روايات وقصص ضمن Little Prince Book

Binuksan ni Sapphire ang pahina ng fairy tale tungkol sa Little Prince at mahinahong binasa ang pinakakilalang linya mula rito. Habang binabasa niya ito, unti-unting bumitaw ang maliit na daliri ni Kiam na nakahawak sa kanyang manggas. Napapikit ito, at ang maliit na ulo ng bata ay sumandal sa kaliwang balikat ng kanyang ama, mahimbing na natutulog na parang isang munting anghel. Sa sandaling ito, ang presensya ng isa pang tao sa silid ay biglang naging kapansin-pansin, dahilan upang hindi na magkunwari si Sapphire na hindi niya ito napapansin.

Iilan lang ang bakanteng upuan kaya napilitan siyang maki-share ng mesa. Tumingin siya sa lalaking nasa tapat niya—isang middle-aged man. “Excuse me, puwede po ba akong umupo dito?” mahina niyang tanong. Tumango ang lalaki. “Please, go ahead,” sagot nito, mahinahon at disente. Napansin ni Naomi ang hawak nitong libro—The Little Prince, French version. Isang early collector’s edition. Halatang inalagaan, pero binasa. Hindi iyong pang-display lang.

he asked a little forgiveness for what had happened yesterday then he gave my book. "Hmm. It's nothing. I already forgot about it." when I spoke as pretty as a princess then I took my book from his hand carefully. That was stupid thing happened yesterday seemed not affected me anymore. No wonder I'm a kind of person who actually easily to forget the bad thing behind. "By the way. I'm Prince." he introduced himself. He gave his hand to know but I glared with it bitterly, then I ignored it. His eyebrows wiggled. "No, thanks. I go ahead." That's only words I said then I walked away from his distance.

Napunta naman ang mata niya sa Shelf at dumapo ang mata niya sa Story books na binili niya dati kay Su. Napangiti naman ng makaisip ng magandang ideya. AFTER A WHILE...... " Thereupon the prince sent for the merchant and his daughters, and he was married to Beauty, and they all lived happily ever after." Pagtatapo ni Klien ng kwento habang pinapakita kay Su ang mga pictures na nasa story book, buong atensyon naman itong nakinig at naaliw habang nagkwekwento siya.

Noong una niyang nakita si Kurt, akala talaga niya ay isang prinsipe ang lalaki sa isang fairytale book. Akala niya rin niya ay fake ang mga mata nito pero nang makita niya ang papa ni Kurt, doon niya nalaman na totoo nga iyon dahil green din ang mga mata ng papa nito. "Ano 'yang binabasa mo?" kuryuso niyang tanong at binasa rin ang mga nakasulat sa libro. Nalukot ang buo niyang mukha dahil sa mga nabasa. English words lahat iyon at kahit na nababasa niya ang iba ay hindi niya pa rin maintindihan. Sumakit bigla ang kaniyang ulo dahil doon.

She felt the sharp pain on her heart while this memory is beginning to unfold on her mind. She saw her younger self covered with warm and thick clothes habang nakaluhod sa kaniyang harapan ang batang prinsipe na hindi na kailangan pa ng pangontra sa lamig. She saw how the little prince's shoulder shakes as he started to cry. "Hindi ba tayo ang para sa isa't isa?" nahihikbi nitong pahayag na marahan lamang na inilingan ng munting prinsesa.

“Malinaw na at nagkakatugma ang lahat. Ang mga aklat na dala ni Prinsesa Alora at ng mga tauhan niya ay pagmamay-ari ni Prinsesa Aleyah.” “Hayss! Gulo ito.” napailing na sambit na lang ni Tamara. “Walang gulong magaganap. Aayusin ko ito ina, pangako.” seryosong bulalas ni Prinsipe Zeus sabay tayo. “At saan ka pupunta, anak?” “Naiinip na ako, tatawagin ko na ang aking mga kapatid.” umalis saglit ang prinsipe, samantala

bulong nito, halatang nag-pout nang kaunti, pero mabilis ding napawi ang tampo sa excitement. Tumingala si Trixie, parang tinitipon ang mga alaala bago magsimulang magkuwento. “Once upon a time, there was a beautiful princess. She was beautiful, kind, and full of dreams. Tapos… dumating sa buhay niya ang isang prinsipe. Mabait ang prinsipe noong una, and she loved her prince very, very much. Sobrang mahal, na wala na siyang ibang iniisip kundi kung paano niya pasasayahin ang prinsipe.”

“Uhmm. Kahit ano na lang, narito lang naman ako upang magpalipas ng oras. Agad na naghanap si Aemond ng libro at nang may makita ay ibinigay iyon kay Nynaeve. “The little prince? Pambata naman ata ito…” “Favorite book ko ‘yan nung bata ako. Maganda siya. Basahin mo.” Tumango si Nynaeve at binuksan ang libro upang magsimulang magbasa.

Daig pa nun ang bahay nila. Bigla siyang nakaramdam ng insecurity sa karangyaan ng lalaking katabi niya ngayon. Parang ang title nila ay The Prince and the Chicken sa halip na the pauper. Ito ang prince dahil sa sobrang yaman nito habang siya naman ay ang chicken dahil kahig nang kahig bihirang tumuka.