วิศวะ Novels & Stories

   พาย พี่วิศวะปี3 หนึ่งในหนุ่มฮอตของคณะ ยิ้มยากและปากไม่เคยตรงกับใจ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของป๊ากาย และมามี๊ลูกพีช จากเรื่อง "ผมจะร้ายถ้าพี่ไม่รัก" เพื่อนสนิทพาลัน และเฟิร์ส จากเรื่อง "อยากมีแฟนเรียนวิศวะ" ขนมปัง น้องอักษรปี1 สวย ยิ้มหวานครองตำแหน่งขวัญใจมหาชน และเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ ในรั้วมหาวิทยาลัย   "สวัสดีค่ะ พี่พาย" "..." เขาและเธอโคจรกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะผู้ประสานงานกิจกรรมรับน้องของสองคณะ ทำให้เขาเลือกที่จะทำเย็นชาใส่เหมือนไม่เคยรู้จักกัน ต่างจากเธอที่ต้องการค้นหาคำตอบของการจากไปโดยไม่มีคำลา จึงเลือกที่จะเป็นฝ่ายเข้าหา...จีบแฟนเก่าอย่างเขาอีกครั้ง            

มีนา...ถ้าวันนั้นซีนไม่ทำเธอเสียใจ เธอจะยังอยู่กับซีนใช่ไหม

เพราะอยากช่วยเพื่อนรัก เขาจึงเอาตัวเองเข้าไปกันซีนกับเธอจนเขาเผลอคลั่งรักเธออย่างไม่รู้ตัว

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนงานเลี้ยงสังสรรค์ของพี่เพื่อน ... ที่ฉัน 'แมวน้ำ' เผลอไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ 'พี่คินทร์' พี่ชายของเพื่อนตัวเอง ถ้าดูจากหน้าตาที่หล่อเหลากับปากที่หวานเกินน้ำตาลไปหลายหยด(?) ก็เหมือนเขาจะเจ้าเสน่ห์พอตัว หากแต่ความปากหวานนั้นมันกลับไม่ได้มีไว้เพื่อฉัน "น่ารำคาญจังเธอเนี่ย =_=" "ไปไกลๆได้ไหมเนี่ย =_=" "อย่าเข้ามาใกล้ได้ไหมเนี่ย =_=" ทุกประโยคที่เขาพูดกับฉันล้วนแต่ผลักไสไล่ส่ง ใช่สินะ ฉันไม่ได้สวยเหมือนพวกผู้หญิงที่เขาปากหวานใส่หนิ แต่เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ ฉันถึงได้ตกหลุมรักคนใจร้ายอย่างเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น 'ทนรับความเจ็บปวดไปแล้วกันแมวน้ำ เธอเลือกรักคนใจร้ายแบบนั้นเอง T^T'

“คนอย่างกู ไม่คู่ควรกับใครหรอกและกูก็ไม่อยากให้ใครมาคู่ควรกับกูด้วย”

"ฉันจะไม่ข้ามสถานะเพื่อนของเราเด็ดขาด" ______________ มาร์ติน อายุ 21 ปี นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ เอกเครื่องกล ปีที่ 3 ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา นิ่งขรึมแต่แฝงไปด้วยความสุภาพ เขา…ไม่ชอบเล่นกับความรู้สึกของใคร และก็ไม่ชอบให้ใครมาเล่นกับความรู้สึกของตัวเอง __________________ พราวฟ้า อายุ 21 ปี นักศึกษาคณะบริหารชั้นปีที่3 หญิงสาวผู้มีใบหน้าสวยงามเป็นที่สะกดใจของหนุ่มๆ กริยาอ่อนหวานแต่ไม่ใช่คนอ่อนแอ _________________

ความรักที่ก่อตัวขึ้นเพราะผลประโยชน์และมองอีกคนเป็นเพียงแค่เหยื่อ แต่ความจริงแล้วสิ่งที่พวกเขาต้องการและขาดหายไปมันคือความรักต่างหาก "เป็นแค่เหยื่ออย่าหัดปากดีกับเสือ ไม่งั้นจะโดนเสือกัดปาก... " "อื้อ"

“อยากได้เกียร์ฉันขนาดนั้น งั้นเธอมีอะไรมาแลกล่ะ?” 📌ไม่มีนอกกาย นอกใจนะคะ📌

‘ตาหวาน’ ถูกแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงห้าปีบอกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ ด้วยความเสียใจและเมามายจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทำให้เจ้าตัวตัดสินใจนัดผู้ชายสักคนเพื่อจะทำให้ตนเองลืมคนรักเก่า โชคชะตาที่ไม่รู้ว่าดีหรือร้ายจึงเหวี่ยงผู้ชายมีปมฝังลึกในใจอย่าง ‘ซุน’ มาให้ เขาเปรียบเสมือนแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาว แต่ก็เป็นน้ำแข็งเย็นสุดขั้วในเวลาเดียวกันด้วย “ซุน... เรากับแกเป็นเพื่อนกันไม่ได้หรอก” “ทำไมไม่ได้ครับ” “เพราะเราชอบแกซุน... เราชอบแก ไม่ได้ชอบในฐานะเพื่อน แต่เราชอบแกในฐานะผู้ชายคนนึง” “พี่ไม่เหมาะกับเธอหรอกครับ เอาความรักของเธอไปให้คนอื่นที่ไม่ใช่พี่ดีกว่า”

ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากการลองเล่นกับหัวใจ นางเอกโดนเพื่อนท้าให้จีบหนุ่มเย็นชาอย่างพระเอกที่ใครๆก็ต่างรู้ว่ากิตติมศักดิ์ของพระเอกนั้นไม่ธรรมดา ทั้งเย็นชา ทั้งเข้าถึงยาก ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร รักสันโดษเป็นที่สุด แต่เมื่อท้ามาคนที่ชอบท้าทายเป็นทุนเดิมอยู่แล้วอย่างนางเอกมีหรือจะไม่ลองดู ตอนแรกก็ตึงอินโทรเวิร์ทสุดๆนางเอกจีบเท่าไหร่ก็เมินแต่พอโดนอ่อยบ่อยๆจนติดใจเท่านั้นแหละ ตามหวงนางเอกไม่ห่าง "แล้วจะให้ฉันทำยังไงถึงจะห้ามเธอได้" "เฮียชอบแพรไหมล่ะ ถ้าชอบก็จีบแพรสิ"