Bakit Ako の小説・ストーリー

Hindi ko alam kung anong nangyayari, Bakit ang bait niya ngayon? *******

Bakit don pa? Huminga ako ng malalim at nag patuloy sa pag mamaneho. Kinalma ko ang sarili ko. Kaya mo ito AKIRA. U can do it. Binilisan ko ang pag maneho at dumaan ako sa pamiliar na daanan.

And I wonder why, why of all people, why do I feel fine with Fifth Montgomery. I've been feeling a lot of things towards him lately, and I often ask why, bakit sa kaniya? Bakit ko hinahayaang makita niya akong ganito? Bakit ako humihingi ng tulong sa kaniya? Is this coincidence? Nagkataon lang ba na siya ang nariyan kapag kailangan ko ng tulong? Nagkataon lang ba na siya ang nariyan sa panahong mahina ako?

“Eh bakit ka nagagalit?” “Hindi ko lang kasi gets kung bakit kailangan mo pa ako eh kasama mo naman yung lalake mo. Naghalikan pa talaga kayo sa daan hindi na kayo nahiya. Kaya hindi ko magets kung ano pang ginagawa ko rito. Tsk!”

Bakit? Kahit pa naman noon ay hindi ko na alam kung bakit ako ang pinili ni Aquilino. Iyong tipong kahit naaksidente na siya at nagka-amnesia— ako at ako pa rin ang pinipili niya. Ano bang meron sa akin? Sigurado na ba siya? "Aquilino... bakit ako?" tanong ko sa kaniya. Alam kong natanong ko na ito sa kaniya dati pa eh. Pero gusto kong malaman ang rason kung bakit ako ang pinili niya.

"Bakit ang sungit mo?, tanong neto "Because you are an idiot.I hate moron people that is why I don't like you" "Moron? Ako,bobo? Hoy, matalino ako.Alam mo bang madami akong medal nong elementary pa lang ako?, hambog neton sabi sa akin. "I don't care.Why are you here? Everything about you is annoying", kunot noo kong sabi. "Wow,ako pa talaga tinanong mo kung bakit ako andito? , Andito ang Penthouse ng Bossing ko kaya ako nandito.Ang liit nga naman ng mundo at dito pa kita-------

Pero bakit parang may mali? “Bakit ako?” Bahagya siyang tumingin sa akin mula ulo hanggang paa. “Dahil interesting ka.” Napairap ako. “Hindi ako laruan.” “Hindi rin kita ginagawang laruan.” “Talaga?” Tumahimik siya. At sa katahimikang iyon, mas lalo akong kinabahan. May kung anong kakaiba sa titig niya.

"Bakit po kayo ganyan?" "Bakit ano? Bakit ako gwapo? Wag mo na itanong dahil kahit ako hindi pa rin alam ang solusyon sa mga problema ko dulot ng aking kagwapohan." Pagmamalaki niya at iniliyad ang mga dibdib habang nakahalukipkip ang maskuladong mga braso. Umiling ako. "Hindi po, bakit po kayo ganyan? Bakit po ang bastos ng bunganga niyo?"

Parang matagal na kaming magkakilala. Napakurap ako sa gulat. Hindi ko alam kung bakit, pero may kakaibang pakiramdam sa dibdib ko. Hindi takot. Hindi rin kilig. Isang halo ng curiosity at kaba. “Why me?” mahina kong tanong sa sarili ko. Sa dami ng babae sa mundo, bakit ako ang pinicturan niya? ‘Bakit ako ang pinost niya? Bakit ako ang minessage niya?’

At bakit ako sasabay? At bakit din niya ako niyayang sumabay?