Romans & histoires Tagalog Quotes About Graduation

Ramdam ko ang lungkot at panghihinayang sa kanyang boses. “Eh ano naman? Ano ka ba, okay lang ‘yon, ‘no! ‘Wag ka ngang magmukmok d’yan! Graduation ko kaya, so we should be all celebrating... ‘di ba, Ma?” nakangiting sabi ko.

Ayoko nang mahulog sa bitag niya, ayoko nang mahulog ulit sa mga mabulaklak na salita at sa mapanukso niyang halik. Mag-iiba na ngayon, ipinapangako ko yan sa sarili ko. “That would be great! Oo naman, Kisses! Basta para sayo magkakaroon ako ng time! Salamat at pinagbigyan mo din ako! Akala ko ay pinapa-asa mo lang ako eh…” “Hindi naman Sir… alam mo, sadyang busy lang talaga ako…” “Naiintindihan ko naman, estudyante ka at graduating. Congrats nga pala sa OJT mo ah, nakatapos ka na! Mukhang tuloy na tuloy na graduation niyo ah!”

"Hello. Baby? Where are you? Bakit ang tagal mo naman! Malapit na mag start ang graduation ceremony nyo. Ang dami ng mga tao rito." Sunod-sunod na wika ko kay Kurt, ang tagal naman kasi nya eh.

Nakakalungkot man dahil magkakahiwa-hiwalay na kami. Isa-isa kaming nag-marcha papasok sa hall kasama ng mga magulang namin. Nang matapos lahat sa pagma-marcha ay dumiretso na sa program. Halos hindi na kami nakikinig sa mga nagsasalita at nangyayari sa paligid dahil mas busy kami sa pagkukuwentuhan. Hindi pa man tapos ang graduation ay nami-miss na agad namin ang isa't isa. Nang dumako na sa pagbibigay ng award ay nakinig na kami dahil halos lahat kaming magkakaibigan ay mayroon. Masaya na ako na nakapagtapos ako at ang mga kaibigan ko. Nag-procceed kami sa pagbibigay ng diploma at pagsasalita ni Angel sa unahan. Hindi ko napigilang hindi umiyak. Mabuti na lang talaga ay water proof ang mak

Isang tango ang tinugon ko sa kanya kahit na nakasimangot pa rin ang aking mukha. "Kuya naman. Ikaw na nga ang nagsabi na wala akong makakasama dapat sa graduation ko at ngayon naman, magtatrabaho ka pa. Hindi mo man lang pinalipas ang isang araw, magpahinga at samahan ako." Umirap ako sa direksiyon ni kuya habang magkakrus ang dalawang braso ko.

Papuntahin nyo muna dito, gusto ko siyang makausap. *"Wala jud me ka anha bisag pang tambong na lang sa imong graduation kay saon man gud wala man ikaplete" – hindi kami nakapunta dyan kahit sa pag attend man lang ng graduation mo kasi walang pamasahe. *“Ma, okay ra. Nakasabot ra man gud ko,”--- Ma, okay lang. Naintindihan ko. *“Kanus-a man ka mouli, nak? Mingaw nami nimo,”--- Kailan ka uuwi, nak? Miss ka na namin.

“Hindi ako titigil. Kakayanin ko. Para sa’yo, Tita, at sa inyo, Nay, Tay...” Ilang buwan ang lumapit, graduation day na. Nakatayo siya sa stage, suot ang toga at hawak ang diploma. Walang pamilya sa audience na magpapalakpak para sa kanya, pero hindi iyon ang mahalaga. Habang nakatayo siya roon, naramdaman niya ang mainit na luha na bumagsak sa pisngi niya. “I did it, Tita, Nay, Tay... This is for you.”

‘bat naman kasi ganda lang ang mayroon ako, wala ang talino. Nasa taas ang mga magulang at nakatanaw lang sa amin. Inilibot ko ang aking paningin habang pinapatugtog ang aming graduation song. You will feel the emotions in the atmosphere. Karamihan sa mga student ay nag-iiyakan at nagyayakapan.

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking dibdib. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang valedictory speech ni Ms. Perez. Let's give her a round of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito," panimula ko habang tinatanguan ko sila.