author-banner
มกรา / M@kara/u-mauma
มกรา / M@kara/u-mauma
Author

روايات بقلم มกรา / M@kara/u-mauma

คิมหันต์ของผม

คิมหันต์ของผม

คิมหันต์ชายหนุ่มวัยยี่เจ็ดปีต้องมาดูแลแฟนของเพื่อนซึ่งมีอายุเพียงสิบเจ็ดปีอย่างอลัน ผ่านไปไม่กี่วันกรแฟนหนุ่มของอลันกลับทิ้งเขาไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นเขาใช้เวลาทำใจเพียงไม่นานก็ฟื้นตัวเองและทำใจได้ ในเมื่อสถานะของเขาคือโสดเลยคิดหาวิธีอ่อยคนเย็นชาที่ชอบทำหน้าตึงและเรียบเฉยอย่างคิมหันต์ว่าเขาจะมีความรู้สึกไหมแต่พอนานเข้าทั้งสองกลับมีความรู้สึกดีต่อกัน.....
قراءة
Chapter: บทที่ 32
เสื้อผ้าถูกถอดออกหมดตัวเหลือเพียงร่างกายที่มีผิวหนังห่อหุ้มผิวขาวที่เนียนจนอีกฝ่ายทนไม่ไหวที่จะไม่สัมผัสมัน คนตัวใหญ่ผลิกตัวร่างบอกบางของเด็กหนุ่มก่อนที่โก่งก้นอันนุ่มนิ่มขึ้นแล้วค่อยกระแทกสิ่งนัันเข้าออกเรื่อยๆ"อ่า...อา.พี่...คิม!"อืม..อืม..ผม..รัก .พี่.ที่..สุด.เลยครับ" เสียงพูดที่เบาแผ่วแต่อีกฝ่ายยังได้ยินชัดเจน""พี่ก็รักอลัน ...คราวหน้าอย่าแต่งตัวยั่วพี่นะ""ไม่ชอบเหรอครับ""ชอบ ! แต่พี่กลัวอดใจไม่ไหว""ถ้าพี่ไหว ..หนูก็ไหว""อืม.." แล้วทั้งคู่ก็ทำมันสำเร็จพร้อมกันเด็กหนุ่มเพลียจากการโดนกระทำครั้งแรกหลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้...รู้สึกตัวอีกทีก็เช้าพร้อมกับนอนอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่ายด้วยสภาพที่ไม่สวมอะไรเลย เขาเงยหน้ามองคนที่หลับสนิทแล้วยื่นหน้าไปจูบแก้มเบาๆ ก่อนพยายามจะลุกจากที่นอนแต่โดนคนตัวใหญ่กอดไว้สักแน่"จะไปไหนอยู่ให้พี่กอดก่อน""ไม่ไปทำงานเหรอครับ""ไม่อยากนอนกอดแฟน""พี่คิมก็คลั่งรักเหมือนกันนะครับ""ครับคลั่งรักมาก""โอ้ย!" เมื่อเขาขยับตัวแรงไปหน่อย"เป็นอะไร? " คิมหันต์ถามเด็กหนุ่มด้วยความเป็นห่วง"ผมเจ็บตรงนั้นครับ" คนตัวใหญ่ยิ้มออกมาที่มุมปาก"ทำบ่อยๆจะได้ไม่เจ็บ""คร
آخر تحديث: 2026-06-24
Chapter: บทที่ 31
อลันเลิกงานรีบกลับบ้านเลยไม่แวะและไม่ไปต่อไหนเขาทนคิดถึงคิมหันต์ไม่ไหวอยากเห็นหน้าและอยากคุยกับอีกฝ่ายตลอดทางที่นั่งในรถเขายิ้มตลอด"ถึงแล้วครับ" "ขอบคุณครับลุง"อลันลงจากรถแล้วปิดประตูเดินเข้าบ้านด้วยอารมณ์ดีและฮัมเพลงในลำคอเบาๆแต่เมื่อเดินเข้าบ้านสิ่งที่เห็นตรงหน้าคือ คิมหันต์และผู้ชายคนนั้นยืนกอดกันแค่นั้นยังไม่พอยังจูบกันต่อหน้าเขาอีกทำให้อลันที่ยืนอยู่ตรงนั้นเห็นภาพชัดเจนและทุกกระทำของทั้งสองคนน้ำตาอลันไหลอาบแก้มเขาไม่รู้จะทำยังไงจะไปต่อว่าคนสองคนที่แสดงความรักต่อกันเหรอคงไม่ เพราะไม่ได้เป็นอะไรกับอีกฝ่ายเขารู้สึกใจเจ็บอย่างบอกไม่ถูกเจ็บยิ่งกว่าตอนที่กรหนีไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นอีกอลันยืนดูอยู่สักครู่ก่อนที่จะหันหลังและเดินออกไป"ชนมึงอยู่ไหน" เขาหยิบมือถือโทรหาทรชน"กูอยู่ร้านเหล้านี้แหละ""เดี๋ยวกูไปหาแค่นี้นะ" .....ผ่านไปครึ่งชั่วโมงอลันก็ถึงร้านเหล้าที่ทรชนอยู่มาพร้อมกับหน้าตาที่ไม่สดใสและหน้าตาที่ดูเศร้าเขาเข้าไปนั่งที่โต๊ะแล้วเทเครื่องดื่มยกขึ้นดื่มทันที ทรชนที่นั่งอยู่ตรงนั้นมองอลันที่ยกแก้วไม่ยอมหยุดดวงตาแดงก่ำเหมือนคนร้องไห้ "หยุดมึง"แต่อลันไม่ฟังยังคงยกแก้วดื่มเรื่อ
آخر تحديث: 2026-06-24
Chapter: บทที่ 30
อลันหลังจากลงจากรถก็รีบขึ้นห้องตัวเองเองทันทีและมานั่งยิ้มบนเตียงรูปภาพของอีกฝ่ายที่ถูกคว่ำหน้าลงอลันหยิบมันหงายขึ้นและมองคนในรูปด้วยความชื่นชมเขานั่งดูรูปของอีกฝ่ายเวลาผ่านไปนานมากและสะดุ้งเมื่อมีเสียงเคาะประตูห้อง"ครับ แปปนึงครับ"เมื่อเปิดประตูปรากฏว่าเป็นอีกฝ่าย"พี่คิม""ทำอะไรอยู่ ทำไมยังไม่อาบน้ำ""กำลังจะอาบครับ""รีบอาบ""ครับ" พูดพร้อมหยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนไว้แล้วเข้าห้องน้ำไปปล่อยให้คิมหันต์ยืนอยู่ที่ห้องตามลำพังพอออกมาจากห้องน้ำคุณเจ้าของบ้านก็ยังไม่กลับแถมยังนอนที่เตียงของเขาอีกอลันตกใจเล็กน้อยเพราะเขาใส่เพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวออกจากห้องน้ำ"พี่คิมหลับตาก่อน""ทำไม มองไม่ได้เหรอ""ม่าย..ด้าย.""แล้วทีมึงยังมองของพี่ได้เลย""หันไปก่อนเลยครับ ขอแต่งตัวแป๊บเดียว""อือ"อลันรีบแต่งตัวพอเสร็จก็เดินไปใกล้อีกฝ่าย"เสร็จแล้วครับ""พี่กลับห้องก่อนนะ" วันนี้อีกฝ่ายมีท่าทีแปลกไปดูแลลุกลี้ลุกลนยังไงก็ไม่รู้"อ้าว !" อลันมองคิมหันต์ที่เดินออกจากห้องด้วยความงงหลังจากอีกฝ่ายเดินออกจากห้องแล้วอลันหยิบมือถือขึ้นมาและส่งข้อความหาอีกฝ่าย" ฝันดีนะครับ" พร้อมกับรูปหัวใจเสียงข้อความดังขึ้นทางด้
آخر تحديث: 2026-06-24
Chapter: บทที่ 29
ทรชนไม่อยากรบกวนคุณเจ้าของบ้านนานเลยขอตัวกลับตั้งแต่เช้านี้ บอกว่าคุยกับทางบ้านดีแล้วอลันเดินมาส่งที่หน้าปากซอย"แล้วเจอกัน"เมื่อรถขับออกไปอลันก็เดินกลับมาที่บ้านเข้าครัวไปช่วยป้าแก้วทำกับข้าวเหมือนเดิม"เพื่อนกลับแล้วเหรอคะ""กลับแล้วครับ""ไม่อยู่กินข้าวด้วยกันก่อน""ไม่ครับชนมันเกรงใจพี่คิม ป้าแก้วก็ดูหน้าพี่คิมสิครับ" แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะกันในห้องครัว"-""พี่คิมเลิกทำหน้านิ่วได้แล้วครับ""คราวหน้าห้ามพาใครมานอนที่ห้องอีกนะ""รับทราบ ดุจัง""ยิ้มหน่อยครับ" หลังๆนี้ไม่เห็นปานมาบ้านอลันไม่แน่ใจว่าเขาไปไหนแต่ก็ไม่ถามอีกฝ่ายเป็นแบบนี้ดีแล้วเขาไม่ชอบที่เวลาแฟนเก่าอีกฝ่ายมาวอแวกับคิมหันต์"พี่คิมพรุ่งนี้เช้าผมของออกไปข้างนอกนะครับ"ไปกับใคร""ว่าจะชวนชน""ไปไหน""พรุ่งนี้วันเกิดผม ครบรอบสิบแปดปีจะชวนชนไปทำบุญสักหน่อย""ไม่ต้องพรุ่งนี้พี่พาไป""งั้นรบกวนพี่คิมพาผมไปหาแม่หน่อยได้ไหมครับ""อือ""ขอบคุณครับ" .....เช้าวันรุ่งขึ้นอลันลุกแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวเด็กหนุ่มเลือกใส่เสื้อสีขาวกับกางเกงยีนสีน้ำเงินรองเท้าผ้าใบแล้วลงมารออีกฝ่ายข้างล่างส่วนคิมหันต์วันนี้เขาเลือกใส่เสื้อสีขาวเหมือนกันแต่
آخر تحديث: 2026-06-24
Chapter: บทที่28
พอถึงช่วงบ่ายอลันไปทำงานปกติโดยโบกรถจากหน้าปากซอยแล้วไปลงที่หน้าร้านที่ทำงาน เด็กหนุ่มสนุกกับการทำงานหน้าที่ก็เหมือนเดิมเสิร์ฟอาหารจดเมนูพอลูกค้าเบาบางก็ไปช่วยแม่ครัวอยู่หลังครัว อลันทำงานที่นี้ได้ประมาณหนึ่งอาทิตย์แล้วทุกอย่างก็ราบรื่นอลันทำงานอย่างตั้งใจได้รับคำชมจากในร้านและลูกค้าที่เข้าร้าน"มึงเอาเครื่องดื่มไปให้ลูกค้ารายนั้นหน่อย""ครับ" อลันรับเครื่องดื่มจากเพื่อนที่ทำงานด้วยกันแล้วไปเสิร์ฟให้กับโต๊ะที่อยู่ตรงหน้า"เครื่องดื่มมาแล้วครับ"อลันเมื่อวางแก้วลงบนโต๊ะเสร็จกำลังจะกลับมีลูกค้ารายหนึ่งจับแขนเขาไว้"น้องสนใจไปต่อกับพี่ไหม"เด็กหนุ่มค่อยๆพูดกับลูกค้าไม่เอะอะโวยวายกลับกลัวคนในร้านคนอื่นตกใจ"อย่าดีกว่าครับ""ไม่เอาน่า อย่าเล่นตัวสิ""พี่ปล่อยผมครับผมจะกลับไปทำงาน"ชายคนนั้นจับแขนอลันไว้แน่เพื่อที่จะให้อลันขยับตัวใกล้เขาแต่อลันยันเท้าไว้แน่"ชน" ทรชนเมื่อได้ยินอลันเรียกก็วิ่งเข้ามาหาอลันและบอกลูกค้าให้ปล่อยมือเพื่อนของเขา"พี่ปล่อยมือเพื่อนผมครับ" พูดด้วยน้ำเสียงที่เบาและเกรงใจ"ยุ่งอะไรด้วยมึงอ่ะ""อ้าว เขาเป็นเพื่อนผม" อยู่ๆทรชนก็อารมณ์พลุ่มพล่ามขึ้นมา"พี่ปล่อยเพื่อนผม" แล้วชายค
آخر تحديث: 2026-06-24
Chapter: บทที่ 27
อลันกดเบอร์โทรหาแม่แต่เช้าเพราะไม่ได้คุยกันหลายวัน ไม่รู้ว่าแม่จะเป็นยังไงบ้าง "แม่ทำอะไรอยู่ครับ""กำลังทำกับข้าวอยู่ แล้วอลันล่ะ""ผมกำลังจะแต่งตัวไปทำงานครับ""แม่ขอโทษนะความจริงลูกต้องได้เรียนไม่ใช่มาทำงานแบบนี้""ทำงานไปเรียนไปด้วยก็ได้นิครับ ไม่ต้องห่วงผมหรอกผมโอเค""ดูแลตัวเองด้วยนะ""ผมว่างจะไปหานะครับ" เมื่ออลันคุยกับแม่เสร็จก็วางสายแล้วลุกจากเก้าอี้ลงไปข้างล่าง"ป้าแก้วครับมีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ""เหมือนเดิมยกของพวกนี้ไปไว้ที่โต๊ะ""รับทราบครับ" เด็กหนุ่มหยิบถาดแล้วยกออกไปที่โต๊ะอาหารด้านนอกคิมหันต์ลงมาจากห้องแล้วเดินตรงมาโต๊ะอาหารพร้อมกับรอยยิ้มกรุบกริบให้กับอลันจะไม่ให้ทำหน้าทำตายิ้มได้ไงก็เมื่อนอนอยู่ด้วยกันทั้งคืน ไม่ทันไรปานก็โผล่มาหลังจากที่อีกฝ่ายนั่งลงบนโต๊ะอาหารโดยมีอลันนั่งอยู่ด้วย"อลันรู้ไหมตอนที่พี่คบกับคิมนะเราสองรักกันมาก" ปานพูดมือตักแกงไปด้วยส่วนสายตามองไปทางคนที่ถูกกล่าวถึง"มึงพูดอะไรมึง" อีกฝ่ายทำเสียงไม่พอใจใส่ปานเพราะกลัวเด็กหนุ่มจะเกิดความน้อยใจ"ก็แค่เรื่องในอดีตหรือเปล่าครับ" อลันตอบกลับปานด้วยคำที่มันเป็นเรื่องจริงทำเอาปานยิ้มออกมาแบบฝืดๆ ส่วนเด็กห
آخر تحديث: 2026-06-24
แพรวพราว

แพรวพราว

เรื่องราวของแพรวพราวผู้หญิงที่ทำงานอยู่ที่ร้านเหล้าของเจ๊พิมล สถานที่ตรงนั้นมีบริการอย่างอื่นนอกเหนือจากการเป็นคนนั่งดริ๊ง มันอาจจะไม่ผิดเลยถ้าต้องไปยุ่งกับผู้ชายที่เข้ามาทำงานในร้านแต่ทว่าแพรวพราวเธอมีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้วและสามีเป็นผู้ชายที่ดีมากแต่เธอกลับไม่รู้จักพอแอบนอกใจสามีไปคบกับชายอื่นนอกใจอย่างเดียวไม่พอมีแอบนอกกายอีกต่างหาก..แถมผู้ชายทุกคนที่เข้ามาหาเธอต่างก็รู้ว่าเธอเองก็มีสามีแล้วแต่ก็ยังอยากที่จะสานสัมพันธ์กับเธอแต่ทว่าไปแล้วเธอเองก็ไม่เคยปฎิเสธผู้ชายพวกนั้น ยังไม่หมดนะยังมีคู่ของกายและสารวัตรธาม กายเรียนจบจากกรุงเทพฯเพื่อมาหาพี่สาวที่ชื่อพิมแต่พอมาถึงกลับต้องเสียใจเพราะพิมเธอได้จากไปแล้วแล้วกายได้หลักฐานบางอย่างเพื่อไปพิสูจน์ว่าของชิ้นนั้นพอจะจับคนที่ทำร้ายพิมได้ไหม กายไปที่โรงพักได้เจอกับสารวัตรหนุ่มหล่อ หน้าตาดีประจำการอยู่ตรงนั้น เจอกันครั้งแรกทำเอากายหัวเสียนิดหน่อยแต่ไปๆมาๆสารวัตรหนุ่มหล่อกลับชอบกายซะงั้น เอาแล้วไงทีนี้!! ฝากติดตามด้วยน๊าา.. เรื่องราวในนิยายนักเขียนอยากจะบอกนักอ่านทุกคนว่ามันมีหลากหลายของความรักชายรักชาย ความรักที่มีทั้งผิดหวังและอาจสมหวังบ้าง มีคดีที่ต้องสืบกันเล็กน้อยแต่ไม่ได้หวือหวาอะไรมาก
قراءة
Chapter: บทที่ 47
ณ กรุงเทพกายกลับมาใช้ชีวิตคนเมืองกรุงอีกครั้งหลังจากที่ไปอยู่ที่อื่นนานพอสมควรเขามุ่งหน้าทำธุรกิจของตัวเองจนสำเร็จดั่งที่บอกกับพิมไว้ และเปิดที่พักตากอากาศสักสองสามหลัง บริเวณแถวที่พักจัดสวนให้มีความร่มรื่นและมีหวิวที่สวยงาม มีอาหารเสิร์ฟเกือบทุกมื้อเหมาะสำหรับคนที่มากันเป็นคู่รัก"ดูๆไปธุรกิจของเราก็ดีน้อ ไม่คิดว่าจะมาทำอะไรแบบนี้ สวยมาก" กายไม่ได้พูดอะไรแค่พยักหน้าและยิ้มให้กับเพื่อนสาวเท่านั้น และสายตามองไปที่พักตากอากาศไม่คิดว่าตัวเขาจะมาทำอะไรแบบนี้“เหนื่อยอะมึง”“เหนื่อยก็พักเหอะหวาน”“ได้ไงวันนี้มีแขกเข้ามาพักนะ"“เหรอแล้วจะมากี่โมง”“น่าจะใกล้ถึงแล้ว”“รออะไรไปเตรียมตัวดิ”สองเพื่อนสนิทออกไปรับแขกที่จะมาพักในวันนี้ กายใส่กางเกงสแล็คสีดำคู่กับเสื้อเชิ๊ตสีขาวรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่โปรด ส่วนหวานใส่เสื้อสีขาวกระโปรงสีชมพูยาวไปถึงเท้าใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวเช่นกัน ทั้งสองรอแขกที่จะเข้ามาพักในวันนี้ด้วยรอยยิ้มที่ยิ้มแย้ม ที่พักตากอากาศแห่งนี้มีพนักงานแค่สามคน มีแม่ครัวหนึ่งคน มีพนักงานทำความสะอาดสองคนวนเวียนช่วยกันทำ“ยินดีต้อนรับค่ะ”แขกคนสำคัญที่หวานพูดถึงมาพอดี กายที่มัวแต่เตรียมของอ
آخر تحديث: 2026-06-25
Chapter: บทที่ 46
กายเมื่อเรื่องทุกอย่างจบลงเขาเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าพร้อมที่จะกลับกรุงเทพไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่ต่อ แถมเพื่อนสาวอย่างหวานโทรเร่งให้เขากลับบ้านทุกวัน รถเก๋งสีดำคันหนึ่งมาจอดที่หน้าบ้านของเขาพร้อมกับเจ้าของรถที่ก้าวเท้าลงจากรถ กางเกงยีนสีน้ำเงินเข้มบวกกับเสื้อยืดสีขาวเหมือนกับที่ชุดที่กายใส่ในวันนี้เลย ทั้งสองแต่งตัวเหมือนกันทุกอย่างไม่แม้รองเท้าก็สีเดียวกัน“คุณสารวัตรมีอะไรเหรอครับ”กายพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยคำเรียกก็ดูห่างเหินจากเมื่อก่อน“ขอโทษสำหรับทุกอย่างนะ”คนร่างสูงบอกกับเขาด้วยความรู้สึกผิด“ไม่เป็นไรครับ ทำไมไม่บอกละครับว่ามีคนรักแล้ว หลอกผมทำไม”ภายในลึกๆอยากจะต่อว่าอีกฝ่ายมากกว่านี้แต่เพื่ออะไรล่ะ ในเมื่อถึงพูดไปสารวัตรหนุ่มก็ไม่มาคบกับเขาอยู่ดี"ขอโทษ"คนร่างสูงได้แต่กล่าวคำขอโทษซ้ำไปมา“ผมเข้าใจครับทางครอบครัวพี่คงไม่ยอมให้ลูกเขามาคบกับคนเพศเดียวกันหรอก ก็ลูกในพลชั้นผู้ใหญ่นิครับมีหน้ามีตาในสังคม ขอให้โชคดีกับผู้หญิงคนนั้นนะครับดูเธอน่ารักนะครับแถมเรียบร้อยอีกด้วย”กลั้นความรู้สึกพูดมันออกมาถึงมันเจ็บปวดแค่ไหน ด้านคนร่างสูงยืนฟังด้วยความเสียใจที่ไม่อาจไปต่อกับชายหนุ่มตรงห
آخر تحديث: 2026-06-25
Chapter: บทที่ 45
หยกเกิดตั้งท้องไม่รู้ตัวเธออ้วกไม่หยุดแถมแพ้ท้องหนักมากได้กลิ่นอะไรไม่ได้ต้องอ้วกหมด จนเจ๊พิมลต้องสงสัยว่าหยกเป็นอะไรเลยพาไปตรวจที่โรงพยาบาลถึงได้รู้ว่าเธอท้องแล้วพ่อของเด็กล่ะ!ในใจลึกๆของหยกรู้ดีว่าใครเป็นพ่อในท้องของเด็กแต่ไม่ยอมบอกกับใครเก็บไว้ในใจ เธอแอบไปที่โรงงานของชาตรีเพื่อไปเจอกับนิลที่ทำงานอยู่ในนั้น เธอดักรอชายหนุ่มจนเลิกงานและลากแขนออกมาคุยตามลำพังสีหน้าของนิลไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่เมื่อเธอ“มีอะไร”น้ำเสียงห้วนๆของเขาพูดขึ้น“ฉันท้อง”“ท้องแล้วมาบอกทำไม”นิลอึ้งไปสักพักก่อนจะพูดแบบนั้นกับเธอ“ก็ฉันท้องกับนิล”“เธอทำงานแบบนั้นจะแน่ใจได้ไงว่าเธอท้องกับฉัน”“ฉันไม่ได้นอนค้างกับใครเลยนะนอกจากนิล”“ยังไงก็เหอะ!กูไม่รับเพราะกูไม่ใช่คนแรกที่นอนกับมึง”พูดเสร็จก็เดินจากไปปล่อยให้หยกยืนน้ำตาตกอยู่ตรงนั้น เธอไม่น่ามอบกายให้กับผู้ชายแบบนั้นเลยเธอกลับมาที่ร้านเจ๊พิมลมือลูบท้องเบาๆนึกแล้วก็สงสารตัวเองที่ต้องมาท้องเพราะไม่พ่อเธออยากตายๆให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย“หยกถ้าไม่มีคนรับผิดชอบเด็กในท้องมึงก็ไม่เป็นกูจะช่วยมึงเลี้ยงเอง”เจ๊พิมลพูดเหมือนรู้เรื่องไม่ดุไม่ด่าแถมไม่ซ้ำเติมด้วยซ้ำ“เจ๊!
آخر تحديث: 2026-06-25
Chapter: บทที่ 44
โตมรที่ทุกคนรู้จักเป็นคนที่นิสัยดีและอ่อนโยนกว่านี้แต่นี่ไม่ใช่ การกระทำและกิริยาที่แสดงต่อบุคคลคนอื่นเป็นนิสัยที่ก้าวร้าวและไม่น่าคบมาก กายแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยคิดขึ้นมาได้ก็อดสงสารพิมไม่ได้พอพี่กู้ภัยคนนั้นกลับโตมรก็กลับเข้าบ้านและปิดประตูสนิทเงียบกายปีนรั้วของเจ้าบ้านหลังนั้นแล้วเดินย่องเข้าไปในบ้านโดยมีหมวยดูต้นทางให้ ชายหนุ่มเห็นช่องเล็กๆเลยส่องเข้าไปดูเห็นแพรวพราวนั่งถูกมัดมือไว้ข้างหลังใบหน้ามีรอยช้ำเหมือนโดนตบมา“พี่แพรว!”กายพึมพำเบาๆในลำคอแล้วเดินกลับไปที่หมวยรออยู่“เป็นไงบ้าง”หมวยถามชายหนุ่มเมื่อปีนรั้วออกจากบ้านอีกฝ่าย“ผมเห็นพี่แพรวอยู่ในบ้าน”“ต้องไปแจ้งความ”“พี่จะไปบอกพี่ฮานด้วย”“พี่หมวยไปบอกพี่ฮานเลยเดี๋ยวผมไปโรงพักเอง”“โอเคใช่ไหม”หมวยถามชายหนุ่มด้วยความเป็นห่วงเพราะถ้าไปที่นั่นต้องเจอกับสารวัตรธามแน่“โอเคครับผมแยกแยะได้พี่หมวยไม่ต้องเป็นห่วง”แล้วทั้งสองก็แยกไปคนละทาง-&-“จ่าพลครับเร็วครับ”กายดึงแขนคนมีอายุมากกว่าที่กำลังยืนอยู่ตรงนั้น“เดี๋ยวก่อนครับน้องกาย”จ่าพลเองก็ดึงแขนของกายกลับเหมือนกัน“ไปช่วยพี่แพรวกันครับ”“ที่ไหน?”จ่าพลยังไม่ทันได้เอ่ยถามสารวัตรธ
آخر تحديث: 2026-06-25
Chapter: บทที่ 43
เมื่อจบสนทนาเจ๊พิมลมองไปทางที่กายเดินออกไปแล้วทำท่าถอดหายใจ ส่วนกายเองมุ่งหน้าไปที่โรงพัก เพื่อถามไถ่ว่าจะเอายังไงกับคนร้ายดีแต่พอไปถึงกลับต้องเห็นภาพบาดตาก็สารวัตรหนุ่มกำลังนั่งอยู่ในห้องกับผู้หญิงคนนั้นเพียงสองต่อสอง“ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ”หญิงสาวที่นั่งข้างกายคนร่างสูงบอกกับเขา“นาวไปรอข้างนอกนะคะ”เธอชื่อนาวน่าจะเป็นคนรักของอีกฝ่าย กายต้องควบคุมความรู้สึกของตัวเองเมื่อมาเจออะไรแบบนี้“ว่าไง”น้ำเสียงที่เรียบเฉยพูดขึ้นเมื่อเธอคนนั้นออกจากห้องไปแล้ว“คดีถึงไหนแล้วครับ”เขาไม่สนอะไรนอกจากเรื่องคดีของพิม“รวบรวมได้ครบแล้วนะ”“แล้วจะดำเนินการตอนไหน”“น่าจะเร็วๆนี้”“ครับ”พอจบบทสนทนาทุกอย่างในห้องก็เงียบสนิท จะทำตัวและคุยเหมือนแต่ก่อนคงไม่ได้เพราะมีหนึ่งคนในนั้นเปลี่ยนไป“สบายดีไหม”ธามถามเขาที่นั่งอยู่ตรงหน้า“ก็สบายดี”น้ำเสียงติดๆขัดๆ“ขอโทษนะ”“เรื่องอะไรครับ”กายรู้ดีว่าอีกฝ่ายกล่าวคำขอโทษด้วยเรื่องอะไรแต่ทำเป็นไม่สนใจมัน ทำเอาธามรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที“ผมขอตัวนะครับ”กายลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วดันประตูออกไปเหลือเพียงคนในห้องที่ได้แต่ถอดหายใจ“กายมาแต่เช้าเลยนะครับ”จ่าพ
آخر تحديث: 2026-06-25
Chapter: บทที่ 42
ครบกำหนดที่สารวัตรธามกลับมาจากการไปส่งหลักฐานที่กายมอบให้กับเขาแต่ฝั่งนั้นไม่ได้กลับมาคนเดียวเขาพาผู้หญิงหน้าตาน่ารักตัวเล็กกลับมากับเขาด้วย นาวเป็นผู้หญิงที่ทางครอบครัวของธามจับคู่ให้และหมายจะให้เป็นคนที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เธอพักอยู่บ้านเดียวกับสารรหนุ่ม เธอดูแลเรื่องการงานบ้านเป็นอย่างดี ทางด้านสารวัตรธามเมื่อกลับมารีบไปโรงพักทันที และโทรหากายให้มาหาที่ห้องทำงาน“สวัสดีครับจ่าพล”กายมาถึงก่อนเวลาเพราะร้อนร้นอยากรู้เรื่องของพิม โดยที่จ่าพลคนของสารวัตรธามนั่งรอก่อนแล้วส่วนคนร่างสูงกำลังลงจากรถ“คุณธามมาพอดีเลยครับ”กายยิ้มหน้าระรื่นเมื่อเจอกับคนร่างสูงแต่อีกฝ่ายกลับทำหน้าเฉย เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงกลับมาเหนื่อยๆเลยไม่ยิ้มแย้ม“ว่าไงคุณ”กายถามด้วยความตื่นเต้น ธามยื่นเอกสารให้กับเขา ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาแล้วค่อยๆเปิดข้อความที่อยู่ข้างในผลตรวจสอบว่าหลักฐานทั้งสองชิ้นที่ส่งมาพิสูจน์มีความตรงกันทุกประการ!“โตมรทำพี่พิมจริงๆด้วย”กายลุกจากเก้าอี้กำลังจะก้าวเท้าออกมือใหญ่ของคนร่างสูงคว้าไว้ทัน“ใจเย็นหลักฐานต้องแน่กว่านี้ให้เขาตายใจก่อน”“แล้วถ้าเขาหนีไปละครับ”“ไม่หรอกผู้ต้องหายังไม่รู้ตัว”กายขยั
آخر تحديث: 2026-06-25
จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน

จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน

เฟื่องฟ้า  >>  พระเอก  สายลม   >>  นายเอก >>  -_-  ผมชื่อสายลมตามจีบพี่ฟ้าตั้งแต่สองปีก่อน แต่เขาไม่ให้จีบเพราะคิดว่าผมเด็กเกินไป >> สองปีต่อมาผมเข้าเรียนที่เดียวกับเขาและพยายามตามจีบเขาอีกรอบแต่มีอุปสรรคที่ต้องถอดใจเป็นบางครา เพราะลินดาผู้หญิงที่เคยคบกับเขาจากที่เลิกกันไปแล้วกลับมาตอแยเขาอีกครั้ง    >> แล้วทีนี้ผมจะจีบพี่ฟ้าได้ไหม ความน่ารักของผมจะชนะใจเขาได้หรือไม่.......แล้วจะจีบติดไหม? #จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน#เฟื่องฟ้าสายลม
قراءة
Chapter: บทที่ 34
เช้าของอีกวันผมและพี่ฟ้ายังไม่ตื่นยังคงนอนกอดกันอยู่อย่างงั้นจนเลยเวลาถึงเที่ยงผมรู้สึกเหมือนเวลาขยับตัวแล้วมันเจ็บผมร้องเสียงดัง "โอ๊ย" จนพี่ฟ้าตกใจและหัวเราะใส่ผม"ไม่เคยละซิ" พี่ฟ้าถามผม"ครับครั้งแรก พี่ต้องรับผิดชอบผมนะ""ครับ พี่จะรับผิดชอบเอง" ผมกอดพี่ฟ้าไว้แน่"เหนื่อยไหม""ไม่เหนื่อยได้ไงครับ เล่นเอาทั้งคืนแบบนี้""ก็มึงบอกชอบ แถมยังขอทุกวันคืนนี้ระวังไว้เลย" พี่ฟ้าพูดกับผมแล้วกอดผมไว้"ตอนไม่สนใจก็ไม่สนใจเลย ตอนสนใจก็สนใจเกิ้น""ไม่ชอบเหรอ" พี่ฟ้าถามผมกลับ"ชอบครับ ชอบมากอยากให้สนใจแบบนี้ไปนานๆ""พี่ฟ้าหิวไหม" ผมถามเขา"ไม่หิว เมื่อคืนกินทั้งคืนแล้ว""ทะลึ่งนะครับ""พี่ทะลึ่งกับแฟนพี่ไหม" ทั้งผมและพี่ฟ้าหัวเราะไปด้วยกันผมและพี่ฟ้าลุกไปอาบน้ำพร้อมกันคราวนี้ไม่มีอะไรกันแล้วครับเมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วไม่ไหวแล้วครับ คืนนี้ก็ต้องโดนอีกผมเข้าใจแล้วทำไมหมอกถึงพูดกับผมแบบนั้นเพราะมันเองก็เคยโดนมาเหมือนกัน *_*"พี่ฟ้าปิดเทอมกลับบ้านกันไหม""กลับซิกลับด้วยกันนี่เเหละ"ผมนั่งลงข้างพี่ฟ้าที่โซฟาแล้วเอาหัวพิงไหล่ของเขาหยิบมือถือขึ้นมาดูและถ่ายรูปคู่กับพี่ฟ้า"ผมเอารูปนี้เป็นภาพพักหน้าจอ
آخر تحديث: 2026-06-09
Chapter: บทที่ 33
ผมย้ายมาอยู่กับพี่ฟ้าตามที่คุยกันไว้ในวันที่ย้ายหอหมอกกับว่านก็มาช่วยผมขนของพอขนเสร็จพี่แมนกับพี่ต้นก็มารับพวกมันกลับ" ขอบคุณพวกมึงมากนะ""ไม่เป็นไรเพื่อนกัน" ว่านบอกกับผม"ระวังตัวไว้เหอะ" หมอกพูดบ้าอะไรของมัน"เจอกันพวกมึง"ผมเอาของไปไว้ห้องพี่ฟ้าและเตรียมจัดให้เป็นระเบียบ เสื้อผ้าใส่ไว้ในตู้ที่คราวก่อนตอนมาเฝ้าพี่ฟ้าไม่สบาย ส่วนของอื่นๆก็หาโต๊ะเล็กๆวางไว้มีรูปที่ผมแอบถ่ายกับพี่ฟ้าตั้งไว้ตรงนั้นของๆผมไม่ค่อยเยอะจัดแปปเดียวก็เสร็จผมหยิบหมอนกับผ้าห่มไปวางไว้ที่โซฟา "ทำไมเอาหมอนกับผ้าห่มไปไว้ตรงนั้น" พี่ฟ้าถามผมเมื่อผมเอาของไปเก็บตรงนั้น"เอามาไว้บนเตียงเลย เป็นแฟนกันต้องนอนด้วยกันซิ" ผมเอาหมอนกับผ้าห่มไปไว้ที่เตียงของพี่ฟ้าอยู่ดีๆพี่ฟ้าก็ดึงผมเข้าไปกอดจากด้านหลังแล้วใช้ปากซอกไซร์ที่คอผม ทำให้ผมตกใจเล็กน้อย"พี่ฟ้าจะทำอะไรครับ"ปากยังคงซอกไซร์คอผมไปเรื่อยๆแล้วหน้าผมไปทางเขาแล้วจูบที่ปากผมอย่างดุเดือดผมรีบเอามือผลักพี่ฟ้าออกเพราะความตกใจ"ผมขอโทษครับ ผมไม่เคย" เขามองมาที่ผมแล้วจับใบหน้า"พี่อดทนมานานแล้วนะ" "หมายความว่าไงครับ""ใครจะทนความน่ารักของมึงได้""ครับ" พี่ฟ้าพูดอะไรเนี้ยทำไม
آخر تحديث: 2026-06-09
Chapter: บทที่ 32
"ฟ้ามีอะไรจะคุยกับเรา" เฟื่องฟ้านัดพีคมาคุยเรื่องของเขากับเธอ"พีคเราว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่านะ" เธอทำหน้าเรียบเฉยเมื่อเขาคุยเธอเรื่องนี้"ทำไมอะที่ผ่านมาเรายังดีกับฟ้าไม่พอเหรอ""เราคิดกับพีคแค่เพื่อนคนหนึ่ง เราไม่สามารถกลับไปคบกับพีคได้""เพราะเด็กนั่นใช่ไหม" เธอคงหมายถึงผม"ไม่เกี่ยวกันถึงไม่มีน้อง เราก็คงคิดกับพีคแต่เพื่อนจริงๆ""แล้วแต่ฟ้าเลย ที่ผ่านมาฟ้าเองก็ไม่เคยแคร์เราอยู่แล้ว""ฟ้าขอโทษนะ" พอพูดจบก็เดินจากเธอไปปล่อยให้เธอนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นคนเดียวแต่ใช่ว่าเธอจะแคร์ที่ไหนเธอกดเบอร์โทรหาคนอื่นที่เธอแอบคบไว้อยู่แล้ว "เจอร้านเดิมนะคะ" แล้วเธอก็ลุกจากตรงนั้น....."_"// เช้าของวันผมเดินลงมาจากหอตัวเองแล้วกำลังจะตรงไปที่รถเจอพี่ฟ้าเจอเดินมาหาพอดี"ไปรถพี่" "คะ..ครับ ทำไมต้องไปรถพี่""มารับไปเรียนไง" นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยอยู่ๆพี่ฟ้าก็มารับไปเรียนด้วยกัน"ครับ" ผมตอบเพียงสั้นๆแล้วเดินตามพี่ฟ้าไป"ย้ายมาอยู่หอกับพี่ไหม" "ห๊ะ" ผมควรตกใจไหม? เจอคำถามนี้"ว่าไงไปอยู่หอกับพี่ไหม""จะดีเหรอครับ""ไม่ดีจะชวนทำไม""พี่ฟ้าไม่สบายหรือเปล่าครับ" ผมเอามือแตะหน้าผากพี่ฟ้าเบาๆ"พี่สบายดี" แล้ว
آخر تحديث: 2026-06-09
Chapter: บทที่ 31
ตอนเย็นพี่แมนบอกว่าจะมาหาหมอกแต่ก็ไม่มาสักทีแถมเวลาก็ใกล้ค่ำลงทุกที หมอกสงสัยว่าพี่แมนจะเป็นอะไรเลยไปที่หอของพี่แมนโดยที่ไม่ได้โทรบอก พอถึงหน้าหอหมอกเคาะประตูห้องคนที่เดินมาเปิดประตูกลับเป็นพี่แมนเองนะแหละแต่ออกมาด้วยสภาพที่ไม่สวมเสื้อแถมเก่งยังนอนอยู่บนเตียงอีกเมื่อหมอกเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า น้ำตามันก็ไหลพี่แมนดึงแขนหมอกพยายามอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นหมอกไม่ฟังอะไรทั้งสิ้นวิ่งออกจากห้องพี่แมนไป"โธ่เว้ย!มึงเห็นไหมมึงทำอะไรลงไปทำให้น้องมันเข้ากูผิด" เขาหันหลังกลับมาพูดกับเก่งแล้วบีบแขนอีกฝ่ายจนแรง"ผมเจ็บปล่อยผม" เก่งบอกให้พี่แมนปล่อยเพราะโดนบีบแขนแรงมาก"มึงห้ามยุ่งกับกูอีก" พี่แมนให้คำขาดกับเก่งเพราะไม่อยากให้มายุ่งกับตนเองตอนเเรกลังเลใจว่าจะเอายังไงกับเก่งและหมอกแต่พอเห็นความเสียใจของหมอกแมนรับรู้เลยว่าหมอกรักเขาเพียงใดและเลือกตัดสินใจที่จะคบกับหมอกพี่แมนสวมเสื้อแล้วรีบวิ่งตามหมอกไป หมอกวิ่งไม่สนใจคำเรียกของเขาแล้วมีคนขับผ่านมาพอดีจนใส่หมอก ตึ่ง!พี่แมนตกใจมากรีบวิ่งไปดูหมอกแล้วเรียกพาส่งโรงพยาบาลทันที หมอบอกว่าหมอกไม่เป็นไรมากดีนะที่โดนชนไม่แรงผมกับว่านไปเยี่ยมมันที่โรงพยาบาลมันน
آخر تحديث: 2026-06-09
Chapter: บทที่ 30
ทางด้านพี่แมนกับหมอกพอได้ปรับความเข้าใจกันความขุ่นเคืองที่หมอกมีต่อพี่แมนก็จางลงแต่ดูเหมือนพี่แมนจะยังลังเลใจอยู่กับเก่ง"พี่กลับก่อนนะตอนเย็นพี่จะมาหา" หมอกพยักหน้าให้กับพี่แมนพี่แมนหยิบมือถือโทรหาเก่ง"ตอนเย็นเจอกันหน่อย" แล้วก็เดินลงไปชั้นล่างของหอหมอกโทรหาว่านเพราะเมื่อคืนว่านไม่ได้กลับมาหอไม่รู้ไปนอนที่ไหน"มึงอยู่ไหนเมื่อคืนไม่กลับหอไง""กูอยู่หอพี่ต้น" หมอกทำเสียงตกใจเมื่อรู้ว่าว่านอยู่หอพี่ต้น"มึงดีกับพี่ต้นแล้วเหรอ""ยัง!""ยังแล้วมึงไปอยู่หอเขาทำไมกลับมาเลย""กลับไม่ได้เพราะออกห้องไม่ได้""ทำไมวะพี่ต้นมันทำอะไรมึงเดี๋ยวกูไปหา""พี่ต้นไม่ได้ทำอะไรกูแค่ขังกูไว้ในห้องเลยออกไปไหนไม่ได้" มีเสียงไขกุญแจห้องเข้ามาในห้องที่ว่านอยู่"แค่ก่อนนะมึง" แล้วว่านก็นั่งเฉย"พี่ไม่เลิกกับว่านนะ""พี่มีคนอื่นแล้วจะมายุ่งกับผมทำไม""พี่มีใคร มาคุยกันให้รู้เรื่องปรับความเข้าใจกันเลย" พี่ต้นดึงว่านให้มานั่งใกล้และเลิกทำหน้างอแงใส่เขาจากที่โดนขังหนึ่งคืนเพราะความคุยกันไม่รู้เรื่องและมีอะไรไม่ยอมถามคิดเองเออเองจนทำให้เรื่องมันใหญ่โตเลยทำให้ว่านสงบสติอารมณ์ลงบ้าง"ไหนทำไมถึงคิดว่าพี่มีคนอื่น" พี่ต
آخر تحديث: 2026-06-09
Chapter: บทที่ 29
ผมพยายามร้องให้คนช่วยแต่ก็ไม่มีใครได้ยินเพราะเสียงเพลงค่อนข้างดัง "ช่วยด้วย! ว่านช่วยกูด้วย""ไม่มีใครช่วยน้องสายลมได้หรอก" พี่พีพยายามลวมลามผม ปกติผมสู้ได้นะแต่ตอนนี้ผมเมามากควบคุมสติไม่ค่อยได้พี่พีดึงผมจากพื้นแล้วลากผมขึ้นเตียงแล้วแกะกระดุมเสื้อ เขาพยายามซอกไซร์คอผมแต่ผมใช้มือปัดมือออกแต่ไม่สำเร็จ "ว่านช่วยกูด้วย""ว่านสายลมไปไหน" "พี่ฟ้า" ว่านเรียกชื่อพี่ฟ้าเมื่อเห็นเขาโผล่มา "อยู่ในห้องกับพี่พีครับ" พี่ฟ้าเดินไปที่หน้าห้องนั้นประตูถูกถีบออกด้วยเท้าของพี่ฟ้าแล้วพี่พีก็ตกใจหันหลังไปมอง ผมได้ทีวิ่งไปหลบอยู่หลังพี่ฟ้าทันที"สายลมเป็นไงมึง""พี่พีพยายามลวมลามกู" เมื่อพี่ฟ้าได้ยินก็ชกหน้าพี่พีไปหนึ่งทีแล้วลากผมที่เมื่อไม่ค่อยสติออกจากงานวันเกิดโดยมีว่านตามผมมาด้วย"พี่ฟ้าจะสายลมไปไหน" ว่านถามพี่ฟ้า"กลับห้อง" ทำเสียงดุดันและไม่พอใจ"ไม่กลับ ว่านมึงพากูกับที" "ไม่ได้" พี่ฟ้าจับแขนผมไว้แน่"ว่านพากูกลับห้องกูไม่อยากกลับคนที่ให้ความหวังกู" ผมโวยวายจนหมดฤทธิ์ในอ้อมแขนของพี่ฟ้า"พี่จะพาสายลมกลับเอง""ครับ" ว่านพยักหน้าและยอมให้พี่ฟ้าพาผมกลับ"พี่ฟ้าครับ สายลมอะมันชอบพี่มากนะครับ ถ้าพี่ไม
آخر تحديث: 2026-06-09
قد تعجبك أيضًا
วาสนาดวงจันทร์
วาสนาดวงจันทร์
วาย · Rabbit family 85
1.1K وجهات النظر
เพชฌฆาตฟันน้ำนม (Omegaverse)
เพชฌฆาตฟันน้ำนม (Omegaverse)
วาย · นารา ร้อยเล่ห์
1.1K وجهات النظر
Step by Step จับจังหวะรัก
Step by Step จับจังหวะรัก
วาย · RunwaySunday
1.0K وجهات النظر
พีขอโทษ Sorry for the misake
พีขอโทษ Sorry for the misake
วาย · โฉมจันทรา
1.0K وجهات النظر
ความรักของนายน่ารัก
ความรักของนายน่ารัก
วาย · ต๋อง น่ะ
1.0K وجهات النظر
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status