Romans & histoires 용

#A Suivre #Abonnez vous et#Partager au max 🙏🙏 #by_RAPH

Zayn me raccompagne jusqu'à ma rue. Je lui dit rapidement au revoir, et le remercie pour cette soirée, et je marche jusqu'a chez moi. Quand j'arrive devant la porte d'entrée, j'aperçois un papier sur le sol. Je le ramasse et y regarde l'inscription. 《 Fais en bon usage... 》 Je ne comprends pas immédiatement de quoi il s'agit, mais j'ai un très mauvais pressentiment.

David ressort quelques minutes plus tard et vient vers moi . - Merci, merci pour ces deux beaux cadeaux que tu m'as offert, il sont si beaux, en plus ils me ressemblent comme deux gouttes d'eau, regarde cette photo de moi quand j'étais petit, c'est comme si c'est eux. Je regarde la photo, effectivement il à raison,

Je posai mon téléphone pour remarquer que tous les regards étaient posés sur moi. Moi: quoi? Eux: hmmmmmmm... Moi: oh! C'est quoi ce hmmm? Elle: t'es pas amoureuse hein? Moi: pfff... Kayden: je ne ferais aucun commentaire, je veux juste le téléphone. Je le lui redonnai. On resta encore là une bonne heure avant de décider de se quitter. Kayden m'a montré comment utiliser w******p et il m'apprendra pour f******k. Il m'a juste créé un compte pour le moment. Est-ce que je vais même utiliser tout ça?....

อู้ววววว ซี้ดดดด ตามด้วยน้ำสะอาดอุ่นร้อนแรงดันสูงที่พ่นอัดกระแทกเข้าไปข้างในโพรงเนื้ื้อนุ่มจนผมสะดุ้งสุดตัวโยกคลอน สวบบบ ซ่าาาาา

มันถามหาถุงยางแน่ ๆ “ของอะไรคะ ไม่เห็น” ฉันตอบไม่มองหน้าเขา แต่แกะผ้าพันแผลที่ข้อมือ และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป Line [ฉัน: Send Picture] [Dr. Nine: ใกล้หายแล้ว... ตัวแสบ]

มีสายเรียกเข้า เธอจึงหยุดเดินขณะจะเดินไปห้องน้ำแล้วล้วงกระเป๋าสะพายตัวเองหยิบโทรศัพท์ออกมากดรับสายเมื่อเห็นว่าเป็นสมทรง เพื่อนสนิทของตน “บีบีเสาร์ว่างไหม?” สมทรงกรอกเสียงที่พยายามดัดให้เล็กส่งมาในสายที่บูรณิการ์กดรับ “เดี๋ยวบอกอีกทีแล้วกันสมทรงว่าว่างไหม”

หมายเหตุ(ไม่บังคับ) หมายเหตุ(ไม่บังคับ) 战北望深吸一口气，不敢置信地看着她。 她是真心想求去，还是又以此胁迫？但他绝不会休妻，一旦休妻外头的唾沫星子都能把他和易昉淹死。 หมายเหตุ(ไม่บังคับ) 战北望深吸一口气，不敢置信地看着她。

ยังฝาก E - Book นะคะ ^^ https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzQ2MDUxNSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE5ODg1MyI7fQ

“อยากไปข้างนอกก็ไปเถอะ ส่วนเงินก็เอาบัตรที่ให้ไปใช้แล้วกัน อยากได้อะไรก็ซื้อ และจำไว้โทรหาต้องรีบรับสาย” “ขอบคุณนะคะคุณผาด จุ๊บ!” ณดารวบรวมความกล้าจุ๊บแก้มสากของคนที่เกยซบไหล่ตนเอง