Hunter Hunter Dark Continent Novels & Stories

Gayunpaman, napakalaki ng lugar, at hindi kayang makapasok ng kanyang Zen ang bawat sulok nito. Bumulong si James, "Ang pinakamalalim na bahagi ng Dark World ay malamang na konektado sa dark zone sa kailaliman ng Endlos. Nakaramdam ako ng lamparang langis dati, na napagpasyahan ni Zeno na isang gabay na ilaw upang maiwasan ang pagkaligaw sa dilim." Sinubukan niyang hanapin ang gabay na ilaw. Gayunpaman, wala siyang nakitang bakas ng gabay na ilaw sa loob ng saklaw na kayang maabot ng kanyang Zen.

tanong ko, hindi mapigilang magduda. Tumingin si Uncle Red sa akin, saka napangisi nang bahagya. "Xyler Montenegro, aka Dark. Isa sa mga pinaka-malamig at walang-awang lider ng underworld. Pero ngayon, siya lang ang pag-asa natin." Napalunok ako. Kung ganito ka-delikado ang sitwasyon para umabot sa puntong humingi tayo ng tulong sa isang tulad ni Dark…

Sumapit ang gabi at laganap na naman ang kadiliman sa paligid. Isang grupo ng kampon ng dilim ang pinakawalan ng gold queen upang hanapin ang prinsesa at ang mga kasama nito. Isang nakakatakot na grupo ng mga nilalang na may mga malalaking pakpak. Nagkalat sila sa buong lugar at nakarating sa kung saan.

Inambahan niya ng hampas ang legs ni Damon gamit ang kanyang maliit na kamao ngunit hindi niya inasahan na ang pangalawa niyang pag-amba ay naitama sa hita ni Damon, nawalan siya ng kontrol rito dahil medyon malakas ang pag-amba niya. Makikita ang takot sa mga nanalalaki mga mata ni Gunther at mabilis niyang binawi ang kamay. Nang makita naman iyon ni Hunter ay mabilis niyang hinila ang kambal. Makikita rin ang pag-aalala sa mukha nito at niyakap na lamang si Gunther at ikinalma ang kanilang mga sarili.

tanong ko kay Parker pero patuloy lang siya na naglalakad palapit kay Xavier na parang walang pakialam. Xavier felt our presence. Kaagad niyang inangat ang tingin niya sa amin. And I literally shivered when I met his cold gaze. "Kill the remaining assassins in the mansion. Wala silang kwenta," malamig na sabi niya kaya sabay kaming yumuko ni Parker. "Mr. Tushkin, the shipment were successful. The new guns will be delivered to the Empire any minute from now," Parker reported but I could see that Xavier isn't interested in those things now.

"You're big so you're not going to be cold." Sumimangot ito. Inilabas niya ang kaniyang lighter. May kasama na iyong flashlight sa ilalim. Sa palagay niya ay sapat na ang liwanag na nagmumula sa lighter na iyon. Hindi rin delikado sa bahaging iyon kahit hindi sila magsindi ng apoy. Sa katunayan ay malayung-malayo pa sila sa bundok na pakay nila, banda pa iyon sa kasukalan. Hindi pa tambayan ng mga ahas ang bahaging iyon o kahit na anong mababangis na hayop kaya hindi sila delikado. Ang totoo, ang bundok na iyon ay kakikitaan lamang ng mga hayop doon sa bandang kasukalan na bahagi niyon.

Hanggat maaari ay ayaw ni Matt na madamay ang mga mortal bagamat halos marami ng napaslang sa kanilang Tribu. Mga sigaw at alulong ang maririnig sa ilalim ng buwan ang tunog ng sunod sunod na putok ng baril ang alingawngaw sa kagubatan. Pero hindi nakatakdang magtagumpay ang plano nila Matt bago nila naubos ang mga lobo at bago pa niya nakaharap si Drake ay naubusan na sila ng bala at siya namang pagtago na ang buwan sa makapal na ulap, dumilim na ang kalangitan.

Ano na lang ang magiging buhay ko kung sakali, hindi ba? Ipinikit ko nang mariin ang aking mga mata, hanggang sa narinig ko naman na parang may tumamang bakal sa likod. Kasunod naman no’n ang mahinang tunog ng putok ng baril na paniguradong si Francesco ang may kagagawan. “They’re tough enough. Didn’t know that these guys would challenge me a bit, huh?”

Halos hindi lumabas ang boses niya. "Mr. Valderama, I believe you haven't met my associate and dear friend, Hana," pagpapakilala ni Ahmed, hindi alam ang tensyon na namamagitan. Tumingin si Sebastian sa tiyan ko, pagkatapos ay kay Ahmed, at muli sa akin. "Hana... pitong buwan. Pitong buwan kitang hinanap sa buong Pilipinas. At dito lang pala kita matatagpuan... kasama ang ibang lalaki?"