สวย Novels & Stories

“เกลียดแค่ไหนก็หนีกูไม่พ้น” เขาตั้งใจเข้าหาเธอเพราะเป็นของเดิมพันในเกมส์ที่เล่นสนุกกับเพื่อน ส่วนเธอตกหลุมรักเขาอย่างหมดหัวใจ เมื่อบทสรุปความจริงคือเขาก็แค่ เอาเธอมาแทนที่แฟนเก่าเพื่อคั่นเวลา...

วันไนท์สแตนด์กับคนแปลกหน้าคือ จุดเริ่มต้น ไอริน เป็นคนสดใส ร่าเริง เด็กสาวที่เชื่อในความรักกับโดนแฟนตัวเองที่คบกันมา 4 ปี นอกใจ คุณกรณ์ นักธุระกิจหนุ่มใหญ่วัย 32 ปี หล่อ รวย ที่ยังไม่ได้แต่งงานเพราะเรื่องฝังใจในอดีต ปล. เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์ อาจใช้ประโยคคำพูดที่ไม่ลื่นหู ติดๆ ขัดๆ ต้องขอภัยมา ณ ที่นี่ด้วยนะคะ จะนำคำติชมไปแก้ไขและ พัฒนาการเขียนของไรท์ให้ดีขึ้นค่ะ *นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจิตนาการของไรท์เท่านั้นไม่ได้มีการพาดพิงผู้อื่นแต่อย่างใด บางตอนมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมทั้งการพูดและการกระทำ มีเนื้อหาที่รุนแรงทั้งเรื่องเพศและการใช้ภาษา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ผู้อื่นย้อนอดีตข้ามภพเข้าไปอยู่ในร่างของคุณหนูจวนนั้นจวนนี้ นาง...ซ่งจวินหนิงกลับลืมตาขึ้นมาในร่างของทารกแรกเกิด!!! จากผู้กองสาวที่วันๆ เอาแต่วิ่งไล่จับคนร้าย วันนี้ต้องกลายมาเป็นคุณหนูสี่จวนขุนนางใหญ่ แน่นอนว่าซ่งจวินหนิงไม่ใช่สตรีที่จะถูกตีกรอบให้อยู่ภายใต้ สามคล้อยตาม สี่คุณธรรม หนทางใดนำพานางให้ไปสู่อิสระนางล้วนไม่ลังเล!!! ชื่อเสียงฉาวโฉ่...แล้วอย่างไร สตรีร้ายกาจ...แล้วอย่างไร ชีวิตนี้ขอเพียงไม่ตกอยู่ในวังวนของความวุ่นวาย ทั้งอำนาจ ชื่อเสียง และการถูกบีบบังคับ ขอเพียงได้อยู่อย่างสงบสุข ห่างไกลจากเรื่องเหล่านั้น นางล้วนไม่แยแส ถึงอย่างนั้นผู้ใดจะรู้ว่ามีบุรุษหนึ่งมองนางได้อย่างทะลุปรุโปร่ง เขา...เว่ยจิ่นหยาง บุรุษที่ยิ่งได้รู้จักนางก็ยิ่งอยากปกป้องเขาจากความโดดเดี่ยว!!!

คนอย่างเขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ ต่อให้หัวใจของเธอจะรักใครก็ตามเขาไม่สน

การสารภาพรักที่น่าอับอายในอดีต กับการปฏิเสธรักอย่างไร้เยื่อใย อดีตเพื่อนซี้สองคนวนมาเจอกันอีกครั้งด้วยการเป็นเพื่อนร่วมห้องคนใหม่ของกันและกัน

มันเหมือนมีลางสังหรณ์ ดาวเรืองรู้สึกกลัวผู้ชายคนนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ด้วยรับรู้ได้ว่ามีกระแสความร้อนแรงอันประหลาด วูบไหวอยู่เบื้องหลังดวงตาสีน้ำผึ้งชวนฝันของเขา ดวงตาที่อ่านไม่ออก เดาไม่ถูก… ว่าเขาจะมาไม้ไหน? นี่แค่วันแรกที่เจอหน้ากันเขาก็ทำท่าราวกับว่าเกลียดชังหล่อนมาแต่ชาติปางก่อน นี่กระมัง ที่ทำให้ป้านิ่มเตือนว่า ‘อยู่ให้ห่างคุณคมน์เอาไว้’ คุณคมน์ไม่เหมือนกับคุณราเมศซึ่งเป็นน้องชาย

การเจอกันของเขาและเธอ สำหรับหนึ่งคนคือความบังเอิญ แต่อีกคนคือความตั้งใจ

ชาติก่อน เธอคือแสงจันทร์ขาวของเขา คนที่เขาไม่กล้าเอื้อมมือไปไขว่คว้า เพราะเธอคือที่รักของทุกคนในแผ่นดิน แต่ชาตินี้ เธอคือของเขา... ของพิรุณคนเดียวเท่านั้น

เพราะความเมาทำให้เธอและเขาได้สารสัมพันธ์กัน แต่ใครจะไปคิดละว่าวันต่อมาทั้งเธอและเขาจะได้พบเจอหน้ากันอีกครั้งในฐานะ เจ้านายกับลูกน้อง

"คุณครับผมยังไม่พร้อม" เขาจำผู้หญิงคนนี้ได้ดี เพราะเธอเป็นคู่ควงด็อกเตอร์พันไมล์บุตรชายคนเล็กของเจ้าของโรงงานอิทธิพลค้าไม้ ริมฝีปากงามที่แต่งแต้มไปด้วยสีสันแนบจูบลงกับผิวกายชายหนุ่มตรงหน้าแบบไม่อายเลย "อะไรวะเนี่ย" ชายหนุ่มที่ดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการใหญ่ของโรงงานอิทธิพลค้าไม้รีบเบือนหน้าหลบ แต่เขาจะหลบไปไหนได้ล่ะในเมื่อคนตรงหน้าทั้งสวยและเซ็กซี่ขนาดนี้ หลบแค่พอเป็นพิธีเท่านั้นแหละ เผื่อว่าเธอเปลี่ยนใจตัวเขาเองจะได้ไม่อายมาก แต่พอเห็นว่าเธอเอาจริงชายชาติทหารแบบเขามีหรือที่จะปล่อยไป... "ถ้าคุณยังไม่หยุดผมจะไม่ทนแล้วนะ" ชายหนุ่มเตือนหญิงสาวที่ฝังจูบอยู่ซอกคอของเขาเป็นครั้งสุดท้าย แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่สนใจคำเตือนนั้นเลย ด้วยฤทธิ์ยาที่ผสมอยู่กับเครื่องดื่มมันทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ ยิ่งได้อยู่ใกล้เพศตรงข้ามมันก็ทำให้ยานั้นออกฤทธิ์ได้ดี "ช่วยฉันหน่อยนะคะ" เธอเห็นว่าเขานิ่งมากก็เลยออกปากขอร้อง เพราะแค่เธอทำเองมันไม่ได้ช่วยให้ความร้อนรุ่มในร่างกายลดลงได้เลย "ถ้าได้สติมาแล้วคุณจะไม่เสียใจแน่นะ" เขาคิดว่าเธอแค่ดื่มหนักไปเท่านั้น "ไม่ค่ะ"