Old Book Pages Novels & Stories

Mga lumang librong nakaayos sa naglalakihang istante sa magkabilang gilid. Napakaraming libro at mukhang itong ensiklopedya sa kapal. Isa pa, matitigas na papel ang pabalat ng mga ito. Sinubukan kong basahin ang mga titulo ngunit hindi ko maintindihan, siguro'y ibang lengguahe ang ginamit nila. Sa kabuuan, halos kulay kayumanggi ang pumupuno sa buong kwarto.

Sobrang luma na ang silid-aklatan pero matibay, inalagaan itong mabuti at hindi nasisira ang mga libro na sa tingin niya ay puro antigo. Base sa mga nabasa niya, napansin niyang malalalim ang mga salita, ‘yong ibang libro ay nakasulat pa sa Latin. Ang iba naman ay hindi niya pa gaanong maintindihan. Bawat librong pinupunasan ay binubuksan niya at sinisilip ang mga ito, hanggang sa dumako ang tingin niya sa isang librong kulay berde, makapal at halatang lumang-luma na ito. Kinuha niya ito at akmang pupunasan sana nang, “Mahal na prinsesa?”

Binuklat niya na ito at inilipat ang mga pahina. Malaking ngiti ang pinakawalan niya nang makitang may sulat na ang aklat na kanina ay blangko. 'Di lang iyon, mayroon pang mga larawang nakaguhit nang ilipat niya ang ibang mga pahina. "Saan pala nanggaling ang mga aklat sa silid na ito?" tanong niya kay Hogan.

Ibang-iba ito sa nakita kong libro noon nung nabubuhay pa ang Senyora Varrella. Nasa kalagitnaan ako noon ng pag-aaral kung paano magsulat at bumasa, nasa Kapital pa kami ng Dayura. Nakita ko noon ang napakalumang libro. Halos ang pahina'y maari nang mapunit kung hindi iingatan ang paghawak sa mga pahina niyon.

A part of me wanted to find an answer to a mystery, unravelling something that everyone else in the family has been trying to, or maybe just something cool. I open the notebook to a random page to see nothing. I flipped to the first page, yet again, I found nothing. The pages are tinted and some are even ripped. It is slick and it's like it hasn't been opened for a very long time. I ran my palm through a page and felt the satisfaction of the smoothness. I slowly pulled the journal closer to me and a strong scent of book paper immediately crashed into my nostrils, causing me to immediately pull away.

Nagsusulat na lang siya ng mga nobela at ipinapasa iyon sa isang publishing company kung saan isa siyang contract writer. First year college pa lang siya ay may published novel na siya. Hindi niya iyon inaasahan dahil ang habol lang naman niya noon ay ang critique ng editor. Na-publish ang libro niya pero hindi na iyon nasundan dahil naging busy na siya sa pag-aaral at trabaho. Ngayon lang siya naging libre at hawak na niya ang kanyang oras. “Bukas mo na lang tapusin `yang sinusulat mo.” Tumayo si Poppey at lumapit sa kanya. Nanuot sa ilong niya ang Issey Miyake na perfume nito.

That old woman, aish. Unti-unti kong binuklat ang aklat. Nanginginig ang mga palad kong hinawakan ang mga lumang pahina. Bawat page, parang tinatambol ang puso ko. Halos lahat ng nasa loob ng libro, lahat ito naranasan ko. Napasinghap ako nang magliwanag na naman ito. This time, hindi ako agad hinigop. Walang pwersa ang naghahatak sa akin papasok. Napakunot ang noo ko. Bakit?

Matapos ang ilang oras ng masusing paghahanap at pagbabasa sa loob ng lumang bahay ng mga Tagapangalaga ng Kasaysayan, hawak na nina Lyka at Alejandro ang mga piraso ng katotohanang matagal nang ibinaon sa limot. Ang mga lumang sulat, mga talaan ng tawag, at mga kopya ng mga mensaheng sadyang binago ay nakalatag sa ibabaw ng isang malaking mesa. Ang bawat pahina ay nagsisilbing patunay na ang lahat ng pagdududa, sakit, at paghihiwalay nila sa loob ng dalawang taon ay hindi bunga ng pagbabago ng damdamin, kundi bunga ng maingat na pagpaplano ng isang taong puno ng inggit.

Kuryoso kung bakit ang partikular na librong ito ang nirekomenda ni Senyor, buong ingat ko itong binuklat. Unang pahina, agad bumungad sa akin ang grupo ng mga banyagang baybay. Pero nang dumapo ang mga mata ko sa ikalawang pahina, nagawa ko nang basahin ang mga nakagisnang letra at simbolo roon. Orlanthi Runes. Wow. Was it English? Nagawa kong basahin pero hindi ko pa rin alam ang meaning! Losing my patience, I ran my fingers across the book's spines and flipped through the pages in order to breathe in the scent of crisp parchment.

Bagay na kusa ko ring nilapitan bago pa man ang lahat makalapit kay Morri, ngunit gaya nito ay nagtakha rin ako sa nakita ko sa loob nito. Isang pirasong dahong berde na berde ang nasa una nitong pahina. Sinubukan pa naming ilipat sa iba pang mga pahina ang libro ngunit iba’t-iba lamang na piraso ng dahon o talulot ng bulaklak ang mga nakadikit sa gitna ng bawat pahinang mayroon ang libro.