บอส / Ceo Novels & Stories

องค์ชายของแคว้นหนานฉี่ ถ้าเปรียบดังความสง่างามใน 4 ฤดู 1.ผู้ที่ใสซื่อบริสุทธิ์ดุจน้ำเปล่า ซื่อตรง สดใส เพียบพร้อม สูงส่ง ราวกับฤดูใบไม้ผลิ คือองค์รัชทายาทอันซื่อ 2.ผู้ที่เปี่ยมไปด้วยความฉลาดมากความสามารถ มีความอบอุ่น และอ่อนโยน เปรียบดังฤดูร้อน คือองค์ชายรอง ต้วนอวี้ 3.ผู้ที่ร่าเริง แข็งแกร่งและทรงพลัง ดูมีชีวิตชีวา ส่องประกายแสงสีสองทองในฤดูใบไม้ร่วง คือองค์ชายสามซานอี้ 4.ผู้ที่เงียบขรึม ฉลาด สุขุม รอบคอบ เจ้าเล่ห์ มากแผนการและเยือกเย็นดังฤดูหนาว คือองค์ชายสี่ลั่วซือ “เจ้าคิดว่าเจ้าจะเป็นผู้เลือกได้รึ?

เหยาอี้เหยา อายุเพียงแปดขวบเมื่อได้รับราชโองการแต่งตั้งเป็นท่านหญิง เป็นหนึ่งในราชทูตเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับชาวแดนเหนือ รวมทั้งต้องพยายามทำทุกวิถีทางให้ฉู่ซื่อจื่อโปรดปราน แต่ทำอย่างไรดี เพราะเขาเกลียดนางยิ่ง!

แนวคิดเรื่องราวความรักที่ซับซ้อนและอบอุ่น เรื่องย่อ: พิมพ์ หญิงสาวผู้ร่าเริงและแข็งแกร่ง ต้องเผชิญกับการต่อสู้กับโรคหัวใจตั้งแต่เด็ก เธอพยายามใช้ชีวิตให้คุ้มค่าที่สุด แม้จะรู้ว่าโรคนี้คุกคามชีวิตเธออยู่เสมอ จนกระทั่งได้พบกับ หมอชานนท์ แพทย์หนุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจ ซึ่งดูเหมือนจะเย็นชา แต่กลับซ่อนความอ่อนโยนเอาไว้ภายใน ตัวละครหลัก: * พิมพ์: หญิงสาวร่าเริง มีความฝันอยากเป็นนักเขียนนิยายเล็กๆ เป็นของตัวเอง แต่โรคหัวใจก็เป็นอุปสรรคสำคัญในชีวิต * หมอชานนท์: แพทย์หนุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจ ดูภายนอกเย็นชา แต่ภายในใจกลับอ่อนโยนและมีความรับผิดชอบสูง #ติชมกันได้นะค่ะ ฝากติดตามผลงานเรื่องนี้นะคะกดหัวใจ ขอบคุณค่ะ

Tyler ไทเลอร์ อายุ 28 ปี เป็นมาเฟียแดนมังกร ลูกครึ่งไทย - เยอรมัน มีธุรกิจมากมายรวมถึงธุรกิจมืดค้าขายอาวุธสงครามดัดแปลงต่างๆ นิสัย นิ่งเงียบ เย็นชา สายตาเพลย์บอย สุดๆ มีบอดี้การ์ดสองคน เป็นบอดี้การ์ดที่สนิทกันมาก รู้ใจมากที่สุดและไทเลอร์ก็ไว้ใจบอดี้การ์ดสองคนนี้มากกว่าคนในครอบครัวเสียอีก คนแรกชื่อ โรวัน / Rowan คนที่สองชื่อ ไซอัน / Zion ทั้งสองเป็นคนเยอรมันแท้ไม่ใช่ลูกครึ่ง พูดได้หลายภาษา ******************** เซญ่า อายุ 22 ปี เป็นคนที่มั่นใจในตัวเองสูง รักเพื่อนพ้อง กำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย เป็นคนตรงๆ แรงมาแรงกลับ ถึงจะมีเพื่อนน้อยแต่ก็เน้นคุณภาพ มีเพื่อนอยู่สองคน คนแรกชื่อ จ๊ะจ๋า คนที่สองชื่อ มีนา

*คำโปรย* เมื่อโชคชะตาพาให้กลับมาเจอกัน เขาเลือก “แกล้ง” แทนคำพูดว่า.. “คิดถึง” เธอเลือก “เงียบ” แทนพูด.. “อธิบาย” *เนื้อเรื่องย่อหน้านิยาย* • เขาเคยเป็นเด็กอ้วนแสนร่าเริง... แต่วันนี้กลับกลายเป็นเจ้าพ่อเงินกู้ผู้เย็นชา • • เธอคือรักแรกที่หายไปโดยไม่ร่ำลา และกลับมาอีกครั้งพร้อมข่าวลือว่า "ขายตัวแลกกิจการ" • • เขาเลือกแกล้งเธอทุกครั้งที่เจอกัน เพราะไม่รู้จะพูดคำว่า "คิดถึง" อย่างไร • • ส่วนเธอ...ทำได้แค่เก็บความลับในอดีตไว้เงียบๆ เพราะบางเรื่องต่อให้รักแค่ไหนก็พูดออกไปไม่ได้ •

เมื่อ 'เชฟเล้ง' เชฟชื่อดังฝีมือดี หน้าตาหล่อเหลาเอาการ ที่ได้รับคัดเลือกเข้าแข่งขันในรายการเชฟกระทะทองคำ ประเทศไทย ซีซัน 2 เขาดีใจได้ไม่ถึงนาทีก็ต้องเครียด เพราะปัญหาดันอยู่ที่โจทย์ของสัปดาห์ที่สาม...อาหารอีสาน แม้จะเป็นอาหารบ้านเกิด แต่เขารู้ตัวดีว่าฝีมือไม่ถึง ทำแล้วรสชาติไม่เด็ด ไม่เผ็ด ไม่นัว เดือดร้อนไปถึง 'เจ๊แตงหวาน' แม่ค้าส้มตำสาวทรงแตงโม ที่มีลูกค้าต่อคิวยาวเหยียดตั้งแต่ต้นตลาดยันท้ายตลาด ฝีมือการตำของเธอหาใครเทียบได้ยาก ทั้งแซ่บ ทั้งนัว อร่อยครบรส จนเขาต้องตามตื๊อขอให้เธอช่วยสอน แต่ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้ว เธอจะยอมสอนไหม และทั้งสองจะได้ ลองตำกันกี่ยก เอ๊ยยย! ทำส้มตำกันกี่ครก ไปติดตามกันต่อในเล่มเลยค่าาา :)

เธอคือนักศึกษาปีสี่ที่ทำงานทุกอย่างเพื่อเงิน เพราะเธอมีน้องสาววัยสิบสามที่ต้องดูแล แต่ชีวิตกลับพลิกผันให้มาเป็นเลขาของมาเฟีย แห่งลาสเวกัส

หยางชินเป็นลูกสาวมาเฟียที่มีนิสัยร้ายกาจเอาแต่ใจและหญิงสาวก็ได้ไปเกิดใหม่ใยยุคโบราญที่ชีวิตรันทดนักแถมยังต้องมาเป็นเสาหลักของบ้าน นางจะผ่านไปได้มั้ย

ถูกคนรักหักหลัง ครอบครัวถูกสังหารทั้งตระกูล ในมือนางจึงเหลือเพียงความแค้นจะให้นางปล่อยวางได้อย่างไร นางมิอาจปล่อยวางความแค้นลงได้ ส่วนเขาก็มิอาจปล่อยนางให้จากไปได้เช่นกัน คนหนึ่งคิดว่าอีกฝ่ายลุ่มหลงสตรีตามประสาบุรุษทั่วไปอีกไม่ช้าคงแปรเปลี่ยน แม้ลึก ๆในใจก็หวังให้เขาดีกับนางเช่นนี้ หลงใหลนางเช่นนี้ตลอดไป ทุกครั้งที่รู้สึกว่าเขามั่นคงและจริงใจต่อนาง ความหวาดระแวงที่จะถูกหักหลังก็ฉุดรั้งกลับมาอยู่ที่เดิม คิดว่าเขาเหมือนบุรุษทั่วไป นางมิเพียงแต่หลอกหลวงความรู้สึกหยางซวี่เหวิน ในขณะเดียวกันหลอกความรู้สึกตนเองไปด้วย ส่วนอีกคนคิดว่าอีกฝ่ายยืมมือตนเองเพื่อความแค้น แต่ก็เต็มใจที่จะช่วย แม้สักวันเมื่อความแค้นหมดลงนางอาจจะทิ้งเขาไป ปกครองเมือง ยืนเหนือบุรุษมากมายจะฉุดรั้งสตรีนางหนึ่งเอามิได้เชียวหรือ

นางนั้นฐานะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ ถูกปฏิบัติมิต่างจากบ่าวคนหนึ่งในจวน แม้กระทั่งวันหนึ่งพี่สาวต่างมารดาหนีงานแต่ง นางกลายเป็นผู้ที่ต้องก้มหน้ารับผิดชอบเข้าพิธีมงคลนั่นแทน