Novel & Cerita Vampire Story

“Stop it, Vesper! You're not even my type, young lady. Ni hindi ka pa marunong humalik nang tama. Just stop!”  Iyon ang mga salitang binitawan ni Kane Ynares kay Vesper Del Valle nine years ago.  Mga salitang sumugat sa batang puso ni Vesper. She was fifteen and he was twenty-nine. He was her perfect leading man and she wanted him so bad but he is her “Uncle Kane" dahil kaibigan ito ng Dad niya. Pero nang gabing ‘yon, hindi “Uncle” ang nakita ni Vesper kay Kane kundi ang lalaking pangarap niya. Her first love, and her first heartbreak. Lumipas ang siyam na taon at muli silang nagkaharap. She's twenty-four and he's now thirty-eight and the desire between them is undeniable. As their paths cross again, muli ring nasubok ang paninindigan ni Kane. He wanted her but it's just impossible.  Because it is forbidden…

Buntis siya nang sirain siya ng buong mundo. At ang pinakamasakit? Ang lalaking mahal niya ang unang bumitaw. Sa harap ng mga kamera, itinanggi ni billionaire athlete Vondrick Castillo ang babaeng ipinangakong mamahalin niya habambuhay. Sa isang iglap, si Aubrey Valencia ay naging kontrabida ng sariling kuwento...tinawag na sinungaling, gold digger, at oportunista. Kaya umalis siya. Dala ang wasak na puso. Dala ang tatlong sanggol na hindi kailanman nalaman ng kanilang ama. Pitong taon ang lumipas, bumalik si Aubrey bilang isang internationally bestselling author na hinahangaan ng milyon-milyon. Ngunit sa likod ng tagumpay, nakabaon pa rin ang sugat na hindi kailanman naghilom. Hanggang sa muling pinagtagpo sila ng tadhana. Ngunit paano kung ang lalaking akala niyang sumira sa kanya ay siya palang pinakamaraming isinakripisyo? Paano kung ang paglayo nito noon ay hindi pagtataksil... kundi pagmamahal? At kapag nalaman niya ang katotohanan, may natitira pa kayang puso para sa pangalawang pagkakataon? O huli na ang lahat para sa dalawang taong hindi kailanman tumigil magmahalan?

"Ma, ano ba? Pagod na pagod na akong maging sunud-sunuran sa inyo! Sa buong buhay ko, wala akong ibang ginawa kundi sundin ang lahat ng utos at nais ninyo. Bakit ngayon, isang hiling ko lang, bakit ayaw niyo akong pagbigyan?" Hindi ko na mapigilang umiyak, ang sakit sobra. Anak niya ako, bakit kailangan niyang magdesisyon na ako dapat? Isang malakas na sampal na naman ang natanggap ko galing sa kanya, na hindi ko na ikinagulat pa. Sanay na ako sa pananakit niya simula noong bata pa ako hanggang ngayon, na 23 years old na ako, lalong lalo na pag hindi ko sundin ang gusto niyang mangyari. "How dare you na sagutin ako ng ganyan? Ako ang bumuhay sa'yo kaya ako ang magdedesisyon. Kaya wala kang karapatan na kalabanin ang nais ko!" Inis na sigaw niya sa akin, kulang na lang sabunutan niya ako. "Ma, mali naman kasi kayo, ayaw ko pa pong magpakasal. Ipakasal niyo ako nang hindi niyo man lang ako tinatanong? Ma, please babalik na lang ako ng Paris," pagmamakaawa ko, ngunit tanging titig lamang ang pinupukol niya sa akin at walang bakas na naawa ito sa akin. Bakit, Ma? "Enough!" Isang malakas na sampal ulit ang natamo ko sa kabilang pisngi ko na ikinabagsak ko sa sahig. "Belphoebe Sinclair, sa gusto mo o hindi, magpapakasal ka sa lalaking 'yun." Parang echo ang boses niya na paulit-ulit sa tenga ko. Bakit ganun? Pakiramdam ko, parang ginawa akong bayad sa hindi ko alam na utang. Ano ba ang kasalanan ko? Bakit kailangan ipakasal ako sa taong hindi ko kilala at hindi ko naman mahal.

Leevi Lavelle Ferrer a well known singer, everyone thought that Leevi is just using her popularty para pagtakpan ang mga scandals niya, drinking in bar, make out with the stranger, isa yan sa mga ginagawa niya na hindi mo talaga aakalain na she's still a virgin, but one night Leevi flirt with a wrong man, that one night she lost her virginity she give it to a complete stranger... And then it goes may nabou sa isang gabi, isang gabi na pinagsisihan niya, she tried to find the man but suddenly hindi niya alam kong paano hahanapin ito kasi wala siyang naalala kahit na mukha manlang nang lalaki. Sa isip ni Leevi ay buhayin nalang mag-isa ang bata dahil sa wala naman siyang magagawa,  but nang lumaki ito ay doun niya nalaman na magkahawig ang anak niya at ang dalawang magkakapatid na Moy Brother's they are well known for being a Run- Away models, ang akala ni Leevi ay si Sebastian ang ama nang anak niya dahil sa marami rin itong issue na kumakalat about being a babaero, but who would thought na ang kapatid pala nitong ubod nang lamig ang ama nang anak niya.

Ako si Martin Del Rivas. Ang mga tao sa labas ay nakikita ako bilang perpektong senador, ang presidente sa hinaharap, ang bachelor na kinakikiligan ng bansa. Ang mga ngiti nila, ang pagpupuri sa akin… lahat ay pekeng salamin. Sa loob, ako ay umiiyak sa dilim na hindi nila nakikita, umiiyak sa pagkawala na hindi nila mauunawaan. Hindi nila alam na may isang pintuan sa mansion ko na hindi dapat buksan. At may isang babae akong sinasambit sa bawat gabi,na hindi lamang alaala ng trahedya, kundi dahilan ng lahat ng aking galit. Si Savanna ang naging pugad ng aking pagkawasak, ang sentro ng bawat galit , bawat obsesyon na hindi ko matakasan. Hindi ko siya kinuha dahil gusto ko. Kinuha ko siya dahil kailangan kong itama ang mundo na pinabayaan niya at sa bawat araw na siya ay nakadapa sa harap ko, bawat luha na hindi niya dapat ipapakita, lalo akong nagiging alipin ng sarili kong galit. Akala niya libreng buhay ang kanyang makakamtan sa mansion ko. Akala niya kalayaan ang makikita niya sa bawat galaw ko. Pero mali siya. Ako ang may hawak, hindi lang ng katawan niya, kundi pati ng kanyang hininga, ng bawat takot at galit na sinusupil niya sa loob. At kahit nararamdaman ko ang pagbabago sa puso ko, kahit ang galit ay nagiging pangungulila, alam kong hindi ko siya kayang bitawan. Hindi ko siya kayang talikuran. Siya ang dahilan ng aking pagkawasak, at siya rin ang dahilan ng aking pagbangon. At sa bawat gabing ako ay mag isa, habang iniisip ang mga nagdaang trahedya, naiintindihan ko na ang laban na ito, ang pagmamahal at poot, ang obsesyon at pagkawasak ay hindi matatapos. Hindi kailanman. Sapagkat sa kanya ko naramdaman ang ganap na kontrol, at sa kanya ko rin naramdaman ang ganap na kawalan ng kapangyarihan.

May nag-post ng pagtatapat ng pag-ibig para sa akin sa confession wall ng college. Pero nag-iwan ang nobyo ng kahati ko sa kwarto ng komentong nakipagtalik na ako sa bawat lalaki sa campus. Galit na galit ako at handa nang tumawag ng pulis. Nagmakaawa ang kahati ko sa kwarto na patawarin ang nobyo niya, nangangakong uutusan niya itong manghingi ng paumanhin sa confession wall. Pero bago dumating ang paumanhin na iyon, isang sensitibong video ang nagsimulang magkalat sa mga group chat. Sinasabi ng lahat na ako ang babae sa video. Ipinatawag ako ng college para sa makipag-usap at iminungkahi kong kumuha ako ng leave of absence. Pag-uwi ko, tumanggi ang mga magulang ko na kilalanin ako bilang kanilang anak. Nawala sa akin ang lahat. Kinain ako ng depresyon, at kasama ng walang katapusang tsismis, nawalan na ako ng pag-asa at winakasan ang buhay ko. Pagkamulat ko ulit ng mga mata ko, iyon ulit ang araw na unang lumitaw ang pangalan ko sa confession wall.

Pagkatapos ideklara ng doktor na brain dead ang anak kong si Mia Powell, kinumbinsi ako ng asawa kong si Liam Powelle na pirmahan ang organ donation consent form. Kasalukuyan ako noong nalulunod sa pagdadalamhati at malapit na ring mawala ang katinuan sa aking isipan. Dito ko aksidenteng nadiskubre na ang doktor ng aking anak na si Blair Lincoln ay ang dating kasintahan ng aking asawa. Nagsinungaling sila sa pagiging brain dead ni Mia para pirmahan ko ang form at makuha ang puso nito na kanilang gagamitin para mailigtas ang anak ni Blair na si Sophia. Pinanood ko ang pagsundo ni Liam kay Sophia sa ospital. Nakangiting umalis ang mga ito para bang isa silang perpekto at masayang pamilya. Nang kumprontahin ko ang mga ito, agad nila akong itinulak para mahulog mula sa isang building na siyang ikinamatay ko. Nang mabigyan ako ng ikalawang pagkakataon, bumalik ako sa araw kung kailan ko dapat pirmahan ang organ donation form. Tahimik akong nangako habang tinititigan ko ang nakahigang si Mia kaniyang hospital bed. Buhay ang sisingilin ko sa lalaking iyon at sa ex nito nang dahil sa ginawa nila kay Mia.

"I don't do business with monsters!" Mino sarcastically exclaimed, glaring fiercely at the lady with a thin cloth covering her face. "So was I with a pathetic human," Vreihya grumbled angrily. They both despised one other's kind because, in their own views, they were both monsters. Vreihya is the strongest vampire, fated by prophecy to bear a child who will substitute the Goddess of the Moon, yet she cannot live freely without the human who is her only remedy for her illness, and when the human perish, she dies. Their foes will object to having a half-human blooded vampire as their new Goddess, thus they will go to any length to slay the mortal and dominate the most powerful vampire in the vampire world.

“Chloe, noong bata ka pa, nag-arrange ng kasal ang pamilya natin para sayo. Ngayong nakakabawi ka na mula sa sakit mo, ayos lang ba sayo na bumalik sa Kingston City at magpakasal?" “Kung ayaw mo pa rin, kakausapin ko ang tatay mo at ikakansela namin ang engagement." Sa madilim na silid, tanging katahimikan lang ang naririnig ni Chloe. Habang iniisip ng tao sa kabilang linya na hindi niya siya makukumbinsi, bigla siyang nagsalita. “Ayos lang sa’kin na bumalik at magpakasal." Ang nanay niya, si Felicia, ay napahinto, malinaw na nagulat siya. “A… Ayos lang sayo?” Kalmado ang tono ni Chloe. "Oo, pero kailangan ko pa ng kainting panahon para asikasuhin ang lahat sa Marina City. Uuwi ako sa loob ng dalawang linggo. Mom, pakiusap simulan niyo na ang paghahanda para sa kasal.” Pagkatapos ng ilan pang salita, ibinaba ni Chloe ang tawag.

Ang mga magulang ko ay dinala ako sa korte para makuha ang puso ko at maligtas ang ampon na kapatid kong babae. Ang judge ay gumamit ng advanced technology upang ma-extract ang aming mga alaala. Ang jury ng 100-katao ang magdedesisyon ng hatol. Kung ang mga magulang ko ang mananalo sa kaso, ang mga laman-loob ko ay mapupunta sa kanila. Sa tingin nila ay hindi ako magpapakita sa trial dahil sa tingin nila ay masamang tao ako. Gayunpaman, ang lahat ay napuno ng luha nang makita nila ang mga alala at ang katotohanan ng nangyari!