Monstruo の小説・ストーリー

Maaalala nun kung paano siya nagmukhang kawawa, na parang siya ang sampid sa mga Escobar at hindi iyon. Mabuti na lang at matatag siya. Mabuti nakilala niya si Maxus. Ang demonyong si Maxus. Nagkaroon siya ng mapaglilibangan, makakausap na tao kaya nagbago ang kanyang buhay nang lumayas siya sa poder ni Aslan. Tapos, ang mukhang sex din na si Maxus pala ang magiging dahilan ng kanyang pag-uwi sa poder ulit ng lalaking kanyang kinabubwisitan.

WELCOME TO THE UNDERWORLD Pagkalabas nila Andromeda sa portal, madilim na pasilyo agad ang bumungad pag bukas ng kanyang mga mata. Isa isang nagsi ilawan ang mga ilaw sa bawat dingding. Nasa unahan niya ang Luna at Alpha habang siya naman ay nasa hulian, hanggang sa makaabot sila sa isang malaking dalawahang pintuan. May mga kawal na nakabantay dito. Ibinigay naman ng Alpha ang kanyang emblem dito upang sila ay tuluyan ng makapasok.

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

Nakakatuwang tingnan. "l heard of that." Uminom si Boss Pogi sa kanyang softdrinks. Tiningnan niya pa ang baso ng fastfood at nagkibit balikat. Umalis kami sa party nang hindi man lang nakakain kaya nag-drive thru kami sa isang fastfood. Hindi niya pa nga iyon gusto pero sarado na ang karamihan sa establishments at sinabi kong mamamatay na talaga ako sa gutom kapag hindi pa kami kumain. "The monster is named VY Canis Majoris. It is 1,800 times bigger than the sun."

tumawa s'ya nang nakakaloko. Hindi 'to 'yong Bellona na iniwan kami kanina kundi ito 'yong Bellona na makikitaan mo ng kalakasan. This is an unexpected event that was happened in my life but this is the most powerful and savage. She is indeed a WARRIOR.

Bulong niyang muli saka humiwalay sa akin. Tinignan ko siya sa mga mata. I saw how worried he is. Isang malakas na hikbi ang pinakawalan ko. Pinalo ko siya sa dibdib. Sa puntong iyon ko lang nahanap ang boses ko. "You Monster." Utas ko sa kaniya saka siya sinumangutan at niyakap habang patuloy na umiiyak. "I know you won't let anything bad happen but you're so stupid!" Reklamo ko pa.

Umiling-iling siya. Hindi ko na napigilan ang sarili ko’t napaluha na rin ako. Mabilis kong kinuha ang distansya sa pagitan namin at niyakap siya. Doon ay hindi na niya napigilan ang sarili’t napahagulhol siya. Mr. Fonteverde is the strongest and scarest person I know, pero siya rin iyong pinakamahinang taong natuklasan ko. He buried his hurtful and sorrowful past in his heart that made him most dangerous man. Dahil sa takot, pagkadismaya at pasakit ay nabuo ang isang nakatatakot na personalidad.

"Nauubos baon mo samin." "Ano ka ba, ayos lang 'yon," ani Enrico. "Tsaka may natira pa naman sa akin kaya wag kang mag-alala." Kumindat pa ito. "Alam mo bang tuwang-tuwa si Daniel habang kumakain? First time niya yata makatikim ng bacon!"

Lumuhod siya at tinakpan ang mga mata kong nakasaksi ng karumaldumal na krimen. "This is the real us, Celine," I heard the monster's voice in the middle of the dark. "Ito ang… HongYoonChoi."

Nagpatuloy lang siya sa pag-iyak na tila hindi maalis sa mata niya ang nakitang monster. “He’s scary!”