เสียใจ の小説・ストーリー

เขาซาดิสม์มากเวลาอยู่บนเตียงกับเธอ เวลาปกติ เขาจะดูแลเธอดีดั่งเจ้าหญิง แต่เวลาอยู่บนเตียง เขาจะทารุณกับเธอเยี่ยงนักโทษ

“พี่มีเมียหรือยังจ๊ะ สนใจมาเป็นผัวหนูไหม :)”น้องจูนตามจีบพี่ภูมิมานานจนจำไม่ได้แล้วว่าถูกปฏิเสธไปกี่ครั้ง เธอตามอ่อยเขาทุกวัน ทุกโอกาส และทุกสถานที่ที่สามารถตามไปได้ ถึงจะโดนด่า โดนไล่ หรือโดนมองด้วยสายตารำคาญแค่ไหน เธอก็ไม่เคยคิดจะยอมแพ้ เพราะสำหรับน้องจูนแล้ว ผู้ชายที่หมายตาไว้ ไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด ส่วนพี่ภูมิ ผู้ชายปากร้าย ดุ ขี้หงุดหงิด และไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตา เขาคิดว่าน้องจูนคือเจ้ากรรมนายเวรที่คอยตามสร้างความปวดหัวให้ไม่เว้นแต่ละวัน “มึงเลิกตามกูสักที” “ไม่เลิกค่ะ” “กูรำคาญ” “เดี๋ยวพี่ก็ชินค่ะ” “มึงอยากตายหรือไง” “ถ้าตายแล้วได้เป็นเมียพี่ก็ยอมค่ะ :)” คำตอบหน้าตาเฉยของเธอทำเอาพี่ภูมิแทบหมดคำพูด เพราะไม่ว่าจะดุจะด่าจะไล่แรงแค่ไหนผู้หญิงคนนี้ก็ยังยิ้มกว้างแล้วตามอ่อยเขาเหมือนเดิมจนบางครั้ง…เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ระหว่างคนตามจีบกับคนถูกจีบใครกันแน่ที่กำลังจะเป็นฝ่ายแพ้ก่อน

เธอ ร้ายเพราะอยากได้เขามาครอบครองโดยไม่สนวิธี หารู้ไหมว่าใจเขานั้นอยู่กับผู้หญิงอีกคน ยั่วก็แล้ว เปลี่ยนนิสัยก็แล้ว ทำดีด้วยก็แล้วภูวดลกลับไม่เคยเหลียวแลชนัญชิดาสักนิด ในเมื่อไม่รัก งั้นก็หย่าไปให้จบๆ

"หวาน พ่อจะให้หวานแต่งงานกับลูกผู้ใหญ่ถึกนะ พอดีพ่อแม่กับผู้ใหญ่ถึก เราเคยสัญญากันไว้ว่าถ้าใครมีลูกจะให้ลูกได้แต่งงานกัน แม่น้ำค้างเองก็รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะกับคุณจินดาแล้ว" พร่วด! ฉันที่กำลังดูดชานมไข่มุกที่สั่งสาวใช้ซื้อมาให้ ถึงกับสำลักจนไข่มุกสีดำพุ่งออกมาจากรูจมูก ฉันรีบหันขวับไปจ้องมองท่าน ในหัวของฉันมีแต่คำว่า อิหยังนิ่ เครื่องหมายคำถามอยู่เต็มหัว...???? "พะ...พ่อว่าไงนะ" "พ่อบอกว่า พ่อจะให้น้ำหวานแต่งงานกับลูกผู้ใหญ่ถึก เพื่อนของพ่อที่พ่อเคยพาน้ำฝนกับน้ำหวานไปเที่ยวหาตอนวัยเด็ก น้ำหวานกับน้ำฝนน่าจะจำได้นะ ตอนนั้นพี่เหมราชก็น่าจะป.6 ส่วนน้ำหวานน่าจะป.2 พอดีพ่อกับผู้ใหญ่ถึกได้เจอกันโดยบังเอิญ ผู้ใหญ่ถึกก็เลยทวงสัญญาครั้งเก่าก่อน" ห้ะ! เหมราช ไอ้เด็กตัวอ้วนที่ชอบปั้นข้าวเหนียวแล้วจิ้มปลาร้าเป็นตัวๆ เเล้วก็กินแมงป่องทอดเป็นอาหาร

เมื่อ "เพื่อนสนิท" ที่รู้จักกันมาตั้งแต่มัธยมอย่าง ขิม ดาวคณะนิเทศฯ ผู้สวยจัดและมั่นใจในตัวเองสูง ต้องมาติดอยู่ในสถานะ "เพื่อนไม่ลับ" กับ ใหญ่ หนุ่มวิศวะฯ มาดนิ่ง ดิบ เถื่อน ที่มีกฎเหล็กคือการควงสาวไม่ซ้ำหน้าเพื่อขีดเส้นกั้นความรู้สึกตัวเอง ความสัมพันธ์ที่กำกวมเริ่มต้นขึ้นจากการที่ขิมพยายามท้าทายเส้นกั้นนั้นด้วยความเย้ายวนหวังจะเปลี่ยนสถานะ แต่กลับถูกใหญ่ตอกกลับด้วยคำพูดที่บาดลึกจนเธอต้องตัดสินใจถอยห่างและประชดชีวิตด้วยการเปิดตัวคบคนใหม่ นำไปสู่เกมการหึงหวงและการทดสอบใจที่ร้อนแรงเกินกว่าคำว่าเพื่อน ทว่าท่ามกลางความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและปมดราม่าที่ถาโถม ทั้งคู่กลับต้องเผชิญกับบททดสอบของชีวิต ทั้งความเข้าใจผิดครั้งใหญ่จากภาพที่เห็นตรงหน้า และความเปราะบางของความสัมพันธ์ที่อาจพังทลายได้ทุกเมื่อ... สุดท้ายแล้วเส้นกั้นที่พวกเขาพยายามขีดไว้ จะถูกลบออกด้วยความรัก หรือจะกลายเป็นเส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกันตลอดไป?

“ฉันก็เป็นให้ได้นะผัวของเธอ” “ไม่มีกฎข้อไหนบอกว่าเป็นเพื่อนกันเอากันไม่ได้”

ตั้งแต่เกิดมาเป็นตัวเป็นตนของเคน ไม่เคยสัมผัสคำว่าผิดหวัง พ่อรวยแม่เป็นคุณหญิง สมาคมต่างๆยกย่องให้เป็นสตรีหมายเลข1แห่งปีมาหลายสมัย ถ้าไม่เจออ้อมเสียก่อนเรื่องต่างๆก็คงไม่เกิดขึ้น อ้อมลูกสาวคนธรรมดาที่บังอาจปฎิเสฐความหวังดีที่เคนมีให้ ทำให้เงินของเคนไม่มีค่าลงไปถนัดตา "ยัยบ้าเอ้ย จนแล้วทำเป็นหยิ่งอีก สักวันเธอต้องมาคุกเข่า ขอร้องให้ช่วยสินะ" อ้อม เป็นเด็กสาวที่ต่อสู้ด้วยตัวเองมาตลอด เป็นเสาหลักเสาเรือนของบ้านก็ว่าได้ไม่เข้าใจ ทำไมผู้ชายอย่างเคนถึงมีสาวสวยยอมเป็นทาสเงินทาสสวาทเขาหนักหนา เธอไม่เข้าใจ ซ้ำไม่พอเรื่องของเคนยังลงข่าวไม่เว้นแต่ละวัน "หึ...จะอ้วก หล่อตรงไหนกรี้ดกันอยู่ได้ หน้ายังกับปลาดุกไม่โดนน้ำ บ้าสุดๆไม่ชอบเลย" เป็นพรหมลิขิตแน่นอนที่ทำให้เขาและเธอมาเจอกันจนได้ มีทั้งดราม่าและความน่ารักของสองพระนางมาให้ท่านผู้อ่านติดตาม หลังจากห่างหายไปนานกับการเขียนนิยาย ฝากติดตามด้วยคะ

อัจฉริยะทางการแพทย์ยุคปัจจุบันเดินทางข้ามผ่านเวลากลายมาเป็นพระชายาอ๋องผู้ถูกทอดทิ้ง แม้แต่ลูกชายของตนยังถูกเรียกว่าลูกนอกสมรส! จ้าวสงครามที่สองขาพิการรังเกียจนางเยี่ยงมด แม้แต่การอยู่การกินของนางก็แสนระกำลำบาก! ดีที่นางมีมืออันวิเศษของหมออัจฉริยะ และพรแห่งห้วงเวลาอยู่ ถูกคนรับใช้ดูหมิ่น ก็ทำให้ตาบอดเสียเลย! พวกนางรับใช้ แม่นมรังแก ก็ตัดเส้นเอ็นข้อมือเสียให้! สามีขี้เผด็จการ ก็แขวนเขาไว้บนต้นไม้ซะสิ! หลิงอวี๋ถลกแขนเสื้อขึ้น ทำเสียจนตำหนักอ๋องอี้วุ่นวาย! อาศัยมือวิเศษคู่นั้นที่ช่วยชีวิตท่านเสนาบดี ช่วยชีวิตไทเฮา... ! ชนะใจชายหนุ่มผู้มากยศมั่งคั่งทั้งหลาย ในที่สุด นางก็ถูกสามีจ้าวสงครามต้อนจนมุมเสียได้ “ขโมยทั้งร่างกายทั้งหัวใจข้า ยังคิดที่จะหนีไปให้ไร้ร่องรอยอีกรึ?”

อุบัติเหตุในงานปาร์ตี้ ทำให้ฉันจับพลัดจับผลูมาเป็น #แฟนจ้างของแฮค พ่อหนุ่มอัจฉริยะ ช่างซ่อมประจำอู่เรดซันที่โด่งดังในวงการแข่งรถ ที่มีนิสัยลูกผีลูกคน เดี๋ยวร้าย และเดี๋ยวร้ายขั้นสุด เดิมทีฉันใส่ใจแค่ค่าจ้างกับเงินในบัญชีแฮคเท่านั้น ...ส่วนเรื่องความหล่อของเขานั้นถือว่าเป็นกำไร เตือนตัวเองตลอดว่าอย่าเผลอใจไปกับคนประสาทแดก ผีเข้าผีออกแบบเขาเด็ดขาด ทว่าสุดท้ายฉันกลับตกหลุมรัก 'ขยะเปียก' นี่ซะได้ ฉันอ้อนวอนขอความรัก เขากลับบอกว่ามันไม่เวิร์ก เราไม่มีทางคบกันได้ ...แต่ในวันที่ฉันเก็บเศษใจที่แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ไปหาคนอื่น เขากลับเพิ่งนึกออกว่าฉัน 'สำคัญ' กับชีวิตเขามากแค่ไหน เหอะ! ฉันอยากเบะปาก เชิดหน้าสวยๆ ขึ้นแล้วตะโกนใส่หน้าเขายิ่งนักว่า "กราบเท้าฉันสิ แล้วฉันจะลองคิดเรื่องนายดูอีกที โฮะๆๆๆๆ"

“เมื่อโลกมันไม่ได้ใจดีกับฉันแล้วทำไมฉันจะต้องใจดีกับคนทั้งโลกด้วย ในเมื่อคนเราอยู่ได้ด้วยข้อตกลงก็แค่ใช้มันเพื่ออยู่ร่วมกันมันก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่เหรอคะ…. ที่รัก” “คุณหมอมีคนรักหรือยังคะ” “คุณอัยเรศ นี่เป็นคำถามครั้งที่สี่ที่คุณถามผมแล้ว คุณต้องการอะไรกันแน่” “แต่คุณหมอยังไม่เคยตอบอัยย์เลยนี่คะ” จากหมอเจ้าของไข้ สู่เงื่อนไขที่เธอเสนอให้เขาจนยากที่จะปฎิเสธ ดังนั้นบทบาทของ "คู่รักปลอม ๆ" ของทั้งคู่จึงได้เริ่มขึ้น