Novel & Cerita Subukin

Hindi ba dapat ay matuwa ka at maiyak sa sobrang saya? Sobrang nabwisit si Sebastian at lumingon kay Kristine Sanchez gamit ang kaniyang napakalamig na awra: "Umuwi ka na at 'wag na 'wag ka nang pupunta rito kahit kailan sa hinaharap. Bukod doon, sa ngayon ay magkaibigan lang tayo, kaya 'wag ka nang mag-isip ng kung ano-ano pa."

"Saan tayo pupunta ngayon?" "Saan mo man gusto," nakangiting sagot ko habang pinagbubuksan siya ng p***o ng kotse. "Mayroon tayong buong buhay para pumili ng direksyon." ​Habang binabaybay namin ang daan palabas ng siyudad, ramdam ko ang kakaibang gaan sa aking dibdib. Ang bilyonaryong si James Green na kilala ng lahat ay pormal nang nagtapos sa araw na ito. Ang lalaking nagmamaneho ngayon ay isang simpleng lalaki na lamang na walang ibang hangad kundi ang mahalin at alagaan ang babaeng nasa kaniyang tabi.

nilagay ko muna ito sa lamesa at bigla na dumating yung order namin "Kuya ilang oras pa bago nating marating yung Subic?" "Mga 40 minuto depende kung di traffic sa Olongapo" napabuntong hininga ako. "Why so tagal" maktol ng bulinggit "Baby malayo talaga yung Zambales" paliwanag ko "Why did you go there?" muntik na maibuga ang iniinom kong tubig "Hehehe first time pa lang baby syempre nagtitingin din ako sa internet" 'Salamat g****e'

Nakita ni Suke ang dalawang subordinates na may mababagsik sa mga mata at handa ang mga ito na sugurin siya anumang oras, kaya napasigaw siya sa sobrang takot, “Na-Napakasama mo…!” Pagkatapo nito, mabilis na isinara ni Suke ang pinto dahil alam niyang delikado ang buhay niya kung naisipan niyang umalis. Malamang ay magiging kapaki-pakinabang sa kanila ang pagkamatay niya. Kapag nangyari ito ay mas kaunting insider ang nakakaalam tungkol sa pag-target nila sa pamilyang Futaba, at magiging malaya rin sila na makuha ang benefits para sa kanilang sariling pamilya!

Tuloy, ay bad trip na naman siya sa pakikialam nito. "Huy Gab, nakakainis ka! Alam mo bang bitin na bitin pakiramdam ko ngayon? Wala akong ibang gustong kainin kundi isaw!" "Hindi kana kakain ng isaw, Sofia." Napatigil sila nang matapat sa isang itim na Subaro SUV. Ipinagbukas siya nito ng pinto. "Pasok na." Pinanggigilang tinitigan niya ito. "Siguraduhin mong masarap kagaya ng isaw ang ipapakain mo sakin kundi ay ikaw ang itutusok ko sa stick at gagawing isaw!"

Debate is useless, I know my wrongs. Rubix is right that not all informations are needed to be let out. "Susubukan ko." Saka subo ko na ng mga veggies. "Ahaha.., Reine, words can't satisfy me." Saka higop niya sa sabaw ng noodles. Napatingin ako sa kaniyang mga salaming nagliliwanag. "Humingi ka ng tawad sa kaniya." Saka tulak niya ng eyeglasses gamit ang kaniyang hinlalaki.

"Luto na 'to, pwede nang kainin! Titikman ko muna ang unang subo!" "Ahhh…" Binuksan nang malaki ni Deo ang kanyang bibig at isinubo ang malaking kumpol ng berdeng halaman. Tumingala si Aless mula sa malayo at malamig na nagsalita.. "Cat's eye grass 'yan. Kapag kinain mo 'yan, siguradong magsusuka ka, magbe-benta, malalason sa pagkain, at diretso ka sa ICU."

Kabanata 120 — May Ebidensya Ka Ba? “Nick Suarez, huwag mong subukang manghimasok sa buhay ko.” Matigas ang tono ni Kent James habang nakakunot ang noo at malamig ang mga mata. Mabilis ang tibok ng dibdib niya, halatang pinipigilan ang galit na kanina pa gustong sumabog.

isang magandang ginang at may masayang awra sa mukha ang tumawag dito. "Mommy!" malapad ang mga ngiti na sinalubong ni Adrian ang ina ng isang mahigpit na yakap. Mukhang ngayon lang ulit nagkita ang mga ito mula nang dumating ang binata mula sa South Korea. Nabanggit sa kanya ni Adrian kanina na dumiretso ito dito galing Subic.

Kinabukasan Sobrang kinakabahan si Sebastian kaya naman hindi ito mapakali. Pabalik-balik ito sa paglalakad sa harap ni Carmina kung kaya’t nahihilo ang babaeng tingnan ito. “Ano ba, Sebastian! Pumirmi ka nga, nahihilo ako sa pinaggagawa mo eh!” inis na wika ni Carmina sa asawa.