Five Hundred นิยาย & เรื่องราว

Napabuntong-hininga siya, saka muling tiningnan ang cellphone. “Pero dahil may pinagsamahan naman tayo noon, okay na siguro ’yung fifty million. Cash. Kapalit ng mommy mo at ni Iris,” patuloy ni Congressman. Nakuyom ni Alexander ang kamao. Kalmado, pero halata sa mga mata ang labis na takot na baka may mangyaring masama sa dalawa. “Fine! Fifty million, o kahit one hundred pa! Pakawalan mo lang sila—at tigilan mo na kami!” nakabibinging sigaw ni Alexander.

"Sir, ginagawa mo talaga itong mahirap para samin. May malalim na halaga ang kwintas na ito…" “40 billion!” Muling tinaasan ni Fane ang alok niya. "Pero…" Hindi na alam ng matanda kung ano ang sasabihin niya… “50 billion!”

Direktang sabi ko. "Oh, sure, Mrs. Hussein. Magkano po ang ililipat ko?" Magalang niyang sagot. I smiled even though hindi niya naman nakikita, "Hmm... Five hundred billion," pormal na sabi ko. Parang nabilaukan siya sa sinabi ko. "Po? Ma'am? Tama po ba ang narinig ko? Five hundred billion?" Gulat at hindi makapaniwalang tanong niya na ikinairap ko.

"Please lang, Ross. Baka pampatae naman itong nilagay mo." Humalakhak na parang demonyo si Rossi. "Nah! Inumin niyo na kasi nang malaman niyo!" "Yung fifty thousand namin ah," si Paxton. "Oo nga! Dali!" "Fifty thousand ang kapalit nito?" lingon niya kay Tyron. "Yup. Pretty big right? This scheming piece of shit."

Medyo makapal yung envelope. Binuksan ko ng konti. At napahinto ako. Limang libo. Five thousand. Cash. Napatingin ako sa kanya agad. "Ha?" bigla kong nasabi, hindi ko napigilan. Tumawa siya. "Is that too little?" Mas lalo akong natigilan. "Po?!" Mas lumakas yung tawa niya ngayon. "You're funny," sabi niya, umiiling-iling pa.

Ipinakita niya ang limang daliri ng kamay. Ngumiti si Joseph. “Fifty thousand? Ayos din. Maganda na ‘yan para sa dalawang linggo.” “Hindi po, Dad. Five hundred thousand.” Tama ang narinig nila—kalahating milyon. Sandaling natahimik ang lahat. Napahinto pa sila sa paggalaw ng mga chopsticks. Lalo na si Mario, agad siyang napatanong, parang hindi makapaniwala, “Ha? Bro-in-law, sabi mo five hundred thousand?! Sa dalawang linggo lang?!”

Dinampot niya ang isang natumbang upuan mula sa lapag, pagkatapos ay umupo at hinarangan ang daan ni Frank. Sumimangot si Frank, pero ayaw niya ng dagdag pang problema kaya nagtanong siya, “Magkano ba ang gusto mo?” “Ganito.” Tinaas ni Blackfive ang mga daliri niya at kinaway ito. “Limandaang libo?” Lumapit si Helen nang nakakunot ang noo. “Hindi ba parang sobra naman yan?” “Oh…?”

One word, five letters, and zero chance. WAKAS