Gubat Na Mapanglaw の小説・ストーリー

“Masasabi kong mahina lang ‘yun kahit para sa katulad kong hindi naman basagulero, tsaka dahil hindi naman ako sanay.” “Mahina pa ‘yun? Eh nagka gasgas ka nga,” hindi ko maintindihan. “Maliit na gasgas lang ‘yan, katulad lang ng mga gasgas ko sa tuhod pag football.” He is making this light, pero para sakin ang sakit sakit na niyan. “Kahit na ganun kailangan pa rin gamutin. Mamaya magkakapasa ‘yan, pag nangyari ‘yun, compress at gantong cream ulit.” pagpapaalala ko sakanya.

aman tanan ng matagal na karanasan sa pakikipaglaban at ang gubat na ito ang kanilang teatro. Pero naniniwala akong kami ay pantay-pantay at may kanya kanyang kakayahan sa iba't ibang bagay. Naghahanda kami sa isa pang paglalakbay, natapos magpulong ang aming pinuno at ibinalik ang hawak na mapa sa kanyang bulsa at sumenyas ito na simulan na muli ang paglalakad. Diko man nakikita ramdam ko sa aking pandigmang sapatos na ito ay babad sa basa, nakakaramdam narin ako ng hapdi at paltos mula rito pero di ito alintana upang magpatuloy. Wala kang maririnig sa gubat kundi ang mga huni ng ibat ibang mga ibon, kulisap at mismong hingal na lumalabas sa iyong baga, nagtitipon tipon lahat ito sa hangin

Hindi ko alam na madulas pala ito. "Magluluto ako ng sinigang na baboy na may gabi." Sagot naman ni manang habang naglalagay na ng tubig sa kaserola at maya maya pa ay isinalang na nito. Napalabi ako. Meron palang sinigang na baboy na may gabi, ngayon ko lang narinig iyan. Hindi ko pa nakitang nagluto ang mga kasambahay namin ng ganyan. Sabagay, bawal nga pala saakin ang gulay.

​ANG SINAUNANG ARCHIVE ​Inilapat ni Lakan ang kanyang palad sa isang dambuhalang kristal sa gitna ng silid. Biglang, isang holographic na mapa ang lumitaw sa hangin—hindi ito ang mapa ng Maynila o ng Earth, kundi isang mapa ng Ancient Ley Lines.

nakayuko kong sabi "And why 'papaliguin pa kita" tang- "Hindi ka ba lalabas p*****a kang manyak hindi na ako bata para paluguan gago ka ba o sadyang may saltik ka lang talaga." inis kong sabi dito at lumapit sa kanya at nakipag titigan ng masama bago takpan ng unan ang mga underwear.

Bigla kong naalala ang pakay ko kanina sa magkaibigan. “Lola, anong ibig sabihin ng gardo…wait garbo?” “Garbo. Ligaw. Bakit? Saan mo narinig ‘yan?” “Ha? Sa isa sa mga bata,” ngumiti ako pero deep inside iba ang kaba ko. “Iyong word na uyab?” “Jowa. Syota.” A little O-shaped in my mouth. “Ahm…yong dire?” “Hindi. No.”

Ilang sandali pa’y naramdaman na nilang may papalapit na ingay mula sa gubat na maging ang mga maliliit na mga bato’y mistulang gumagalaw na na parang mayroon isang lindol. “Marami sila” Bulong ni Heneral Cognan, na siya namang ikinabahala ni Reyna na Sapphire ngunit matapang parin itong naghintay hanggang sa mapag tanto nilang libo libong kabayo lang pala ang nagsisitakbuhan palabas ng kagubatan at wala itong sakay ni isang tao.

Baka mapurnada pa ang panliligaw" singit na sabi ni Mama habang inihahain ang pagkain. "Wala po akong sakit at wala akong nililigawan. Kayo po atang dalawa ang may sakit." sagot ko na kinatawa naman nila. "Basta 'nak pag may nagustuhan ka na sabihan mo ako agad ha. Ituturo ko sa'yo lahat ng natutunan ko sa panliligaw." nakangising sabi ni Papa habang naglalagay ng kanin sa plato n'ya.

Yung kapag tinanong mo kung saan ang masakit, Ituturo lang nila yung nasugatang parte ng katawan nila. Malambot pa nga ang tuhod at hindi pa sinasaktan ng reyalidad. Pero iba ang mga bata rito sa amin, limang taon gulang pa lang ayun at nakiki pag bardagulan na sa mga manggogoyo, tumatakbo at nag papahabol sa mga pulis, marunong ng manigarilyo at magbanat ng buto.