Step Dad Quotes Novels & Stories

saad naman ni dad sa kaniya, “Paano ako kakalma?! Kung ayos sana yang anak mo, hindi sila mag-hihiwalay ng lalaking yan! Sinayang pa niya ang nag-iisang CEO ng kompanya na isa ring sikat dito sa Pilipinas, hay! Ewan ko nalang sayo Calypso!” pahayag niya muli sa amin ni dad. Nanatili akong tahimik nang sabihin iyon ni mom, habang si dad naman ay tinatapik-tapik ako sa aking likod upang hind imaging apektado sa sinasabi ni mom sa akin.

Napaiyak kaming dalawa. "You did a great job, daddy. You're a selfless father. You're the best dad in the universe." Tumawa siya. "You're the best daughter, hija. Kahit paano mapapanatag na ako kapag nawala na ako sa mundong 'to." "Dad! Pinapalungkot mo ako..." "Lahat naman tayo papunta doon. Alam mo namang matanda na ang daddy." "May sakit ka ba na hindi ko alam? May taning na ba ang buhay mo?"

Ayaw raw ni Dad na mahirapan kami, okay na yung sa acads lang kami mahirapan at hindi sa pagtulog kase importante yun. Natuwa din ako dahil nagustuhan ni Dad ang kaibigan ko, ang ingay kase ng kambal na parang wala sa right place. Minsa nga kapag may gina- judge sila na tao ay natatawa pa si Daddy, kahit din naman ako ay matatawa. Hindi naman sa panglalait masakit pero yung nakakatawa para naman mukha lang siyang joke at hindi mapansin.

Pero, wala na akong pake-alam, kung ano ang lalabas sa bibig ko basta mailabas ko lang ito. "Ang Dad ko, nakakainis siya, sabi niya uuwi siya. Sabi niya, babalik siya agad para makatabi namin sa pagtulog ng kapatid ko. Pero, wala ehh, ilang araw namin siyang hinintay. Tapos, umuwi siyang bangkay. Bakit, ganun, kahit tinawag pa siyang bayani ng lahat wala pa rin mapapala dahil wala na siya. Dahil sa ginawa niyang pagligtas ng buhay ng iba, kami naman ang nawalan ng kapatid ko. Pilit kong kinakalimutan ang lahat, pero hindi ko magawa. Hanggang ngayon, gusto ko pa rin makita at makasama ang Dad, ko. Ilang taon na ang nakakalipas, pero dala dala ko pa rin ang sakit. Stephen, bakit ganun ??? Hind

Alam kong uuwu sya, kahit para nalang sa pamilya nya. "Wag mo masyadong ipressure sarili mo sa trabaho, mag pahinga ka rin minsan." Dad said in a serious tone. I am doing what i'm doing not for myself. But for someone i want to impress when the time comes... But even i, sometimes, could'nt understand myself.

"Ikaw ang pinaka magandang regalong iniwan ng papa mo sa akin." Ngayon naiintindihan ko na kung bakit wala si papa. And despite all that I'm not mad, may tampo ako dati sa papa ko pero nung dumating si Daddy nawala lahat. Malaki ang naging empluwensiya ni Daddy si akin. Dad's wisdom taught me a lot. Hindi niya man direktang sabihin sa akin ang tungkol sa ama ko pero sa tuwing nag-uusap kami tungkol sa pamilya palagi niyang sinasabi sa akin na wag magtanim ng galit at sama sa aking puso. The more I talked with Daddy Conrad, the more I am enlightened. Mas lalong naliwanagan ang isip at puso ko. Si Daddy Conrad ang tipo ng taong magwawasto at maggagabay sayo patungo sa tuwid na daan.

Maayos na naman sila ng mga magulang niya ngayon, kaso siyempre, mailap pa rin sila sa isa't isa. "Oo. Napapahiya raw ang Dad niya dahil doon... Mga mayayaman talaga," napapailing na sabi ko na lang. "Tama. Kaya huwag kang magjowa ng mayaman. Been there and that... Their parents are the worst." Sid shook her head.

“Hindi ganun kasimple—” “Then make it simple!” sigaw ko. Napapikit siya sandali. Parang nag-iipon ng lakas. “At hindi mo ako sasagutin kung hindi kita pipilitin?” dagdag ko. “Enough,” singit ni Dad. “No!” sigaw ko ulit. “Hindi pa sapat!” Nilingon ko siya. “You don’t get to shut me down this time,” sabi ko. “Not when my life is already a mess because of this.”

"Gerard, son, I know you. You want this. You dream to become an actor. This is the first step you need to take. You may feel afraid at first but you’ll get use to it. This is your dream, don’t be afraid to reach for it. I know you’re great." Humigpit ang kapit niya sa phone. Malalim siyang huminga at pinawalan iyon. "Thanks, Dad. I’m calm now." "Now you do. You just want to hear a pep talk from me, right?" Natawa ang kausap niya maging siya. Naligaw sa kung saan-saan ang pag-uusap nila. Kung hindi lang tinawag ang daddy niya ng direktor, alam niyang hahaba pa sana ang usapan nila.

Nakangiti ako, “Sige po, Daddy. Ano pong mga advice niyo?” “Una, mahalin mo siya, at mahalin mong buo. Walang pwedeng magpabago nun,” sabi ni Daddy. “Minsan, may mga pagsubok, may mga hindi pagkakasunduan, pero tandaan mo, sa lahat ng oras, mahalin mo siya ng walang hinihintay na kapalit. Maging handa ka sa lahat ng sakripisyo.”