ฉลาด นิยาย & เรื่องราว

เพราะนอนไหลตาย ทำให้หนิงเอ๋อต้องมาเกิดใหม่อีกครั้ง เกิดใหม่แล้วต้องชดใช้หนี้ที่ตนเองก่อขึ้นของโลกเก่าด้วยนะ แล้วนางจะชดใช้อย่างไร

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย "ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!" "กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ "เกลียด ฉันเกลียดนาย!" "เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่กลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม้จะถูกหลอกล่อด้วยของกินให้หลงลืม จนออกนอกทางไปบ้าง ทำเอาอคิณปรับโหมดตามเกือบไม่ทัน เด็กอะไรเปลี่ยนโหมดอารมณ์ไวชะมัด "พี่อยากคุยเรื่องของเราให้ชัดเจน แต่ถ้าจะให้ดีพี่ว่าเราเปลี่ยนสถานที่คุยกันดีกว่า"

เมื่อความรักในชาติก่อนจบลงด้วยความตาย ทั้งนางและเขากลับได้โอกาสหวนคืนสู่อดีตอีกครา...ความรักครั้งนี้ยังจะถูกพรากอีกหรือจะครองคู่อยู่จนผมขาวโพลน

ระหว่างเลียแค่หัว กับ อมสุดลำ คุณอาชอบแบบไหนคะ? "ซี้ด...คุณอาขาา...แบบนี้ไม่ไหวค่ะเจ้าขาจุก" "เจ้าขา...อือออ...อย่างตอดเลยค่ะเด็กดี"

ความบังเอิญที่เขาได้เข้ามาช่วยเธอไว้ แต่เธอก็หาเขาไม่เจอ ถ้ามีโอกาสอีกครั้ง เธอก็อยากที่จะขอบคุณเขา จนกระทั่งมาเจอกันในคณะเดียวกัน ทำให้เธอได้รู้จักเขามากขึ้น

ปัง!เสียงประตูที่เปิดเข้ามาและปิดลงในทันที ทำให้เจ้าของห้องที่นั่งอยู่ปลายเตียงถึงกับสะดุ้งตกใจ ลันตา หันไปมองคนตัวโตที่กำลังสาวเท้าเดินตรงมาที่เธอ ใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดาได้ ลันตารีบลุกขึ้นยืนทว่ายังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้ตั้งตัว คนเอาแต่ใจก็จับแขนเล็กกระชากเข้าไปหาตัวเอง อย่างคนเอาแต่ใจและเจ้าอารมณ์สุด ๆ

หนิงเหอ ในวันหนึ่งที่เธอตื่นขึ้น เธอกลับพบว่าตนเองมาอยู่ในโลกที่แปลกประหลาดและไม่อยู่ในประวัติศาสตร์ยุคใดเลย แต่ที่น่าเศร้ามากกว่านั้นคือ ร่างเด็กสาวที่เธอเข้ามาอยู่นั้น เป็นเพียงเด็กสาวอายุ12ปีเท่านั้น แถมครอบครัวของนางก็ยังยากจนมากๆ แม้แต่ข้าวสวยสักชามยังไม่สามารถหากินได้ แต่เมื่อมาอยู่แล้ว เธอก็ต้องยืนหยัดกับความยากจนนี้ต่อไป จนกระทั่งเธอพบว่า โลกที่เธอกำลังอาศัยอยู่นี้ต่างให้ความสนใจกับงานศิลปะและดนตรีเป็นอย่างมาก เธอจึงคิดริเริ่มที่จะให้ฝีมือในการวาดภาพของตนเอง สามารถหาเงินและยกฐานะทางครอบครัวของตนเองขึ้นมาได้บ้าง

หนึ่งหญิงสาวที่ถูกหักหลัง หนึ่งสตรีที่ถูกกำจัด เพื่อมิให้เป็นขวากหนามแห่งอำนาจ เมื่อหญิงสาวจากต่างโลก ต้องมาอยู่ในร่างที่อ่อนแอ นางจึงเปลี่ยนจากผู้ถูกล่า เป็นผู้ล่าในคราบของเหยื่อตัวน้อย

ในชาติภพก่อน เซวียหว่านอี้ถูกอนุสลับเปลี่ยนตัวตน นางต้องกลายเป็นเพียงบุตรีอนุที่ผู้คนในจวนต่างเพิกเฉย ขณะที่บุตรสาวของอนุได้กลายเป็นคุณหนูใหญ่ผู้เป็นที่รักยิ่งแห่งจวนรองเสนาบดี เติบโตขึ้นท่ามกลางความรักใคร่ทะนุถนอม เป็นสตรีที่เฉิดฉายสง่างาม เป็นที่รักใคร่ของผู้คน ทั้งยังได้สมรสกับเจิ้นกั๋วกง ได้เป็นถึงฮูหยินกั๋วกงขั้นหนึ่ง เพียบพร้อมด้วยเกียรติยศและวาสนาอันมิอาจประมาณได้! ส่วนตัวนางกลับต้องแต่งงานแทนพี่สาวสายตรงที่หนีการแต่งงาน ไปเป็นภรรยาของฉู่ยวน ทายาทตระกูลฉู่ที่กำลังตกอับ หลายปีต่อมา เนื่องจากพี่สาวสายตรงทนความเหินห่างเย็นชามิได้ จึงลอบคบชู้กับองครักษ์ในจวน และถูกเจิ้นกั๋วกงจับได้จนถูกตัดสินโทษประหารชีวิตอย่างเหี้ยมโหด ส่วนนางก็ได้อยู่เคียงบ่าเคียงไหล่ฉู่ยวน จากบัณฑิตยากไร้จนเขาก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งมหาอำมาตย์แห่งยุค ทว่าผู้ใดจะคาดคิดว่า ในค่ำคืนที่นางเพิ่งได้รับพระราชทานยศเป็นฮูหยินขั้นหนึ่ง นางกลับถูกสามีที่ร่วมเตียงเคียงหมอนกันมากว่าสิบปีลอบกักขัง ตัดแขนตัดขาทิ้ง จับยัดใส่ในไห ทำเป็นมนุษย์หมู เพียงเพราะเขายังคงเกลียดชังที่เซวียหว่านอี้เข้ามาแทรกกลางทำลายวาสนาระหว่างเขากับพี่สาวสายตรง จนเป็นเหตุให้นางต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ท่ามกลางความเคียดแค้นชิงชังอันไร้ที่สิ้นสุด เซวียหว่านอี้สิ้นใจตายอย่างทุกข์ทรมานยิ่ง และเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางก็ย้อนกลับมาเกิดใหม่ในวันที่ราชสำนักมีราชโองการประทานสมรสลงมาพอดี แต่ในครานี้ พี่สาวกลับเป็นฝ่ายเลือกฉู่ยวน เซวียหว่านอี้รู้ได้ทันทีว่า พี่สาวสายตรงก็ย้อนกลับมาเกิดใหม่เช่นกัน