Aurora Sky Novels & Stories

SA kabilang banda si Aurora ay naging abala sa pag aasikaso ng bookstore nito sa buong araw, tulad ng kanyang pangkaraniwang gawain, isinasara ang tindahan bandang alas-onse ng gabi, at pagkatapos ay sumasakay ng kanyang scooter pauwi. Hindi naman nakakatakot umuwi ng hating gabi sa lugar nina Aurora sapagkat kahit alas-onse na ng gabi, marami pa ring tao na naglalakad sa mga kalsada, at marami pa ring nag-iinuman at kumakain sa mga food stalls sa tabi ng kalsada. Sumakay si Aurora ng kanyang scooter nito para makauwi na at may isang intersection ng traffic light, na sakto namang pula ang ilaw,ay tumigil siya.

The sky over Isla de Oro was a bruised, heavy grey when Aria finally opened her eyes. The dawn had none of the golden brilliance of the previous evening; instead, a thick mist clung to the surface of the turquoise water, making the horizon disappear. The only sound was the rhythmic, almost mourning thud of the waves against the shore and the lonely rustle of coconut fronds in the wind. Aria didn't get up immediately. She stayed beneath the silk sheets, her eyes fixed on the minimalist wooden ceiling. Her mind was a chaotic playback of the night before.

Walang'ya ka, Sky! END OF FLASHBACK

Tahimik ang gabi sa loob ng malawak na silid na may floor-to-ceiling window. Tanaw mula roon ang mga ilaw ng siyudad na parang mga bituin sa lupa. Nakatayo si Luna sa gilid ng kama, hawak ang cellphone niya, habang paulit-ulit pinapanood ang replay ng livestream ni Aurora.

Noong araw na siya ay pupunta at makita ang aurora, ang kanyang katawan ay lubhang mahina, ngunit siya ay naghihintay pa rin ng mahabang panahon upang hindi makita ang aurora na lumitaw. Kinabukasan, talagang hindi niya kinaya, kaya umalis siya. Lumabas na pala ang aurora noon. Minsan, kailangan niyang aminin ang pagkatalo. Ayaw ng universe na makita niya ang aurora noon. Nang maglaon, nagkaroon siya ng maraming iba pang mga pagkakataon upang makita ang aurora, ngunit wala na siyang interes.

CHAPTER 38 - BABY DRAGON --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV O. M. G. Hindi ko akalaing matutunghayan ko nang personal ang Aurora Borealis-isang pangarap na dati'y napapanood ko lang sa mga documentary at nababasa sa mga libro. Parang isang napakagandang obra ng kalikasan na gumagalaw sa kalangitan. Napakatingkad ng neon green na ilaw, na may halo pang purple at pink, at sumasayaw ito na parang alon sa himpapawid.

Aura Eldrin, aura Anza, aura para musuh. Dunia ini perlahan membuka dirinya. Tapi tidak ada waktu tersisa. Pelindung retak. Sihir menipis. Dan langit Heavenly bersiap menyaksikan pertempuran yang tak terhindarkan.

Ia pun memotret aurora itu dan membuat video untuk kenang-kenangan mereka. "Sayang, doa kita diijabah Allah SWT. Kita bisa lihat aurora malam ini. Cantik sekali auroranya, aku gak pernah lihat pemandangan malam seindah ini," Sofia tersenyum haru, seolah tak percaya dirinya ada di sini dan melihat apa yang ia inginkan dari kecil. "Iya, sayang. Lihatlah auroranya semakin jelas!" Reynard menunjuk aurora yang berwarna hijau itu, langit yang semula gelap gulita menjadi bercahaya karena kedatangan aurora yang tak disangka.

“Tapi, kan aku enggak tahan pengen liat, Mas. Selama ini, aku cuma bisa melihatnya melalui layar ponsel. Enggak sabar pengen lihat yang aslinya pasti indah banget.” “Sebenernya bisa saja kok kalau pengen lihat sekarang. Tapi menurut ramalan cuaca bahwa akan turun salju yang cukup deras di daerah yang akan menjadi tempat melihat Aurora pada hari ini dan besok, jadi lebih disarankan lusa saja untuk ke sana,” terang Morgan. Nala hanya mengangguk sambil menampilkan wajah yang cemberut, terlihat jelas kalau dia sedang kecewa.

"MOM! DAD! LIAT! ADA BINTANG JATUH!" Rasya dan Aurora refleks mendongak. Benar saja, sebuah meteor melintas cepat, meninggalkan jejak ekor cahaya perak sesaat sebelum menghilang di balik cakrawala laut. "Ayo buat harapan, Aiden!" seru Aurora bersemangat. Aiden langsung memejamkan matanya rapat-rapat, meremas kedua tangannya yang masih lengket oleh saus barbeque ke depan dada.