รักสามเส้า Mga Nobela at Kwento

"ลึกซึ้งทางกาย แต่ไม่ได้รู้สึกอะไรทางใจ" คนพูดอาจไม่คิดอะไร ส่วนคนฟังเจ็บจุกไปทั้งใจ น้ำตาตกในแต่ทำได้เพียงแค่ยิ้มให้และรับฟัง ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร เพราะเรา 'เป็นเพื่อนกัน' ธามเน้นย้ำและพูดกับฉันซ้ำๆ เสมอมา..

“อูยย... ซี้ดดด... ป๋าขา...” รสรินไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป เธอแอ่นกายรับสัมผัสจากมือเขาอย่างโหยหา เกรียงไกรจับข้อเท้าทั้งสองของเธอแยกออกพับงอเข่าขึ้นจนโคกสวาทลอยเด่นขึ้นมา เขาก้มหน้าลงไปจนชิด สูดดมกลิ่นสาบสาวที่แสนคิดถึงเข้าเต็มปอดก่อนจะเริ่มต้นบทเพลงราคะที่รสรินถวิลหา ปลายลิ้นใหญ่หนาและร้อนระอุเริ่มกรีดลงไปตามรอยแยกของกลีบแคมสีสดที่บัดนี้อาบเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งกามารมณ์ที่เก็บกดมาเนิ่นนาน รสรินตัวกระตุกไหวทันทีที่สัมผัสเปียกชื้นนั้นแตะลงบนจุดอ่อนไหวที่สุด เกรียงไกรรู้ดีว่าจุดตายของเธออยู่ที่ลิ้น เขาเริ่มตวัดลิ้นซอกซอนเข้าไปในรอยแยกที่อวบฉ่ำ ควานหาน้ำหวานที่พรั่งพรูออกมาไม่ขาดสายอผัว"

“ก่อนที่ฉันจะหย่ากับเธอ ฉันจะใช้ร่างกายเธอให้คุ้มค่า ให้สมกับที่ฉันต้องฝืนใจจดทะเบียนสมรสกับเธอ”

วันละสามเวลามากกว่าอาหาร เห็นจะเป็น สุรา สุรา สุรา... ท่านอามัวแต่ร่ำสุรา เมื่อใดจะร่ำนารีบ้างเล่า

กวินมีเมียน้อยทั้ง ๆ ที่มีลลิตาเป็นภรรยาอยู่แล้ว ทั้งคู่แต่งงานกันได้ 5 ปี แต่ฝ่ายชายกลับเปลี่ยนไป เขามีผู้หญิงคนอื่น ๆ อยู่ตลอด ลลิตาจับได้แต่ก็ยอมให้อภัยเพราะรัก เธอยังคงรักเขา เขาคนนั้นที่เป็นสามี สามีผู้ไม่เคยรักเธอแม้แต่สักเศษเสี้ยวหนึ่งของผู้หญิงที่เขาแอบเอาไว้

เผิงฟู่หลิน บุตรสาวราชครูเผิงผู้ยิ่งใหญ่ นางทั้งรูปงาม ทั้งเพียบพร้อมด้วยความสามารถ แต่ผู้คนกลับตราหน้าว่านางเป็นคุณหนูใจโฉด ทั้งร้ายกาจ ทั้งเอาแต่ใจ ในเมื่อนางรักมั่นทั้งหัวใจ แต่กลับได้รับเพียงความว่างเปล่า เช่นนั้นนางจะหันหลังให้บุรุษทุกคน....

เมื่อความรักมันต้องพังลง 'เพราะตัวของเธอเอง' 'เธอ' ถึงต้องยอม 'เขา' อยู่ร่ำไป แต่ใครจะรู้ว่า เหตุผลที่ต้องเลิกกันนั้นมันไม่ใช่ 'เธอ' แต่มันเป็นใครอื่นที่เธอเรียกว่า 'เพื่อน...' ---------------------- แม้ภายในใจจะบอบช้ำเพียงใดกับการปฏิเสธของเขา แต่เธอก็พยายามที่จะยิ้มออกมา เรียวแขนเล็กค่อย ๆ คลายออกจากลำคอแกร่งก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นสบสายตากับดวงตาคมที่มองหน้าเธอไม่ละสายตาเช่นเดียวกัน “เวลาเหนือมีอะไรกับเฌอรีน เหนือป้องกันหรือเปล่า” เสียงเล็ก ๆ ของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด พระพายจับชายเสื้อยืดของตัวเองก่อนจะถอดออกอย่างอ้อยอิ่ง “กลัว? กูต่างหากที่ต้องกลัว” “พายไม่ได้ทำอะไรกับใครมาเหมือนเหนือสักหน่อย” เธอพูดเสียงเบา ๆ พร้อมกับฝ่ามือบางที่ยกขึ้นปลดตะขอบราเซียร์สีหวานออก มีผลให้หน้าอ

‘นิชชา’ หญิงสาวที่มีความหลงใหลให้กับคนที่ไม่คู่ควร ทว่า... หากใจมันหลงไปแล้ว หล่อนจะทำยังไง ถอยห่าง หรือ ก้าวเข้าหา ในเมื่อหัวใจร่ำร้อง และ กายเนื้อต้องการ +++++ ‘นีรนุช’ ลูกสะใภ้ตระกูลใหญ่ที่สามีไม่ค่อยมีเวลาให้ แต่หล่อนก็พยายามเป็นสะใภ้ เป็นเมีย และแม่ที่ดีของลูก ทว่าสิ่งที่พลาดไปแล้วหล่อนกลับลืมไม่ได้ มันฝังใจ ลึกแน่น และพร้อมจะเรียกร้อง +++++ ‘นันทิยา’ ม่ายสาวไฮโซ ตั้งแต่สามีตายจาก หล่อนไม่คิดจะแต่งงานใหม่ เพราะไม่อยากให้ใครมาทำลายความทรงจำดีๆ ของหล่อนกับสามี แต่ความอยากที่ไม่ปรานีใคร ก็ทำให้นันทิยาร้อนรุ่ม +++++ ‘มีนา’ เข็ดกับรักครั้งแรกจนไม่คิดจะมีใครอีก แต่แล้วความรักก็หวนมาให้เจ็บแสบและซาบซ่าน และครั้งนี้ไม่ได้มาเพียง 1 แต่มาถึง 2 หล่อนควรทำอย่างไร ในเมื่อคนหนึ่งก็ร

นิยายพีเรียดอีโรติก ความปรารถนาไม่ปรานีใคร นาย บ่าว ไพร่ หรือว่า ทาส หากตกอยู่ในวังวนแห่งดำฤษณาแล้วนั้น ไม่แคล้วจะตกเป็น ‘ทาสพิศวาส’ เท่าเทียม

เมื่อท่านเจ้าที่ให้โอกาสเธอย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง เพื่อพบกับ ป๊ะป๋าสายอ่อย และ อาหยูตัวน้อย ความเข้าใจผิดครั้งในอดีตจะได้รับการเเก้ไขหรือไม่ ? ในเมื่อเขาต้องเลือกระหว่าง... ภรรยาเก่าและความรักครั้งใหม่ !