Novel & Cerita กล้าหาญ

“เปิดปาก ใช้ลิ้นกับข้าหลานเอ๋อร์” “ทะ ท่านบอกว่าข้าจะไม่เสียพรหมจรรย์” ร่างเล็กสัมผัสท่อนเนื้ออุ่นทาบตรงหน้าท้อง ใหญ่โตร้อนผ่าวจนน่าหวาดหวั่น ดวงตารีดั่งหงส์ก้มมองใบหน้าคมเข้มชินอ๋องระยะใกล้จนมองเห็นความปรารถนาทั้งหมด “เจ้ายังไม่เสีย นอกเสียจากว่าเจ้ายินยอม หลานเอ๋อร์ของข้า” มือแกร่งกดท้ายทอยเล็กลงส่งลิ้นแย้มริมฝีปากเล็กสอดใส่ลิ้นสากเข้าโพรงปากกวาดไล้ เซาะไรฟัน เสาะหาบางอย่างถ้วนทั่ว มือลูบแผ่นหลังอ่อนนุ่มเลื่อนลงสะโพกกดให้หญิงด้านบนรับรู้แรงกระหายแห่งราคะมากล้น “ข้าต้องการเจ้ามานาน เจ้าเองก็รู้หลานเอ๋อร์” “ข้ารู้ แต่ข้าไม่ต้องการเช่นนั้น อื้อ อา ท่าน อ่า” ........................... หญิงคณิกา กับ อ๋องสูงศักดิ์ ขายข่าวไม่ขายตัว ทว่าในที่สุดนางก็ตกเป็นของเขาจนได้

อัจฉริยะทางการแพทย์ยุคปัจจุบันเดินทางข้ามผ่านเวลากลายมาเป็นพระชายาอ๋องผู้ถูกทอดทิ้ง แม้แต่ลูกชายของตนยังถูกเรียกว่าลูกนอกสมรส! จ้าวสงครามที่สองขาพิการรังเกียจนางเยี่ยงมด แม้แต่การอยู่การกินของนางก็แสนระกำลำบาก! ดีที่นางมีมืออันวิเศษของหมออัจฉริยะ และพรแห่งห้วงเวลาอยู่ ถูกคนรับใช้ดูหมิ่น ก็ทำให้ตาบอดเสียเลย! พวกนางรับใช้ แม่นมรังแก ก็ตัดเส้นเอ็นข้อมือเสียให้! สามีขี้เผด็จการ ก็แขวนเขาไว้บนต้นไม้ซะสิ! หลิงอวี๋ถลกแขนเสื้อขึ้น ทำเสียจนตำหนักอ๋องอี้วุ่นวาย! อาศัยมือวิเศษคู่นั้นที่ช่วยชีวิตท่านเสนาบดี ช่วยชีวิตไทเฮา... ! ชนะใจชายหนุ่มผู้มากยศมั่งคั่งทั้งหลาย ในที่สุด นางก็ถูกสามีจ้าวสงครามต้อนจนมุมเสียได้ “ขโมยทั้งร่างกายทั้งหัวใจข้า ยังคิดที่จะหนีไปให้ไร้ร่องรอยอีกรึ?”

เมื่อโชคชะตานำพาให้ "ภาคิน" และ "พิมพ์ดาว" บังเอิญพบกัน จากคนแปลกหน้ากลายเป็นเพื่อนสนิท ความผูกพันค่อย ๆ ก่อตัวเป็นความรัก แต่เมื่อทั้งคู่ตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน กลับพบกับความจริงที่ทำให้พิมพ์ดาวต้องหนีจากภาคินไป “น้องสาวนายคือคนที่ชั้นเกลียดที่สุด ชั้นไม่มีวันลืมสิ่งที่น้องสาวนายทำไว้กับพี่ชายชั้นหรอก!”

แม่ทัพหนุ่มหนิงเฟยอวี้ถึงคราวต้องแต่งภรรยา สะใภ้ที่ท่านแม่ของเขาเลือกมานั้นเห็นว่าเป็นสตรีที่เหมาะสมจะเป็นภรรยาและมารดาที่ดีในอนาคต เป็นคุณหนูในห้องหอผู้เพียบพร้อม แต่ไฉนเมื่อแต่งไป (แค่คืนเข้าหอก็รู้) แล้วกับรู้สึกว่าคำว่าเรียบร้อยอ่อนหวานนั้นช่างห่างไกลจากนางยิ่งนัก ที่เหมาะกับนางควรจะเป็นซุกซนทะเล้นซะมากกว่า คำว่าเรียบร้อยอ่อนหวานนั้นช่างห่างไกลนัก แต่ความขี้อ่อนขี้ประจบกับทำได้ดีทีเดียว

ครอบครัวของพวกเขา ถูกสังหารในคืนเดียวอย่างโหดเหี้ยม เด็กน้อยผู้รอดชีวิตทั้งห้าคน เมื่อมีหัวหน้าที่เข้มแข็งอย่างซิ่วอิง ก็ไม่หวาดกลัวต่อโชคชะตาที่โหดร้าย เด็กน้อยแค่9ขวบแล้วอย่างไร พวกข้าก็มีความสามารถ

หลังจากที่ฟ้าผ่าใส่ร่างบางในวันนั้นทำให้เด็กสาวน่ารักอย่างแก้วชีวิตเปลี่ยน​ รวมทั้งหนูนาเพื่อนสนิทด้วย

ในวันที่สวี่ซินรู้ตัวว่าย้อนเวลากลับมาในอดีตเมื่อชาติที่แล้วอีกครั้ง เรื่องราวต่าง ๆ ที่เลวร้าย สามีที่ตายเพราะตนเอง และมารดาที่ถูกทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี ต่อไปนี้จะไม่ปล่อยให้คนที่รักนางต้องตายอีก

ทั่วทั้งแคว้นอ้ายคงมีเพียงบุรุษเช่นหัวหน้ากลุ่มต้าหยางเท่านั้นที่ยอมแต่งเข้าบ้านภรรยา เพราะนั่นมันเท่ากับว่าเขายอมอยู่ใต้บารมีของภรรยา และยอมให้ภรรยาเป็นใหญ่ ทว่าบุรุษที่อกหักมาสิบครั้งอย่างเขา ไม่อยากจะอกหักเป็นครั้งที่สิบเอ็ดแล้วนี่นา อีกทั้งคุณหนูใหญ่กู้หลินฟางเองก็ใจตรงกัน เรื่องธรรมเนียมอะไรนั่นก็ช่างมันเถิด เทียนจื่อซานแทบจะถูกเรียกว่าเป็นบุรุษอาภัพในรัก ด้วยเพราะเวลาไปเกี้ยวสตรีบ้านไหน จุดจบก็หนีไม่พ้นการถูกปฏิเสธ จนกระทั่งเขาได้มาเจอกับกู้หลินฟาง ไม่แน่ใจว่าเป็นเมตตาจากท่านเทพบนสวรรค์ หรือเทพมารต้องการให้เขาทำลายสถิติอกหักอีกครั้งกันแน่ แต่เขา... เทียนจื่อซานไม่ขอยอมแพ้ และจะเกี้ยวคุณหนูใหญ่กู้หลินฟางอีกสักครั้ง

รัศมีนักฆ่าสาวต้องมาอยู่ในร่างหญิงอัปลักษณ์ชื่อเซี่ยเจียวหง เมื่อสามีที่หายไปกลับต้องโทษติดคุกเพราะถูกใส่ร้าย ลูกก็ต้องเลี้ยงพ่อแม่สามีก็ต้องดู เธอมีเพียงสองมือและความสามารถเดิม เธอจะทำยังไงดี

เสี่ยวหลิงนักเขียนนิยายที่เพิ่งจะเขียนเรื่องใหม่ได้ไม่กี่ตอนต้องมาตายเพราะพักผ่อนน้อย อดหลับอดนอน เพื่อจะเขียนนิยายเรื่องใหม่ ไม่ใช่บ้าพลังหรอกนะ แต่เธอเป็นคนมีค่าอย่างไรละ ค่ารถ ค้าบ้าน ค่ากิน ยังไม่รวมต้องส่งให้กับทางบ้าน แถมเธอยังส่งเสียน้องเรียนอีกด้วย เมื่อตายแล้วคนเราต้องลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเธอถึงเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเองล่ะ ใช่แล้ว!! เสี่ยวหลิงเข้ามาอยู่ในนิยายที่เขียนของตัวเองที่เพิ่งเขียนได้ไม่กี่ตอน แล้วแบบนี้เนื้อเรื่องยังเป็นไปอย่างที่เธอวางไว้หรือเปล่า หลี่เหมย นางร้ายในนิยาย เดิมทีเธอมีนิสัยหยิ่งยโสขี้อิจฉาและชอบกลั่นแกล้งสหายตนเอง (นางเอกในนิยาย) แต่เมื่อเสี่ยวหลิงเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เธอไม่อยากมีชะตาเหมือนเนื้อเรื่องที่วางไว้จึงเปลี่ยนตัวเองใหม่ แต่ไม่ทิ้งนิสัยเดิมที่กล้าได้กล้าเสีย ไม่ยอมคน จะร้ายเฉพาะกับคนที่ร้ายกับเธอเท่านั้น!!