Novel & Cerita Disobedient

Gerakannya mantap, otoriter, seakan dunia harus selalu mengikuti iramanya. Binar bangkit pelan, langkahnya tertinggal. Dadanya terasa sesak, pikirannya kacau. Makan siang itu bukan sekadar makan siang. Itu adalah permainan kuasa dan ia seperti budak yang tak berdaya.

“Maaf ya aku rewel.” “Kalau bukan ke aku, ke siapa?” Alina terdiam. Ia tersenyum kecil. “Kita memang lagi sibuk banget ya.” “Iya.” “Tapi aku nggak mau ini jadi alasan kita menjauh.” Lingga mengangguk. “Kalau suatu hari kamu merasa aku terlalu sibuk, kamu bilang.” “Kamu juga.” “Deal.” “Deal.” ---

Jantungnya berdegup kencang, tubuhnya bergeming karena Tonic immobility—keadaan di mana seseorang menjadi kaku dan tidak dapat bergerak sebagai respons terhadap rasa takut yang intens. Tak ada rangsangan, seolah Daniel sudah tak sanggup menahan hasratnya lagi, dia menerobos masuk sebelum Ivy siap. Rasa sakitnya membuat wanita cantik itu terkesiap. Kedua tangannya di tahan di atas kepala. Bibirnya kembali dicumbu tanpa ampun. "Ukh!" Sakit. Ivy tak merasakan kenikmatan seperti kemarin. Kenapa Daniel menjadi buas?

Hinahaplos at dinadama ang malambot na pagkababae ng dalaga. “Fvck, Joaquin!” malutong na mura ng binata saka pinababa pa ang h***k. Bago pa man niya matumbok ang nais patunguhan ng mga labi ng binata ay agad na siyang pinigilan ng dalaga. Namumula ito.

Kailangan kong magpakatatag para sa iniwang obligasyon ni lolo sa akin ang kumpanya ng mga sebastian. Hanggang sa nakauwi na kaming lahat. Wala parin ni isa sa amin ang magsasalita. Walang iisang salita ang lumalabas sa bibig namin. Dahil lahat kami nabaguhan, nasaktan nag-aalala. Masakit tanggapin dahil nasanay na kaming lahat na kasama namin si lolo. Pero kailangan naming mag mo-move forward kahit wala na si bolo sa buhay namin. OTHER PERSON POV.

Muntik na akong matawa pero kailangan kong e maintain ang poker face ko. Hinawakan ko sa braso si Blake. Akala ko tapos na siya sa sasabihin niya pero may kasunod pa pala. "If you don't want to get fired, shut your filthy mouth..." Napasinghap ang mga empleyado at nag bulong bulongan pa. "Walang respetong bata." "Wala rin sigurong respeto ang ama kaya ayan nag mana."

Even if the last sentence was already a basic rule, palagi pa rin itong sinasabi ni Oliver sa kanya sa bawat misyong napupunta sa kanya. NEVER TRUST ANYONE BUT YOUR SELF. It's one of the basic foundation an agent must know before executing a mission. Agents like Asteria always moves alone. A handler which is higher in rank than them is the only one that knows their face and true name. Asteria is the agent and her handler is Oliver—the only one closest to her but she shouldn't completely trust, sabi ng hindi nakasulat na kasunduan sa kontratang pinirmahan niya bago maging parte ng kanilang samahan.

Paalala ni Kaiden sa kanya't matalim pa siya nitong tinitigan. "Kay bebe Heb okay lang daw e basta konti lang." "Tsk!" Napatayo si Kaiden sa pagkakaupo't padabog na tinapik 'yong mesa dahilan para magdulot iyon ng ingay at magulat ang lahat sa kanya. "I'm so done with this. Fuck! Puro ka nalang Oheb. Wala ka ng ibang bukambibig kundi Oheb. Kahit nasa bahay, Oheb pa rin. Tangina, bakit sa lahat ng kaibigan ko 'yan pa napili mong paglihian. Nandyan naman si Edward o 'di kaya si Marco, mas matalino pa. Tangina, kay Oheb mo pa napiling maglihi e 'di nga nyan alam pinagkaiba ng 'your' sa 'you're na word e."

Pero napapansin niya na parang wala naman siyang natututunan dahil sa paulit-ulit niyang ginagawa. Madalas kasing si Myla ang nakakasama niya magduty, kung saan sabay lang naman silang nagtraining dalawa nuon. Pero kahit kailan ay hindi siya tinuturuan nito sa paggawa ng pizza o kung papaano ba maghulma ng tamang pizza dough. Palagi lang siyang pinaghihiwa nito ng mga gulay o mga ingredients na gagamitin nila sa pizza. Kaya kahit gustong-gusto niyang magpaturo sa kaniya ay parang siya pa ang mahihiya sa kaniya, gayong may pagka-bossy ito sa team nila at umaastang lider sa istasyon nila. Kaya madalas ay hindi na lang siya umiimik, lalo na kapag nakakasama niya ito at nakakatrabaho.

Nakamove-on na kaya ito? Sa huli ay nakapagdesisyon si Micah na pumunta sa disco. Hindi siya iinom ng alak para hindi siya malasing. Siguro na man hindi na siya madidisgrasya. Pero hindi pa rin nawawala ang panghihinayang niya sa nangyari sa kanya no'ng nagdaang gabi. Nanghinayang siya dahil nawala ang kaniyang pinaka-iingatang dangal. Biglang bumangon ang galit at pagkamuhi ni Micah sa lalaking iyon. Paano nito nagawang pagsamantalahan ang kaniyang kahinaan? Pero, kasalan din niya kung bakit iyon nangyari, hindi siya naging maingat sa sarili, matagal na siyang pinaalalahanan ng Ate Levi niya na hindi maganda sa isang babae ang maglagi sa isang bar at uminom ng maraming alak.