napakaswerte ko, ngunit napatunayan ng panahon na iyon pala ang pinakamasamang nangyari sa akin. Ngayon, napapatanong ako kung ang Diyosa mismo ay tinalikuran na ako. Sa sandaling sumuko na ako sa lahat, may nangyaring hindi ko kailanman inakalang posible para sa isang Omega na tulad ko. Nakahanap ako ng isa pang mate, isa pang Alpha. Siya kaya ang magiging kaligtasan ko o ang aking pagbagsak? Pakikitunguhan ba niya ako nang tama o magiging katulad lang siya ng isa ko pang mate? Dahil sa aking pusong nananatiling marupok mula sa lahat ng pang-aabusong naranasan ko, hindi ako sigurado kung kaya ko pang magtiwala muli. Gayunpaman, may kung anong bagay sa estrangherong ito na tila humihila sa akin palapit, na nagpapaisip sa akin kung sa wakas ay makakamit ko na ang pag-ibig na nararapat sa akin, o isa lamang siyang mas malaking halimaw na nakasuot ng suit.

Naniwala si Rosemary na ang kasal nila ni Adrian ang lahat sa kanya. Hanggang sa isang gabi, isang misteryosong mensahe ang nagdala sa kanya sa Grand Aurora Hotel—kung saan nasaksihan niya ang kanyang asawa na ipinagdiriwang ang anibersaryo ng unang pag-ibig nito kasama ang ibang babae. Sa harap ng silid na puno ng mga panauhin, isinuot ni Adrian ang isang kuwintas na brilyante sa leeg ng babae at, nang walang pag-aalinlangan, diniborsyo si Rosemary. Napahiya, kinutya, at pinagtawanan sa harap ng publiko, ang mundo ni Rosemary ay gumuho sa isang saglit. Ngunit kaya pa kaya niyang bumangon muli mula sa kailaliman ng kanyang pagkabigo?

Althea may have a face of an angel, but don't underestimate her. Zion, his mere presence shouts authority. Okay na sana, gwapo, mabango at mayaman. Ngunit nakakainis, dahil ipinaglihi ata ito sa kayabangan.