Escola Novels & Stories

Cage decidiu então trocar o Nicolas de escola — Nicolas, precisamos conversar sobre a escola – disse Cage. — Hum – disse Nicolas sem olhar para o seu padrinho. Seu olhar estava fixo na televisão. — Decidi trocar você de escola. Acho que uma escola nova vai fazer bem pra você. — Não gosto de escola, pra mim tanto faz, é tudo igual. — Bom, gostando ou não você tem que ir para escola. Consegui uma vaga para você no Colégio Militar, ano que vem você vai pra sexta série e vai pra lá.

Ponto de Vista de Viola O outono na Europa é lindo. Nos portões da Academia Real de Lobos, Leo está parado em seu uniforme azul-marinho perfeitamente ajustado. Alfinetado em seu peito está o emblema de prata de "Novo Cadete Destaque" — não o apito de prata da vergonha. — Estou indo para a escola, mamãe. — Ele beija minha bochecha.

pinta Aranjo. "Baik!"

Wanita cantik dan dewasa itu pun terlihat anggun dengan gaun selutut berwarna merah menyala, high heels tujuh senti mengangkat sepasang tumitnya menjadi lebih tinggi lagi. Zayn, pria yang di panggil itu bersikap tak acuh terhadap suara wanita di belakangnya. Wanita itu pun menaikkan alis tak suka. Walaupun dia sudah tahu temperamen pria muda di depannya yang tergolong dingin dan tanpa perasaan, bagaimana pun juga dia tidak terbiasa. "Joshua baru saja menghubungi ku, ponsel mu tidak bisa di hubungi, kenapa kau mematikannya?" Wanita itu pun mencoba bersabar. Sikap tunangannya ini benar-benar membuatnya jengkel setengah mati.

Entah sejak kapan itu kugenggam. Sepotong kertas yang lebih mirip brosur lowongan pekerjaan. Aku mengernyit, berusaha membaca apa yang tertulis di atasnya. "VILA MELATI" Jl. Mangunkusumo, no.13 Pasuruan. Membutuhkan karyawan untuk semua divisi. Ah, sontak aku meloncat kegirangan. Senang bukan main ternyata masih ada tempat yang membuka lowongan kerja. Alhamdulilah, besok aku akan melamar ke sana.

Little did she know na masasaksihan niya pala ang ganoong tagpo sa kaniyang mga magulang. Elyse was supposedly enjoying her vacation lalo't ilang linggo na lamang ang natitira at magbabalik na siya sa eskwela. She's a graduating architecture student from the prestigious University of Luxeton in Manila. At running for latin honor pa naman siya. But fate seems don't agree with her nang sunod-sunod na pagsubok ang dumarating sa kaniyang buhay.

Bahagyang nagulat si Selena. “Saang eskwelahan siya pumapasok?” “Sa Regen Academy. Ang paaralang iyon ay pagmamay-ari ng Strathmore Group. Isa ito sa pinakamahusay na akademya sa bansa. Mataas ang kalidad ng edukasyon at higit sa lahat, mahigpit ang seguridad. Karamihan sa mga estudyante roon ay nagmula sa mga kilalang pamilya.”

🎉] Paglabas ng announcement, biglang nag-ingay ang group chat. [Really?] [Wow, she’s so generous!] [She’s obviously trying to please everyone. Can’t you see?] [I heard she’s from a so-called Pheasant University. Probably got into Belland through connections. Ayaw lang mapahiya kaya nagpapakitang-gilas.] [Pheasant University? Anong school iyon? Our company only hires from top prestigious schools, right?] [Number five something daw… hindi ko rin masyadong kabisado. Basta technical college lang iyon, at baka correspondence course pa ang degree.]

Élianor Le collège est une grande bâtisse grise, austère, impressionnante, avec ses grilles en fer forgé, ses cours asphaltées, ses bâtiments qui semblent se dresser comme des murailles contre le monde extérieur, contre la vie, contre l'amour, contre tout ce qui n'est pas l'école, les notes, les professeurs, les heures de cours qui s'égrènent, monotones, interminables, comme un chapelet qu'on récite sans y croire, sans y penser, sans y être, pour toujours, pour l'éternité, pour la fin des temps, pour tout ce qu'on a, tout ce qu'on n'a pas, tout ce qu'on aura, si on veut, si on ose, si on croit, si on espère, si on aime. Nous sommes là, Viviane et moi, avec Mathis, Maxime et Liora, les trois

Malik arriva, tenant son carnet plein de croquis et de notes. — J’ai une idée, dit-il. Et je crois qu’elle va vous plaire. Élisa leva un sourcil, intriguée. — Une école. Pas une école comme celles qu’on connaît. Une maison d’apprentissage. Où on mélange les âges, les savoirs. Où on apprend à vivre, pas seulement à savoir. David, qui mâchouillait un brin de lavande, releva la tête.