ตบหน้า Novels & Stories

ยอดราชาแห่งความมืดกลับสู่เมืองมาเป็นพนักงานตัวเล็กๆ แต่ไม่ระวังไปรู้ความลับของเจ้านายคนสวยเข้า...

"จะให้ผม ส่งไปถึงใครก่อนดีครับคุณธีรา แม่คุณ พ่อคุณ หรือบ้านพี่ชายของคุณ" " ผมว่า ตัวจริงคุณสวยกว่าในรูปตั้งเยอะ ทั้งสวย ทั้งขาว หอมหวานไม่มีที่ติ" ธีรากำหมัดของตัวเองแน่นเธออยากจะต่--อยปากคนพูดนัก ทำไมเค้าถึงได้หยาบคายกับเธอขนาดนี้ "อย่าโกรธผัวเลย ผัวแค่อยากจะย้ำกับเมียอีกครั้งว่า อย่าไปไหนกับใครตามลำพังอีก ไม่อย่างนั้น ผัวคนนี้จะเดินเข้าไปที่ สุทธิรักษ์โยธิน แล้วเอารูปกับคลิปที่มี ไปให้พ่อตาแม่ยายดู" ราเชนทร์ หัวเราะออกมาแล้วรวบเอวบางที่สวมเสื้อยืดเอวลอยกับกางเกงยีนส์ขายาวเข้ามาแนบกับตัว เองเอาไว้ พร้อมกับลูบแก้มบางเบาๆ "ถ้าธีไม่ดื้อกับพี่ พี่จะลบรูปให้" คนตัวเล็กดันตัวเองออกมาจากอ้อมกอดทันที "ฉันมีพี่คนเดียว คือพี่คุณเท่านั้น" คนฟังหัวเราะลั่นอีกครั้ง แล้วบอกเสียงดุดันว่า "งั

อเล็กซ์เป็นคุณชายของครอบครัวที่ร่ำรวยสุด ๆ ระดับโลกครอบครัวหนึ่ง เขาเป็นผู้ชายที่เหล่าหญิงสาวในชนชั้นสูงหลาย ๆ คนหมายปองต้องการที่จะแต่งงานด้วย แต่ว่าเขากลับได้รับการปฏิบัติจากแม่ยายของเขาที่แย่มาก ๆ มันแย่ยิ่งกว่าพี่เลี้ยงในบ้านเสียอีก

ยอมรับว่าเขาอยากแก้แค้นเธอจนตัวสั่น แต่ความจริงอีกฟากก็คือ เขาแม่งโคตรอยากได้เธอจน ... สั่นเช่นกัน! เธอรักหมดใจ... เธอ...มอบทั้งร่างกายและวิญญาณให้เขา เขา...กำลังหัวเราะเยาะเธออยู่ในเกมที่มีแค่เขาคนเดียวที่รู้กติกา! เมื่อรักแท้ถูกแลกด้วยคำลวง เมื่อคนที่ไว้ใจที่สุด...กลายเป็นคนที่เหยียบหัวใจเธอจนแหลกไม่มีชิ้นดี! . รักครั้งนี้...ไม่มีพื้นที่สำหรับ "คนโง่" มีแต่ "ผู้แพ้" ที่ต้องเจ็บจนจำ! ถ้าเคยเชื่อในคำว่า รักแท้ ต้องอ่าน! ถ้าเคยเจ็บจากการ โดนหลอก ห้ามพลาด! ถ้าอยากรู้ว่า...ระหว่างความรักกับความแค้น อะไรจะชนะ ห้ามกะพริบตา! #เสือร้าย #กระต่ายกล้าหาญ #เกมหัวใจที่ไม่มีผู้ชนะ #แค้นฉิบหายสุดท้ายก็พ่ายแพ้

ลูกพี่ลูกน้องลืมออกจากไลน์ในคอมพิวเตอร์ของฉัน ฉันกำลังจะช่วยเธอออกจากระบบ แต่จู่ ๆ ก็มีข้อความจากแชตกลุ่มเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ “เพื่อฉลองที่ห้าวห้าวสอบได้คะแนนดีขึ้น คืนนี้มากินข้าวพร้อมหน้ากันทั้งครอบครัวนะ” ด้วยความสงสัย ฉันเลยกดเข้าไปดู ในกลุ่มมีสมาชิกอยู่ทั้งหมดสี่คน พ่อ แม่ น้องชายและลูกพี่ลูกน้องของฉัน น้องชายตอบกลับว่า “มีแค่พวกเราสี่คน ไม่ต้องเรียกซ่งซีเมิ่ง” “ใครใช้ให้เธอชอบคิดเล็กคิดน้อยขนาดนั้น แอปเปิลลูกเดียวก็ยังจะแย่งกับพี่สาว” ฉันชะงักไป ที่แท้ฉันก็กลายเป็นคนนอกของบ้านนี้มาตั้งนานแล้วนี่เอง

ก่อนงานแต่งหนึ่งวัน ฉันได้รับโทรศัพท์จากทางโรงแรม “สวัสดีค่ะคุณเจียง มีคนมาทำลายสถานที่จัดงานแต่งของคุณค่ะ” ฉันไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นก็เลยรีบมุ่งหน้าไปที่โรงแรม พอไปถึงที่นั่นก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งถือภาพแต่งงานที่ถ่ายร่วมกับว่าที่สามีของฉัน ตวาดเสียงดังลั่น “แกมันนังเมียน้อยหน้าด้าน! กล้ายั่วยวนสามีชาวบ้าน! แล้วยังเอาเงินของเขามาจัดงานแต่งเสียอลังการอีก!” พริบตาเดียวผู้คนรอบข้างก็หันมาสนใจ แม้แต่ผู้จัดการโรงแรมยังกล้าชี้หน้าต่อว่าฉัน “ฉันว่าแล้วทำไมงานแต่งทั้งทีกลับไม่เห็นเงาเจ้าบ่าวเลย ที่แท้ก็ไม่ใช่ภรรยานี่เอง” จากนั้นผู้คนที่อยู่รอบๆ ก็เข้ามาล้อมวงร่วมกันต่อว่า แล้วยังทำร้ายฉันจนแท้งลูกอีก ฉันโกรธจัดจนหลุดหัวเราะออกมา ส่งข้อความหาเลขาในทันที “ยกเลิกงานแต่งวันพรุ่งนี้เสีย แล้วไล่เฉินซว

ตามรักตามจีบเขามาหลายปีจนได้แต่งงานกัน แต่เขาก็ไม่แตะต้องตัวเธอ ไม่ว่าจะยั่วจะอ่อยยังไงเขาก็ไม่เอา มารู้ทีหลังว่าเขามีคนในใจ เมื่อไม่ได้ก็ไม่เอาแล้ว " ฉันท้องลูกของพี่มัต" " อุตส่าห์แอ๊บใสซื่อมาตั้งนานเลิกทำแล้วสินะ ผู้ชายคนนั้นถ้าไม่มีฉันเขาก็ไม่มีอะไรเลย ขยะไร้ค่าแบบนั้นฉันทิ้งไปตั้งนานแล้วถ้าเธออยากได้ก็เอาไปเลยไม่ต้องมาขอฉัน" " เพลง ผมขอโทษ ขอโอกาสผมสักครั้งได้ไหม" " มาขอโอกาสอะไรฉันไม่ต้องการคุณแล้ว ฉันมีผัวใหม่แล้ว ตาคุณก็ไม่ได้บอดนี่ ไม่เห็นรึไงว่าฉันกำลังท้อง" " ผมจะเป็นพ่อให้เขาเอง" " ลูกของฉันมีพ่อแล้วไม่ต้องมาเสนอหน้า"

หลังจากแต่งงานกันมาได้สามปี เขาก็ทอดทิ้งเธอราวกับรองเท้าที่ขาดๆคู่หนึ่ง แต่กลับไปพะเน้าพะนออยู่กับยอดดวงใจราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า เขาละเลยเธอ ปฏิบัติต่อเธออย่างรุนแรง และการแต่งงานของพวกเขาก็เป็นเหมือนดั่งกรงขัง เฉียวซุนอดทนต่อทุกอย่าง เพราะเธอรักลู่เจ๋ออย่างสุดซึ้ง! จนกระทั่งในคืนที่ฝนตกหนัก เขาทอดทิ้งเธอที่กำลังตั้งครรภ์ให้อยู่เพียงลำพัง แต่กลับบินไปต่างประเทศเพื่อคลอเคลียอยู่กับยอดดวงใจ ในขณะที่ขาของเฉียวซุนมีเลือดออก และเธอก็ต้องคลานออกไปเพื่อเรียกรถพยาบาล... ในที่สุดเธอก็เข้าใจในทุกสิ่งแล้วว่า หัวใจของใครบางคนไม่ได้อยู่กับเธอเลยตั้งแต่ต้น เฉียวซุนเขียนข้อตกลงการหย่าร้างและจากไปอย่างเงียบ ๆ ... สองปีผ่านไป เฉียวซุนก็กลับมา โดยที่มีคนวิ่งไล่ตามจีบเธอจำนวนนับไม่ถ้วน แต่ไอ้สาร

ฉันเติบโตอยู่ต่างประเทศตั้งแต่เด็ก แม่กลัวว่าฉันจะไปหาลูกเขยฝรั่งมาให้ เลยจัดการหาคู่หมั้นที่ทั้งเก่งและหน้าตาดีไว้ให้ฉันที่เมืองจิง แล้วเรียกให้ฉันกลับมาเพื่อหมั้นหมายกัน ฉันไปที่ร้านแบรนด์หรูเพื่อเลือกชุดหมั้น พอเห็นชุดเดรสยาวเกาะอกสีขาวนวลชุดหนึ่งที่ถูกใจ กำลังจะหยิบไปลองสวมใส่ ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เหลือบมองชุดเดรสในมือของฉัน ก่อนจะหันไปบอกพนักงานว่า “ชุดนี้ดีไซน์ค่อนข้างเก๋เลย เอามาให้ฉันลองหน่อยสิ” พนักงานรีบเข้ามาอย่างหยาบคาย คว้าชุดเดรสไปจากมือของฉันทันที ฉันพูดอย่างไม่พอใจว่า “ทำอะไรก็ต้องมีมาก่อนมาหลัง ชุดนี้ฉันเป็นคนเห็นก่อนนะ พวกคุณยังมีเหตุผลกันอยู่ไหม?” แต่เธอกลับมองฉันอย่างดูแคลน แล้วพูดว่า “ชุดนี้ราคาเก้าแสนสี่หมื่นนะ คนจนอย่างเธอซื้อไหวเหรอ?” “ฉันเป็นน้องสาวบุญธรรมของ

เจ้าบ่าวลั่วอู๋ฉางรับโทษแทนน้องชายภรรยา ติดคุกสี่ปีเขาได้รับความสามารถมากมาย ทักษะทางการแพทย์ยอดเยี่ยมกว่าใคร และมีอำนาจล้นหลาม พวกคนรวยที่มีอำนาจแห่กันชิงตัวเขา เขากลับเลือกที่จะสละอํานาจนี้ เพียงเพื่อกลับไปอยู่ข้างกายภรรยา แต่กลับถูกขอหย่าในทันที อดีตภรรยา: สถานะนักโทษอย่างคุณ ไม่คู่ควรกับฉันที่ได้กลายเป็นประธานสาวสวยแล้ว