Unapologetically Novels & Stories

“Ano ba ang masamang hangin na nagdala sa iyo dito?” “Grabe hindi naman masamang hangin.” “Maupo ka,” iginiya niya ito na maupo sa upuang kawayan. “Pasensiya na wala kaming sofa. Gusto mo ba ng kape?” “Okay lang, black coffee with no sugar.” “Instant ito ha,” “Okay lang din,” Napangiti pa ito kaya lumabas ang dimple. ‘Cute naman pala, makulit lang talaga.’

Sagot ko dito. Parang sumuko ang dalawa at salamat naman. Nakakapagod kayang magpaliwanag sa mga taong ayaw tumanggap ng katotohanan. Hindi ko talaga alam kung bakit pinagpipilitan nila ang bagay na yan. I want to kick bad asses, not to play harp or pray all day!

Napakunot ang noo niya na ikinagulat ko ng bahagya. "Wala kasi akong lakas ng loob na bumaba kanina," sagot niya na tila ba kinakahan. Pinagmamasdan ko siya, minamasahe ang aking hita. "Gusto ko lang mag sorry sa mga nasabi ko kahapon, hindi ko dapat sinabi yun." "Never apologize for being honest, sweetie. Ibinahagi mo sa akin ang nararamdaman mo kahapon, and I appreciate that." Bumuntong hininga siya, nakasandal sa upuan.

“Idiot,” umpat Serish, melanggar etika yang selalu dijunjungnya sebagai putri seoarang duke. Dia merasa terlalu kesal dan marah kepada dirinya sendiri, hingga mulai memukuli kepala dan menjambaki rambutnya. Andai saja melakukan ini bisa mengubah masa lalu dan menghentikan dirinya berbuat bodoh, Serish tidak peduli kalau IQ-nya akan berkurang asalkan dia terbebas dari situasinya sekarang.

"Apa?!" tbc