Justice Will Be Served の小説・ストーリー

Namulat na siya noon. “Since mahal mo naman pala ang magiging anak natin, you should hold Odessa accountable. Pagbayarin mo siya. Kunin mo ang justice na deserve ng bata. Siya ang dahilan kung bakit nawala ang anak natin.” Jago's eyes flickered with a strange light. “Bigyan mo ako ng anim na buwan. Sa loob ng mga panahon na iyon at napatunayan ko na kasalanan niya ang lahat, I won't let her go. Ako mismo ang sisingil ng hustisya sa kanya.”

How unfair! And now, ako na yung namatayan ako pa yung nakatatanggap ng lahat ng hate. They are bashing me on the internet. Lahat ng masasakit na salita ay ipinukol nila sa akin. Yung isa ang sabi pa deserve daw mamatay ng daddy dahil kriminal siya at ang kamatayan ng daddy ay pagkamit nila ng hustisya. Nasaan ang hustisya? siguradong sigurado ako na may foul play na nangyari. Na pinatay talaga ang daddy. Ako, paano ko makakamit yung justice ng pagkamatay ni Daddy.

Pero sobrang grabe ng mga haters, kaya agad nilang niyurakan ang aming mga post. Kaya, nagpunta kami dito. Alam ko na si Justicia sya Ang Diyos na sumisimbolo ng katarungan at hustisya. Ngayon, sa harap ng paborito kong si Justicia, lilinisin ko ang pangalan ng aming guro at ibibigay ko ang nararapat na hustisya." Matapos magsalita ni Rhanze Saragoza, isang babaeng mag-aaral na sobrang humahanga Kay Beatrice ang nagsalita rin.

At halos lahat ng materyal na bagay binibigay nila sa kaniya. Gustuhin man niya itong sumbatan, magsasayang lang siya ng laway. Sarado na ang utak ng babae. Wala na nga ata ito sa katinuan. She sighed. Justice was served. She should celebrate now, right? Pero hindi niya iyon magawa. Siguro ngayon pa lang talaga nagsisimula ang process ng kaniyang pagmu-move on. Sobrang sakit at madilim ng pinagdaanan at alam niyang dadalhin niya na ito hanggang sa kaniyang pagtanda at kamatayan.

“Kailangan mo na itigil kung ano man ang mga ginagawa ninyo at ipaubaya sa mga taong may karapatan humawak ng hustisya. Justice is not something you can hold in your hands or control.” “No, mom.” He disagreed. “In this case, justice is not being served by being blind to the facts. If I have to go against the rules in order to get the right result, then I will do it. I just want to make sure I get justice for Rachelle, and I'm not going to stop until I get what I deserve.”

Ito ay isang misyon, isang misyon na dapat magtulungan sila upang makarating sa dulo, at sa dulo ng lahat ng ito, magkaroon ng hustisya. “Walang maghihiwalay sa atin, Joy,” ang matamis ngunit matatag na sinabi ni Jasmine. “Lalaban tayo, at tanging ang katotohanan ang mananaig.” Nagbigay si Joy ng isang mahina ngunit puno ng pag-asa na ngiti. “Salamat, Attorney Jasmine.” Ang tinig ni Joy ay parang naglalaman ng isang panata—ang panata na hindi na siya muling magiging biktima, na sa wakas, makakamtan niya ang hustisya na matagal nang ninakaw sa kanya.

"Wala ka talagang takot ano!" "Wala, baka di mo alam na may nickname din akong Justitia? Because justice cannot be for one side alone, but must be for both. At dahil nakikita ko na walang kabuluhan ang pangtrip mo sa akin ay makikita natin mamaya ang hinahanap mo." "You b*tch!"

sabi niya, at humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko. Gumanti ako ng pagpisil. Isang pahiwatig na naiintindihan ko siya. Na ngayon ay alam ko na kung bakit niya iyon nagawa, at ngayon ay nagsisisi ako dahil sa panghuhusga ko sa kanya. “And I will make sure to make them pay for what they did. This isn’t simply vengeance, Bianca. This is justice. Justice for my father. Justice for your father when Julio poisoned him without mercy.” he added.

"Justice is your right. And justice you shall have." The word "justice" fell far short of what Ares and I planned for the wolves who had hurt our mate. What awaited Marcus, Elena, and Alexander would exceed mere justice. It would be retribution on a scale the kingdom hadn't witnessed in decades. But for now, I kept that knowledge behind my eyes, letting Amelia see only the King's promise of a fair trial. The truth would reveal itself soon enough, when those who had wronged her faced the full measure of my wrath.

"If this gets out, his family will be furious. He might even be confined for a long time!" Frederick squinted. "But he'll still be alive." She sighed. "Frederick, you have to accept that people are treated differently. This is as far as we can go. In this world, there's no such thing as absolute justice." He shrugged. "Fine. We'll do it your way. What time tomorrow night?" "Eight o'clock." After Jasmine left, Frederick's expression turned icy cold. "It might be impossible for you, but I demand absolute justice," he muttered.