The White Fang Naruto Novels & Stories

Logan walked into his room and slammed the door, raking his fingers through his ponytail in rage. He growled and fisted his hands, pacing the room as he tried to keep his anger in check. He had always thought he was a master of his emotions until this white wolf came along. How could one person make him feel rage and love at the same time?

He decided to pretend that he did not see or hear anything and kept quiet all the while. “Since you can’t get this woman, let me try instead!” Whitey smirked. He abruptly slapped the table and sneered, “Young man, don’t act all innocent and pretend that you didn’t hear us. I’m also from the Wolf Fang Group! You hurt and humiliate my brothers, and now, I’m going to avenge them…! If you understand what’s happening, scram and leave these women here.” Glaring at Whitey with fierceness, Fane picked up a chopstick and stabbed the man’s hand that was on the table!

Nakalabas ang kanyang mahahabang pangil at nanlilisik ang kanyang ginintuang mga mata na nakatingin sa mga necromancers na nasa harapan niya. "Rawf!" Mabangis na tahol ni Sushi. Humakbang paabante si Sushi at umangil siya sa mga necromancers. Kitang kita ko kung paano tumubo ang malalaking pangil ni Sushi na hindi ko nakikita sa karaniwang araw. Higit na mas malaki si Sushi kaysa sa mga necromancers na nay mapulang mga mata.

Mas nagmukha akong sadako kaysa sa white lady. Malapit na sa akin ang tunog ng sapatos kaya lumabas ako. "Awooo! Awooo!" Tinaas ko ang dalawang kamay ko at humakbang papunta sa taong nasa harap ko. Hindi ko kasi siya nakita kasi nakaharang sa mukha ko ang wig. "Awooo! Awooo! White lady ako! Awooo! Matakot ka sa akin! Awooo! Matakot ka! Matakot ka—"

Tumango ako at tumikhim, "uh, I'm Shiro Yuki Taranza. I'll be your classmate for the whole year. Sana maging kaibigan ko kayo. " Nagulat ako ng may mag taas ng kamay. Isang lalaki na naka brown na jacket at kulay brown din ang buhok. "Yes, Sebastian?" Ani ni Prof Wyatt. Tumayo, Sebastian. "Why are you so white? And what's your ability?" I gulped. What’s your question?! Gezz. "Uh, I have a rare skin disease... an albino disease, and I... I don't have the ability." Nag-ingayan ang mga tao sa bus. Tumango ito at kapagkuwan ay umupo na.

Ini-on niya na din ang voice changer na gamit niya at nagmadaling bumalik sa silid na pagme-meeting-an nila. Pinagpasalamat niya na hindi pa nagsisimula at walang nakapansin na medyo natagalan siya. Pero iyon ang akala niya no'ng una. Dahil ng nadako ang mata niya kay Trenta y Singko, ay makahulugan ang mga titig nito sa kanya. Hindi niya ito pinansin at inikutan niya ito ng mga mata. Nagdududa si White na may alam ang superior niya sa silid na nadiskubre niya.

“No, it’s not stupid. If you look at the bright side, it’s actually beneficial…” Unti-unting nanlaki ang mata ni Kaori dahil sa narinig. Did the White Tiger says it's beneficial? Then she was doomed!

No, its a husky. "Cyber, Ghost!" Tuwang tuwa ako sa narinig na pangalan, yet natatakot ako. Kasi sobrang laki nila. Pure White ang isa and white yet may mix na grey ang kulay nila. Agad na dumamba ang dalawa para magpaamo. Natumba tuloy kami, natakot ako nang masamang tumingin sakin ang dalawa. Guess mana sa amo. Grr! "Rawr!"

As in man sausage, either black, brown, pink or pale white, local or imported, I couldn't care as long as mahaba, malaki at matigas, ganern! Pilit kong nilabanan na tila gusto kong kalapin lahat ng chakra ko sa katawan 'yong pang Naruto lang ang lakaran pero hindi eh-tumanggi ang katawan ko't tuluyan na akong sumalpak at napatihaya sa kalsada kasabay din niyon ang pagbagsak ng libro kong dala na tumilapon sa ere. Saglit nakarinig ako ng mga busina ng mga sasakyan, ang paligid ay nagkakagulo. Maraming mga yabag ang papalapit sa akin.