Mang Jose Novels & Stories

“Don't be nervous, hija. I won't bite you.” Tumango ako bilang tugon. Hindi ko talaga kinakaya ang ganda niya. I can't believe this is happening. It's like a pure dream! Hinanap ng mga mata ko si Georgel ngunit hindi ko siya makita. After her mom told him to get us food, hindi pa rin siya bumabalik. Ang tagal niya naman! Nakakahiya sa mama niya. Hindi dapat pinaghihintay nang ganito katagal ang isang Mrs. Juanillo!

Ang tinuran niya sabay ininom ang isang tasa ng kape na tinimpla kanina ni Roan. "Oo nga pala! Karlos Miguel, nga pala ang pangalan niya. Alam mo bang sinerch ko pa siya sa website kung totoong mayaman nga siya at kung totoo talagang sikat siya? pero natuklasan ko na nag-iisang tagapagmana lang pala siya ng angkan nila!" nagagalak na ani ni Lou at saka rin siya umupo sa tabi ni Shaina.

Hinawakan nito ang likuran niya at tinapik-tapik upang tulungan siya. " O-okay lang po, may naamoy lang yatang mabaho. " Binuksan niya ang gripo upang punasan ang kaniyang bibig. Matagal siyang nanatili sa lababo dahil tila hindi nagbago ang nararamdaman niya. Inisip niya kung may nakain ba siya kagabing hindi maganda at nagkakaganito ang kaniyang sikmura pero wala dahil kung mayroon man, dapat kagabi pa siya ganito. " Manang Cora, " may isang kasambahay na nagmamadaling lumapit sa puwesto nila. " Papunta raw ho dito si Señor Angelo. Ipinahahanda ang paborito nitong putahe. "

and etc. "O ada kam ngay-an, kanina ko pa kayo hinahanap," anang ng bagong dating. Si Mang Jose, isang trabahador sa sakahan na ipinakilala sa'kin kanina ni Kendric. "Pasensya na Mang Jose, may tinutupak lang kanina kaya umalis ako ng di nakakapagpaalam." Pinanlalakihan ko mga mata si Kendric dahil sa tinuran nito.

Pinalibutan muli ng ilang malalaking lalaki si Totoy sa sulok at marahas itong binugbog. “Itigil niyo na iyan! Parang awa niyo… napakabata ng anak ko para pagtulungan niyo!” ani Mang Jose na umiiyak at humingi ng awa ngunit walang pakialam sa kanyang saloobin ang mga tao sa paligid. Si Abby lang ang pinaniniwalaan ng mga ito. Ang mga luha sa pisngi ni Mang Jose ay bumuhos na parang tubig sa bukal.

paano magiging maayos ang lahat sa kanya kung wala na siya? Sobrang bilis ng pangyayari. Kagabi lang, kausap ko siya. Tapos biglang papunta na kami ngayon sa burol niya sa bahay nina Lola Juana. Kinuha ang bangkay niya rito kaninang madaling araw. Halos himatayin si Lola Juana at Manang Hiyas dahil sa nakita nilang walang buhay na Josefa. Si Manong Pedro na kapatid din ni Josefa ay hindi alam kung maniniwala ba siya o hindi. Hindi pa nagsisink in sa kanya ang mga nangyayari at ganun din sa akin.

At lumapit kina Luis at Mang Jose. "Magandang umaga po, Sir" nagmano din ito na bumabati kay Mang Jose. "Napakapormal mo naman, Sir Marius. Pumasok na kayo sa loob" ayang sabi ni Jose sa dalawang binata. "Marius na lang po T-Tito" nauutal na pagtatama ni Marius kay Mang Jose. Ngumiti naman at tumango ang Papa ni Blessie. Nauunang naglalakad si Jose habang kasunod niya sina Luis at Marius. Pagkadating sa kusina at kaagad na nilapitan ni Luis si Blessie.

Kaya, kaunting pera lang ang kinita niya sa Myanmar at muntik pang matanggal ang kidney niya. Sa mga sinabi ng boss niya sa Northern Myanmar sa sandaling iyon, ang isang walang kwentang tao tulad ni Jose ay may kaunting halaga lang, at sayang din na pakainin siya. Ang magagawa niya lang ay kunin ang kidney ni Jose para mabawi ang mga nalugi niya.

Baka masyado lang siyang nagagandahan? Napansin ko din na nag- umpisa nang mag -maniobra ng sasakyan si Mang Jose. Paalis na kami at talagang hindi na tuloy ang day-off ko. Nasulyapan ko pa si Ate Lani na nakatitig pa sa kotse kasama ng dalawang lalaking kaharap niya. Ano kaya ang inisip nila?

“What happened to him? Bakit hindi ko na pala siya nakikita? May nangyari ba sa kanya?” Hindi nila ako kaagad sinagot at nagkatinginan muna silang dalawa. May tinatago ba sila? Na involve dito si Neil? “Si Janjoe ay nasa Laguna,” panimula ni Kuya. Hindi ko piniling sumagot at hinintay pa ang sasabihin niya. “Nagtatrabaho siya sa bukid. Tagalinis lang siya ng mga dumi ng hayop at magtatatlong taon na siya roon. Si Mr. Gomez ang dahilan kung bakit siya nandoon. Walang sweldong nakukuha si Janjoe roon at tanda lang ng parusa niya mula kay Mr. Gomez ang pagtitiis niya sa bukid. Lahat din ng mga business nila ay pinasarado ni Mr. Gomez maging ‘yung mahal na mahal na bakery ng nanay niya. Ang sino