Romans & histoires Matigas Na Ubo Ng Bata

matigas na sabi ng bata. Napatingin si Yvee kay Atticus na tahimik lamang na nakaupo sa kabilang upuan. Kahit hindi niya tanungin si Atlas ay alam niya ang tunay na rason nito kung bakit ayaw pa nitong umalis ng hospital. Nais nitong siguruhing maayos ang kalagayan ng lola nito at nais din nitong hintayin ang paggising ng matanda. Pero dahil nga nagpalit ng katauhan ang dalawang bata kanina, ang akala ng lahat ay si Atticus si Atlas at si Atlas naman ay si Atticus.

Napakamot ako sa ulo habang inihahanda ang aking sarili na matanggal sa trabaho. Nagulat ako, matiyagang sinabi niya, “Matthew, lumaki ng husto ang negosyo ko pagkatapos mong sumali sa amin. Hindi mahalaga kung bulag ka o hindi dati. Pero simula ngayon, bulag ka na. Naiintindihan mo ba ako?” Gulat akong napatingin sa kanya at agad na nasabi sa tuwa, “Huwag magalala. Simula ngayon, bulag na ako!"

"You almost forgot that it runs in the blood Xorxell. Matigas ang ulo mo. Matigas ang ulo ko. Matigas ang ulo ni Owen. Pero mas lalong matigas ang mga ulo natin sa napapagitnaan ng mga hita kapag—" "Sige! Sige! Pero kapag aandar na naman ang sakit mo sa baga. Walang sisihan." Tumulis ang nguso nito na parang bata. "Sige na nga! Gatas na lang. Itong batang 'to masyadong—" "Matigas ang ulo?" Pagtapos niya sa sasabihin nito.

Paano sila matatalo ng isang bata? "Hindi mo ako tinutukso, ano? Kung ganun siya kalakas, paano siya matatalo ng isang bata?" tanong ni Koch. "Totoo po 'yan, at higit sa dose-dosenang mga tambay, hindi pa nagsama-sama. Na-solusyunan ng bata ang lahat ng tao sa wala pang dalawang minuto. Kung hindi po totoo, hindi po ako pinapunta sa inyo para humingi ng tulong," sabi ng matabang middle-aged na lalaki.

biglang sabi ng binata, paos at mababa ang boses, may halong pang-aakit, init, at isang hindi mapigilang pang-akit na nagmumula sa titig nito. Nagulat si Thali, napasinghap. “Bakit? Kailangan pa bang subuan kita? Magpapalit pa ako, hindi ka na bata, hindi porket tinatawag kitang baby ay literal na baby ka na," taas-kilay niyang sagot.

masayang bati ni Margaret sabay halik sa tatlo. "Hello, Margaret, halika sit beside me, para sabay na tayong kumain," pag-anyaya ni Joanna sa bata na kaagad din namang naupo sa tabi ng tiyahin. Maging sina Rustico at Carlota ay nabigla sa dalawa. Noon ay halatang takot o di kaya'y nag-aalangan lumapit si Margaret kapag nakikita nito si Joanna sa kanilang bahay. Pero ngayon ay halatang kampante na ang bata sa kanyang Tita Joanna. "Are you ready for school na, baby?" tanong ng babae sa kanyang pamangkin. "Yes po, Tita Joanna. After ko po mag-breakfast papasok na po ako sa school," cute na tugon ng bata.

" At sa palagay mo ba maiibsan ang sakit na nararamdaman ko matapos mong sabihin ang mga 'yan? " Lalong bumagsak ang balikat ni Matias. " Regina..." Binalik ni Regina ang atensyon sa pag-iimpake habang pinipigilan maluha. " Isasama ko ang mga bata saakin. Huwag mo ng subukang sumunod saamin dahil hindi rin kami sasama sa'yo. Bahala ka na sa buhay mo. "

May mabigat pala itong dahilan at mukhang mas magiging masahol pa ito kaysa sa kanilang lahat kung magmahal. Inubos niya ang beer at piniga ang lata bago hinulog sa basurahan. Nagtimpla siya ng gatas. "Anak, tulog na ba ang mga bata?" Pumasok ng kusina si Nana Matilda. Tumango siya. Kumuha ng mga prutas at hinugasan. "Nag-aalala ako kay Virgou, anak. Sensitibo pa naman ang pagbubuntis niya. Baka kung mapaano ang mga bata sa loob."

Magagalit kaya ito? Crassus's heart is racing. While silently staring at Raine, an unexplained warmth wrap his heart. Habang nakikita niya sa mata ni Raine kung paano nito pakitunguhan ang bata ay mas lalong lumalalim ang kanyang paghanga. "Ang bigat mo. Panay ka kain ng marami no?" biro pa ni Raine sa bata habang kinakarga ito. "Opo," magalang na sabi ng bata. "Sabi po Mama, bad po hindi inuubos ang foods eh."