Novel & Cerita Subtrama Romántica

อ่านนิยายได้เพียงคร่าว ๆ จ้าวหานหรงก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทะลุมิติเข้ามาเป็นตัวประกอบในนิยายเล่มนั้น มีบุตรฝาแฝดที่จะกลายเป็นตัวร้ายในอนาคตรวมถึงบิดาที่เป็นผู้นำของพวกเขาก็มีจุดจบไม่สวยงามไปด้วยกัน นางเป็นเพียงตัวประกอบที่ตายจากลูกตั้งแต่ตอนแรก ๆ จึงอยากเปลี่ยนเส้นทางให้ชีวิตของทุกคนไปสู่จุดจบที่งดงามทั้งที่เป็นเรื่องไม่ง่ายนัก มันจะเป็นเรื่องดีหากนางอ่านนิยายเรื่องนี้จบแล้ว การเปิดอ่านผ่านตาเป็นเรื่องที่นางต้องมาเผชิญเหตุการณ์เฉพาะหน้าอย่างไม่ทันเตรียมตัว โดยเฉพาะบุตรชายคนโตที่คาดเดาอารมณ์ได้ค่อนข้างยากแม้อยู่ในวัยเพียงสี่ขวบ นางในฐานะแม่ต้องคอยรับมือตัวร้ายคนนี้ให้ได้

เกิดใหม่ทั้งที ดันกลายเป็นคนเสียสติ งั้นก็แกล้งบ้าคุยกับต้นไม้ใบหญ้าไปเลยแล้วกัน หรือจะแกล้งพระเอกธงแดงดี พี่ใหญ่! พี่ใหญ่! ท่านหน้าเหมือนกบเลย แต่ดูดีดีก็เหมือนจอมมาร ฮ่าฮ่า

ในชาติที่แล้ว หลินชิงเยียน ได้แต่งงานกับขุนนางหนุ่มอนาคตไกลที่นางรัก ทว่าเบื้องหลังความสุขกลับเต็มไปด้วยหยดน้ำตาและความขมขื่น ในขณะที่ หลินเยี่ยฉือ พี่สาวต่างมารดาผู้ริษยา เลือกเข้าวังไปเป็นสนมของฮ่องเต้ทรราช เซียวจื่อเซียน แต่กลับพ่ายแพ้ต่อเล่ห์เหลี่ยมจนถูกประหารชีวิต ก่อนตายเยี่ยฉือได้วางยาพิษสังหารน้องสาวให้ตายตกไปตามกัน เมื่อทั้งคู่ลืมตาตื่นขึ้นมาในวันเลือกคู่เยี่ยงชาติก่อน เยี่ยฉือที่เข็ดขยาดจากวังหลังจึงชิงเลือกขุนนางหนุ่มหวังเสวยสุข ส่วนชิงเยียนที่รู้ซึ้งถึงความจริงใจ (หรือความหลอกลวง) ของชายคนนั้น จึงยอมก้าวเข้าสู่กรงทองที่เต็มไปด้วยเสือสิงห์กระทิงแรด นางต้องเปลี่ยนความอ่อนหวานให้เป็นอาวุธ ใช้รูปโฉมและสติปัญญาพิชิตใจฮ่องเต้ผู้เย็นชา และกำจัดศัตรูที่เคยสังหารพี่สาวนางในชาติก่อน เพื

ชาติก่อนนางคือผู้ทำลายชะตาชีวิตผู้อื่น สวรรค์ยังเมตตาให้โอกาสกลับมาเกิดใหม่ ชาตินี้นางอยากแก้ไขเรื่องอดีตและอยากมีชีวิตที่ดี แต่กับบุรุษผู้นั้นนางควรเกี่ยวข้องหรือไม่

หลี่เหม่ยถิง เกิดอุบัติเหตุหลับไหลไป 1 เดือนแต่ดวงจิตกลับข้ามมิติติดตามดูจุดจบไม่สวยนักของตัวเธอในต่างโลกนานนับ 10 ปี ฟื้นกลับมาอีกครั้งเธอจะไม่เชื่อฟังทั้งแม่ไม่แท้และนังน้องดอกบัวขาวอย่างโง่งมอีก

หยางชินเป็นลูกสาวมาเฟียที่มีนิสัยร้ายกาจเอาแต่ใจและหญิงสาวก็ได้ไปเกิดใหม่ใยยุคโบราญที่ชีวิตรันทดนักแถมยังต้องมาเป็นเสาหลักของบ้าน นางจะผ่านไปได้มั้ย

“ที่ข้าแต่งกับเจ้า ก็เพียงเพื่อรับผิดชอบ ดังนั้นสิ่งใดที่เป็นหน้าที่ ข้าจะไม่อาจบ่ายเบี่ยง” ประโยคนี้คือสิ่งที่ อวิ๋นเหยาเหยา ต้องทนฟังจากปากของ เฉินอู๋หมิง มาชั่วชีวิต ฟังเสียจนหูแว่วเอียนและชินชาดั่งเสียงลมพัดผ่าน จวบจนวาระสุดท้ายที่ลมหายใจจะปลิดปลิว อวิ๋นเหยาเหยาได้แต่ทอดถอนใจพลางคิดในใจว่า ‘ช่างหัวความรับผิดชอบพรรค์นั้นปะไร! ชาติหน้าข้าขอสาบาน... จะต้องแต่งให้แก่บุรุษที่รักข้าจนจะเป็นจะตายให้จงได้’ ทว่าใครจะคาดคิด เพียงหลับตาลงแล้วลืมตาขึ้นอีกครา นางกลับย้อนเวลากลับมาเมื่อหลายปีก่อน! ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับบุรุษผู้นั้น... ผู้ที่กำลังจะเอ่ยคำว่า ‘รับผิดชอบ’ ใส่หน้านางอีกครั้ง ครานี้นางหาได้รั้งรอไม่ นางตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวที่จะเป็น ‘กิ่งท้อแดงปีนข้ามกำแพง’ เสาะแสวงหารักใหม่ให้รู้แ

หลี่ซินหราน แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรและการแพทย์แผนปัจจุบัน ประสบอุบัติเหตุและทะลุมิติเข้าสู่ร่าง คุณหนูใหญ่ตระกูลหลี่หญิงสาวอ่อนแอที่ถูกแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างมารดากลั่นแกล้ง ต่อมานางได้รับราชโองการสมรสพระราชทานกับองค์ชายเจ็ด ซึ่งพิการและถูกทอดทิ้งในวังหลวงจนผู้อื่นเข้าใจว่านางถูกส่งไปตายกับคนที่เฝ้ารอวันตาย ทว่าเมื่อไปอยู่ในตำหนักอ๋องกลับพบว่าเขาไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น ร่างกายมีพิษสะสมเรื้อรัง เขาเพียงแสร้งพิการหลบสายตาฮองเฮาและรัชทายาทที่เคยวางยามารดาเขาจนตายและกำจัดเขาออกจากเส้นทางอำนาจ การแต่งงานจึงเป็นหมากกระดานทางการเมือง นางเอกถูกกลั่นแกล้งใส่ร้ายสารพัดแต่นางก็เอาตัวรอดด้วยไหวพริบทำให้พระเอกเริ่มจับตามองและสนใจในตัวนางมากขึ้น จุดเปลี่ยนอยู่ที่พระเอกถูกลอบสังหาร นางเอกเริ่มเสี่ยง

ชาติก่อนนางตายเพราะรัก ชาตินี้เมื่อตื่นกลับมา นางขอไม่รักคนผิด ไม่ยอมเป็นหมาก และไม่ขอเดินตามบทเดิมอีกต่อไป

เยี่ยนหนิงเย่มีอาชีพเป็นแม่ครัวในร้านอาหารจีนที่ต่างประเทศ นางมีนิสัยเรื่อยๆ มาเรียงๆ ไม่ค่อยเอาเรื่องเอาราวกับใคร แม้ที่บ้านจะรักลูกชายมากกว่าลูกสาวและต้องทำงานหนักส่งเงินให้ที่บ้านก็ตาม นางก็แค่เบื่อแต่ไม่นึกโกรธเคือง  วันหนึ่งหลังเลิกงาน นางโดนพวกเกลียดคนเอเชี่ยนลอบทำร้ายจนตาย แล้วทะลุมิติมาในนิยายออนไลน์ชื่อดังเรื่องหนึ่ง เป็นอะไรไม่เป็นดันเป็นตัวประกอบจืดจางผู้หนึ่ง ที่พระเอกแสนจะรังเกียจ นางเอกมองดูนางอย่างดูถูก ส่วนนางร้ายกลับระแวงใส่  ช่างพวกท่านเถิด อยากทำอันใดก็ทำ นางปรารถขอเพียงปล่อยนางให้ใช้ชีวิตเรียบเรื่อยของนางไปวัน ๆ แถมชีวิตในฐานะพระชายารองไม่ได้แย่มีเบี้ยหวัดให้ด้วย งานการไม่ต้องทำกิน ๆ นอน ๆ ชีวิตดีงามแบบนี้ นางจะไปทะเลาะวุ่นวายกับใครไปทำไมกัน!