There's Someone Inside Your House Novels & Stories

Ito pa rin ang naghahanda ng makakain nilang dalawa dahil kahit na sinubukan naman niyang gumising ng maaga upang maghanda, naunahan pa rin siya ng lalaki. Wala rin itong kasambahay roon kaya naman silang dalawa lang talaga ang nasa loob ng malaking bahay na iyon. Adelaide is just so thankful that his house doesn’t look like a haunted house, or else she’ll freak out every damn time.

' Agad na bumaba siya kama ng marinig niya na para bang may mga yapak siyang naririnig sa sala. Someone's in my house, I can feel it. Pinagpatong niya ang kanyang unan at kinumutan iyon para maniwala itong mahimbing ang tulog niya. Kinakabahan man pero mas pinili niyang maging matapang. Inihanda niya ang sarili sakaling ang kwarto niya na ang isusunod ng kung sino mang nanloob sa kaya. Narinig niya ang pagka unlock ng door knob at kung sino man ang taong may gawa niyon ay paniguradong expert 'yon sa ganitong sitwasyon.

Wala si Harvy pag uwi niya ng bahay. Hinanap niya ito sa loob ng green house subalit wala pa rin ito. Magulo ang higaan ng lalaki. Malamang, natulog ito maghapon, kaya ganito ang kwarto nito. Nasa kama ang cellphone nito, marahil ay low bat. 'Nasaan na kaya ang lalaking yun?'

Nang makarating siya sa kanila, wala siyang kabuhay-buhay na pumasok sa bahay without thinking na may kapahamakan na palang naghihinatay sa kaniya sa loob. Ang mga tauhan ng lolo niya ay nasa loob na ng bahay niya.

Nakatulong na patay ang ilaw sa loob ng aking kuwarto para hindi makita ng kung sinong tao sa labas na gising pa ako at pinapanuod ang kanyang galaw. Sino siya at ano ang kailangan niya rito sa bahay ko? Hinintay niya kung ano ang gagawin ng anino. At kapag makita ko na may binabalak siyang masama ay agad akong tatawag ng police. Ngunit hindi naman nagtangkang pumasok sa loob ng bahay ang anino. Nanatili lamang itong nakatayo sa tapat ng aking kuwarto na tila nanunuod lamang sa akin. Mayamaya ay naglakad ito at mabilis na sumampa sa pader at pagkatapos ay lumabas na ng aking bakuran.

Amara's POV Hindi pa rin ako makapaniwalang nandito na kami ngayon sa loob ng bahay na minsan ng naging akin. Mas lalo naman akong hindi makapaniwalang si Neagan ang nakabili nito. Nananadya ba siya? Rinig ko ang pagsinghap ng dalawang babaeng kasama ko as they take in the sight of the house's interior. Well, wala naman masiyadong binago sa loob at sa labas ng bahay.

‘Di bale, nasa kan’ya naman na ang address. Maliwanag pa kaya hindi niya alam kung may tao ba sa loob pagdating doon. Para kasing haunted house dahil hindi man lang naka-ayos ang kurtina ng bahay nito. Sabagay, pansamantala lang naman kasi si Thunder dito.

“Sino?” For a moment, hindi siya sumagot. Parang nagdadalawang-isip siya kung dapat bang sabihin sa akin. Then finally, he whispered,“That’s what I’m trying to find out. But the worst part… I think it’s someone in this house.” Napatingin ako sa paligid, biglang kinilabutan. Isa sa mga tao dito? Yung nakikita ko araw-araw? Yung bumabati sa akin ng“good morning”?

Parehas kaming dalawa ni Nathaniel na masinop sa mga gamit kaya hindi din madumi ang bahay namin. "Hon, I think somebody's inside the house." Natigil ako sa harap ng pintuan dahil parang may naririnig akong mga bulungan sa loob. Hindi lang dalawa, I think madami sila. "F*ck!" Narinig ko ang mahinang mura ni Nathaniel kaya mahina kong tinampal ang bibig niya. "The babies can hear you, Hon." Oh no! Narinig niya ba ang sinabi kong babies?

"She's still inside this house, move your ass and search her. I will fucking punish that woman." ***