روايات وقصص ضمن ลูกครึ่ง

นิยายเรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของ ป้าน่ะเมียผมนะ 25+++ ใครที่เข้ามาอ่านแนะนำให้ไปอ่านรุ่นพ่อแม่ก่อนนะจ้ะได้เข้าใจที่มาของตัวละคร นิยายเรื่องนี้จะประกอบไปด้วยทั้งหมดสองตอนด้วยกัน 1.คุณหมอบิวตี้(หนูสวย)25+++(พ่อตาขาโหด) 2.พี่สมาร์ท(สุดหล่อ)25+++

“คุณว่าน ให้ผมเอาเถอะนะครับ ผมจะตั้งใจเอาเต็มที่ ผมทำให้ได้ทุกท่าเลยนะครับ ขอแค่คุณว่านยอม...วาดรูปให้ผม”

โซ่ แส้ กุญแจมือ มุมหนึ่งก็น่ากลัว แต่อีกมุมหนึ่งก็ให้ความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก "เห็นแล้วเป็นยังไง" ชายหนุ่มเดินมายืนซ้อนแผ่นหลังคนตัวเล็ก พลางโน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างใบหูของเธอ "น่าสนุกใช่มั้ย" "ร่างบางรู้สึกมวนท้องกับสิ่งที่ได้เห็น และเสียงแหบพร่าที่ได้ยิน ก่อนที่อีกฝ่ายจะยกมือขึ้นมาปิดตาของเธอไว้ "หลับตาแล้วปล่อยใจฟัง"

“จากนี้ไป... เธออยู่ในการดูแลของผม ไม่มีใครแตะต้องเธอได้... ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ตาม” ทุกคำพูดหนักแน่นจนทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบลง มีเพียงเสียงหัวใจของฉัน...ที่เต้นแรงจนแทบหลุดออกมา 💓

หญิงสาวฟุบตัวลงกับอกแกร่งอย่างเหนื่อยหอบ เพราะงัดกลยุทธ์ออกมาพิชิตใจเขาจนหมดสิ้น “เควี่คะ” เรียกเขาเสียงหอบ “ว่าไงครับฮันนี่” เขาลูบศีรษะเธอแผ่วเบา “ถูกใจกับของขวัญมั้ยคะ” เธอถามเพราะอยากรู้ว่าตัวเองทำได้ดีพอมั้ยสำหรับครั้งแรก “ถ้าบอกว่าไม่ถูกใจจะขอแก้ตัวมั้ยครับ” แล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อถูกค้อนใส่ “ถูกใจที่สุดเลยครับ ให้ผมบ่อย ๆ นะ ผมรับได้ทุกโอกาส ทุกเทศกาลเลยนะครับ นะครับฮันนี่” เขาอ้อนวอนขอ “ค่ะ ถ้าคุณทำตัวน่ารักกับน้ำผึ้งนะคะ” “ผมจะทำตัวน่ารัก และเป็นสามีที่ดีของคุณภรรยานะครับ” “สามีภรรยาอะไรคะ พูดแบบนี้น้ำผึ้งเขินนะ” แล้วขยับตัวจะลงไปนอนบนที่นอน แต่เขารั้งไว้ไม่ยอมปล่อย “นอนกับอกผมนี้แหละ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะหนัก เพราะตัวคุณเบาอย่างกับนุ่น” แล้วกอดเธอกระชับขึ้

หมอหมาหน้าหนวดคนเย็นชาหน้าดุผู้เคยตกหลุมรักฝันดีเมียพี่มานะมาแล้ว (ทุกคนปกติดี?) แต่ภายใต้ความดุคือความอ่อนโยนม้ากมือเบาสุดในสามโลก ปะทะ สตีเฟ่นหรือน้องนุ่มญาติลุงสี่  (วาเลนไทน์ปีนี้อยากมีลุงเป็นแฟน) ที่หนีพ่อแม่จากอังกฤษมาอยู่ต่อยมวยกับลุง เป็นคนตัวเล็กแต่มือหนักตีนหนักจับอะไรก็แตกหักถึงชกชนะได้แชมป์มากว่า20สมัย! และ ลูกส้มแมวส้มไม่ทราบที่มาที่นุ่มบังเอิญเจอแล้วแอบเก็บมาเลี้ยงในห้องให้เมียลุงสี่ที่สนิทกันบ่นได้ทุกวี่ทุกวัน

‘โม่หรัน’ ครึ่งมนุษย์ครึ่งเซียน ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยอยู่ในอารามเล็ก ๆ รับดูดวง เขียนยันต์ ปราบผี หาเงินประทังชีวิต สะสมบุญไปวัน ๆ รอวันขึ้นสวรรค์อย่างสบายใจ ทว่าทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เมื่อเขาได้พบกับ ‘เยี่ยเฉียนเยียน’ หัวหน้ามือปราบผู้เย็นชา หน้าตาดี...แต่กระเป๋าหนัก! จากความร่วมมือเพียงชั่วคราว กลายเป็น ‘วาสนา’ ที่เกี่ยวพันกันแน่นหนา กว่าจะรู้ตัว เขาก็หนีอีกฝ่ายไม่พ้นเสียแล้ว หลายปีต่อมา... ในที่สุดโม่หรันก็ได้ก้าวสู่แดนเซียนสมดังปรารถนา แต่ใครจะคาดคิดว่า...มังกรตัวหนึ่งจะตามเขาขึ้นสวรรค์มาด้วย! ท่านแม่ : เลือดข้านี่มันเข้มข้นเสียจริง! ลูกชายไม่เพียงขึ้นสวรรค์ได้สำเร็จ...แต่ยังพาสามีเผ่ามังกรขึ้นมาด้วย! โม่หรัน : …..

'สำหรับผม เด็กดื้อไม่ใช่เด็กแลาด แต่เด็กดื้อก็คือเด็กดื้อ' ‘หนูต้องโตแค่ไหนถึงจะยืนข้างเทนต์ในฐานะคนรักได้คะ’ ‘ตอนนี้ตั้งใจเรียนก่อนนะครับ เป็นเด็กต้องตั้งใจเรียนก่อน’ ‘หนูพิ้งค์ไม่เคยขาดเรียนเลยนะคะ เทนต์บอกให้เรียนเก่ง ๆ หนูพิ้งค์ก็ทำตามที่บอก หนูสอบได้ที่หนึ่งของห้องตลอดเลย’ เด็กสาววัยละอ่อนยิ้มแก้มป่องอวยอย่างภูมิใจ ‘หนูจะได้ของขวัญจากเทนต์อีกไหม’ ‘เอาไว้คุณหนูสอบได้ที่หนึ่งอีกผมก็จะให้อีกครับ’ ‘สัญญาก่อน’ นิ้วก้อยน้อย ๆ ชูขึ้นมาหมายจะเกี่ยวก้อยทำสัญญากับชายหนุ่มทว่าพี่เลี้ยงสาวกลับจูงมือเธอเดินเข้าไปในโรงเรียนก่อน เด็กน้อยหันมามองตาละห้อยพลางเม้มปากแน่น แววตาฉาบด้วยม่านน้ำตาจนแพรวพราว ‘หนูอยากยืนอยู่ข้างเทนต์..เหมือนที่หม่าม้ายืนอยู่เคียงข้างปะป๊า’

ผู้หญิงใจร้าย ตอนที่อยากเรียกกระผมว่าคุณ พอเสร็จสมก็จิกหัวเรียกไอ้ เรียกแก กระผมล่ะสมเพชเวทนาตัวเองเหลือเกิน อุตส่าห์เร่งลิ้นเร่งมือ ส่งคุณหนูขึ้นสวรรค์จนแทบจะเป็นตะคริว ช่างทำคุณบูชาโทษแท้ ๆ

"ทำไมนายถึงไม่ชอบผู้หญิงเหรอ?" ฉันเอียงคอถามผู้ชายร่างกายกำยำ​ที่ยืนอยู่ตรงหน้า "ทำไม? ฉันต้องตอบเธอด้วยล่ะ" เขาปรายตามองหน้าฉัน​ ก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่น​ "ก็นับอยากรู้ค่ะ" "หึ! เพราะผู้หญิง​เป็น​สิ่ง​มีชีวิต​ที่​เชื่อถือ​ไม่​ได้ไงล่ะ"