Realidad Novelas e Histórias

สายฟ้าตอบคำถามพลางป้อนผลไม้เข้าปากหญิงสาว “ก็ดีค่ะ หนูกลัวแม่จะรับไม่ได้ หนูก็ปลงเหมือนกันค่ะแค่ยอมรับความเป็นจริงและมันจะผ่านไปด้วยดี ใช่ไหมคะพี่เหนือ”

Hindi kaya ng konsensiya ni Sheeva na sabihin sa bata na masama ang ugali ng Tatay nito. Napakurap si Sheeva at napuna ang nababaliw na kalabog ng kaniyang dibdib. Mainam na’t puso niya lang ang pumipintig, ibang usapan na kung pati ang pagkababae niya ay pumintig din. She heard a line from Unorazio before that when a woman's vagina pulsates because of a man, iyon na raw ang the one. Mapaniwalain pa man din siya sometimes kahit batid niyang wala namang matinong sinasabi ang siraulong Uno na iyon.

sigaw ko, nagsimulang maluha ang mga mata ko. Humarap sa akin si papa "Hindi ko alam kung anong nangyari sa 'yo sa isang gabing wala ka rito, Aneimisel." si papa "ang mama mo, nasa hospital, at ngayon, nagawa mo pang gumawa ng ganito? Hindi mo ba naiisip ang mama mo?"

Pero ikaw, malalagot ka. [RealMe: Bro, sorry na.] Napansin ni Alana na mukhang magkakilala talaga sina RealMe at Zoren sa labas ng live. Kamot-ulo siya at sinabing, "Pero siguro hindi rin ako magme-meet ng fans in real life. Iba-iba kasi ang buhay natin sa labas. Kung may mag-request na mag-meet, baka hindi ko alam paano mag-react."

Ang kulit ng tinamaan ng lintik. "Lawak ng imagination mo, 'te. Ang layo na nang narating. Walang limit, ah," sarkastikong komento ko. "Of course. Ako pa ba?" proud pa na sagot nito. Jusmiyo talaga. "Pero paalala lang, iba ang imagination sa reality. Kahit single kami pareho, cannot be, okay?" "Cannot be? Sino ang may sabi at kakatayin ko, now na!"

Dapat i-accept na natin ang katotohanan. To jump on my conclusion ,Iniisip ko talaga yung Bastos na artista na yun Anong akala Niya nasa teleserye kami , nasa movie , wala !!wala!!Inangyan akala mo kung sino siyang bastos.Real world to ,hindi ito movie .Sarap sipain ng pagmumukha Niya ,kung talagang naabutan ko siya ng oras na yun baka lumagapak na ang katawam Niya sa kalsada with matching pasa pasa sa mukha. Hindi porlet Sikat siya dapat ganon na siya

Hindi man totoo, pero naramdaman ko this time na parang kaya kong hawakan ang buong syudad using my bare hand. "Actually, I'm not imagining. I'm just looking at the side of the world that proves to me that this was the reality. The pain of reality." Mabilis kong ibinaba ang aking kamay. Teka? Nagkakalokohan na ata kami ni Harris eh. "Reality? Paano?"

"Ah!" "Fvcking tight! Damn it!" That sensation makes me insane. Makes me more hot. Makes me forget the reality. Na kaming dalawa lamang ang iniintindi ko. Ang bawat hagod, halik at pagsamba nito sa akin ang sensasyong nagpapabaliw sa akin ang napapalimot sa akin sa riyalidad. Pawang kami lamang ang nabubuhay sa mundong aming ginagawa.

Ang mga salitang iyon ay hindi lamang isang bulong; ito ay isang panata, isang pagpapatibay ng kanyang desisyon na piliin ang realidad na kasama niya. Pinilit niyang kalimutan ang bahid ng kanyang panaginip at bumalik sa pagkakatulog, ang bisig ay mahigpit na nakayakap sa kanyang asawa. Ang init ng katawan ni Elaine ay tila nagpapawi sa lamig na dala ng kanyang bangungot. Ang kanyang amoy, ang kanyang presensya, ay nagbigay sa kanya ng isang pakiramdam ng seguridad na matagal na niyang hinahanap. Ang realidad ni Elaine ang kanyang piniling realidad. Ang anumang nangyari sa kanyang isipan habang si

Hindi iyon kabiguan. Ito ay realism. Ito ay katotohanan na kahit may takot, may pangako pa ring hindi sinasabi, ngunit ramdam. Nanatili silang magkatabi, nakadikit sa mesa, sa katahimikan. Ang mga mata nila ay nagtutugma sa bawat galaw—hindi sa salita, kundi sa damdamin. “Alam mo,” bulong ni Miguel, “may mga pagkakataon na natatakot ako na baka bumalik sa dati. Ngunit ngayon, ramdam ko—kaya nating magmahal nang hindi nawawala ang sarili.”