Novel & Cerita Busog

Matagal bago ito nakasagot, simula ng bumalik ito mula sa pinuntahang probinsya ay lagi na itong tulala at laging nag iisip ng malalim. "Bogs, kinakausap ka ni Boss" tawag ni Nox kay bogs dahil tulala ito. "hah? a -a no yun boss' "Tinatanung ni boss kung kamusta yung pinuntahanh mong probinsya para sa business partner niya" Saad ni Jacob dito "May problema ba Bogs?" "W-Wala naman bosss, ayus na man yung mga iinagkat na produkto pwedeng pang ibang bansa boss'

Malamang mapahamak lang si Pogi kapag nanlaban ito o nagtawag ng attention ng iba. Hindi papayag si Bogs na arburin niya ang lalaki ng walang lagay. Ang lagay ay mahalaga sa mga taong katulad ng mga ito. Ang kaso mali ang timing. Walang wala siya. Ang kinita niya kanina sa suking Indonesioan ay nakalaan para sa kanyang ina. Naubos parehas ang puhunan nila pero uunahn niyang pagipunan ang puhunan ng kanyang ina. “Ano? syota mo tong mukhang lampang ito” tanong ni Bogs na kita niya sa mata na hindi ito kumbinsido.

" Takot ba siyang maubusan ng lahi nila? " Muntik ng mabulunan si Baron sa kaniyang narinig habang yung dalawa naman, halos umangat sa ilong nila ang pansit na nasa loob ng kanilang bibig. " Teka, hindi gano'n yung rason ni Boss. Masyadong mababaw, " ani Baron matapos inumin yung isang baso ng tubig. " Nasa trenta pa lang naman si Bossing. Kaya pa 'yon. "

Ang lalaking may mamaos maos na boses ay nanggaling sa laro. Muntik nang mabihag si Catherine. Ang boses na ‘yun ay sobrang sexy, at ang tunog nito ay medyo pamilyar, pero masyado siyang nakapokus sa laro na hindi niya maalala. “Buksan mo ang mapa sa top right corner. Huwag kang tatakbo palabas ng puting bilog. Kitain mo ‘ko sa kinalalagyan ko.” “Okay.”

bakas sa boses niya ang lungkot nanindig ang balahibo ko ng mqrinig yun hindi siya si tito its......dave di padin ako lumilingon naramdaman kung tumayo siya malapit sakin "𝙞-𝙞𝙢 𝙨-𝙨𝙤𝙧𝙧𝙮 𝙧𝙚𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙛𝙤𝙧 𝙝-𝙝𝙪𝙧𝙩𝙞𝙣𝙜 𝙮𝙤𝙪 𝙥-𝙥𝙝𝙮𝙨𝙞𝙘𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙖𝙣𝙙 𝙚-𝙚𝙢𝙤𝙩𝙞𝙤𝙣𝙖𝙡𝙡𝙮 𝙞-𝙞 𝙧𝙚𝙖𝙡� �𝙮 𝙖-𝙖𝙢 𝙧-𝙧𝙖𝙞𝙣𝙚"he apologized saka ko naramdamang lumuhod siya sa likuran ko ""𝙞-𝙞 𝙝𝙤𝙥𝙚 𝙮𝙤𝙪 𝙛-𝙛𝙤𝙧𝙜𝙞𝙫𝙚 𝙢-𝙢𝙚.....𝙞-𝙞𝙢 𝙨𝙤 𝙨-𝙨𝙤𝙧𝙧𝙮"he said pumiyok pa ang boses niya run

Kamoteng sabog? "Bakit ako? Eh ikaw nga ang type non e! Ang lakas ng loob na manghingi ng number mo, pangit naman!" Medyo napataas na ang boses ko sa sobrang inis. Kung hindi lang ako gutom kanina pa ako umalis do'n. "What?" Yung kilay niya ay hindi na salubong, maging ang tono ng boses nito ay hindi na galit. "Bingi ka ba? Sabi ko type ka ng pangit na yun!"

Pinasibad niya ng mabilis ang sasakyan, para takasan ang kotseng gusto pa yata siyang patayin. Puro gasgas na ang sasakyan niya pero mas importante parin ang buhay niya, malayo na ang distansya niya sa black fortuner ng tingnan niya ito sa likuran. Saktong pag harap niya ay..... Boggsshhhh* ●●●●● "Boggshhh" Nahulog ang basong hawak hawak niya. Malakas ring sumikdo ang kaba sa dibdib niya, parang may mali na hindi niya maintindihan.

"Sige." BAGO pa man mahiga, sinulyapan nya ang oras sa cellphone. 1:25 a.m. na. May ilang oras pa sya makakapag- pahinga. Ipinatong nya ang cellphone sa bedside table at nahiga. Marahil dala ng pagod at alak na nainom kaya madali syang iginupo ng antok. Ilang sandali pa at payapa na syang natutulog. *********

sagot niya, ang boses ay pilit na pinatatag. "Welcome to our company, Ms. Sugar Reyes," sabi ni Stephan, ang tono niya ay puno ng pang-akit at ngiti. "Kung may mga tanong ka tungkol sa kumpanya, narito ang aking card. Huwag mag-atubiling tawagan ako." Habang iniabot ang card, dahan-dahan niyang inabot ang kamay ni Sugar, at ang pagkakahawak nila ay parang may hindi inaasahang koneksyon. Hindi niya mapigilang magtaglay ng ngiting pilya, at naramdaman niyang parang may kasamang init ang bawat sandali.