Unrelenting の小説・ストーリー

“I really don’t like her from the start. Kahit nung bata pa sya and you know my reason, Miguel.” I can feel the hatred in her tone. I’m overhearing their conversation since nasa kabilang kwarto lang ako for God’s sake. “What happened in the past is a bare memory na, Francine. I can’t pull the time back and correct what I’ve done before. Can we just forget it? Parang awa mo na, huwag na nating ungkatin pa ang nangyari noon. You’ll just suffer at sasaktan mo lang ang sarili mo kung patuloy mo pa ring babalikan iyon”, mahinang sagot ni Uncle.

Napabuntong hininga akong pumasok sa shower at nagsabon ng katawan. Si Samuel Cardenas, ang lalaking minahal ko kahit paulit-ulit siyang nagsinungaling sa akin. Palihim akong niligawan ni Tam noon dahil bawal na bawal ang makipag-relasyon sa katrabaho. Sa kasamaang palad, kung kalian nakuha na niya ang aking puri ay saka tumambad sa akin ang katotohanang kasal siya. Umalis siya noon ng walang pasabi, ni chat or text ay di niya ako kinontact. “P-patawarin mo ako. Napag-utusan lang akong lapitan ka, hindi ko naman inakalang mahuhulog ako sa’yo.” paliwanag niya habang umiiyak noon sa harapan ko.

May isang racer ang lumapit, helmet sa ilalim ng braso, may ngiting puno ng kumpiyansang hindi niya deserve. “Isang run,” sabi niya. “Tingnan natin kung totoo ang hype.” Tiningnan ko siya. Kalma. Walang emosyon. “Kung gusto mo.” Brutal ang karera. Mabilis na likuan. Eksaktong preno. Isang maling galaw, tapos ka. Karerang walang puwang para sa pag-aalinlangan. Ako ang unang tumawid sa finish line.

"Bakit hindi mo ipaglaban ang sarili mo?" "Ayoko ng gulo, dahil ganung pamilya na ang kinalakihan ko. Ayokong may magagalit sa akin dahil nga ang step dad ko lagi na lang galit. Pinipilit kong ifit in ang sarili ko sa lahat Mckenzie, kung alam mo lang! para akong tae na nagpupumilit sumama sa mga pagkain!" "Bakit naman tae pa ang description mo sa sarili mo? pwede namang tubig na lang?"

All against her will. Or, was it really? Ngunit tuwing maalala ni Aiesha ang mga labi nung binata, ay ‘di niya mapigilan ang kanyang katawan na magliyab. No, i-its wrong Aiesha! As much as she could, she doesn’t want to have indefinite and desirable thoughts towards her former bestfriend—now her boss.

Mahigpit na mahigpit na parang ayaw na niyang humiwalay dito, Pero hindi dapat. Kailangan niyang pigilan amg sarili niya. "Si Brent. Lagi siyang nandyan sa tabi ko kapag nasasaktan ako dahil sayo. He's always here for me, to support me kapag may problema ako. Lagi niya akong pinapatawa kapag nalulungkot o nawawalan na ako ng pag-asa. Sa sobrang pagmamahal niya sakin handa niyang gawin ang lahat huwag lang ako masaktan. He's so special to me at hindi ko siya kayang saktan."

Tapos nagtext ulit siya. Charisse: That’s my cousin, Conan is his name – 3L. Available ‘yan right now. That’s what she texted. Ultimate bugaw talaga nitong si Cha. Me: Alam mo Cha, minsan kasama talaga sa pag-ibig ang masaktan, pero syempre walang masama kung susubukan ulit diba. – I replied. Charisse: HAHAHA! Kita mo napareply ka kaagad, bruha ka.

Humarap ito sa kaniya at gano'n na lang ang awa na naramdaman ni Anna para sa babaeng amo nang makitang tumutulo na ang mga luha sa kulay brown nitong mga mata. "All these years ay napagod ako sa kakatago, Anna. All I want is to be happy with the man I loved...pero kahit na nagpakalayo-layo na kami ay hindi pa rin ako matahimik. Hindi pa rin ako masaya. Hindi ako free kung saan ko man gustong pumunta. I'm tired of hiding, Anna. Kaya mabuti na rin at may nakatuklas na buhay ako, atleast now ay unti-unti kong haharapin ang mga tinalikuran ko noon. Especially, Brett and Paolo." Tahimik lang si Anna habang nakikinig sa mahabang litanya ni Carol.

Sabi ko habang seryosong nakatingin sa kaniya. Hindi ako titigil hanggang hindi pa sumusuko ang katawan ko. I will do anything I want and do the things that gives me a reason to live even if things get out of hand, because in that thing, I have a reason to fight. "If threatening you means stopping you from your fvcking delusional, the I'll do that!"

Yang lebih hebatnya lagi, dengan menggunakan energi dari Kristal Aether mereka bisa berpindah ke dimensi manapun yang mereka kehendaki. Namun, bagi mereka, hanya ada satu kutukan—keabadian. Rata-rata bangsa Eternian akan meninggal setelah berumur lebih dari 10.000 abad. Hal ini dikarenakan metabolisme tubuh dan jantung mereka yang lambat, serta sel-sel mereka bereplikasi dengan tingkat error yang sangat rendah. Karena lamanya masa hidup mereka, akhirnya bangsa Eternian memiliki kebiasaan berkelana dalam hidup mereka, berharap dengan berkelana bisa menghilangkan rasa bosan mereka karena telah lama hidup di dunia.