Desired by the Billionaire
“Isang daang milyon!” sigaw ng isang misteryosong lalaki.
Si Cassandra Louise Ledesma ang lihim na tagapagmana ng pamilya Ledesma na itinago ng kaniyang lola na si Soledad upang mailayo sa mga taong nagbabalak agawin ang kanilang yaman. Upang mamuhay nang payapa, pinili niyang magtrabaho bilang isang simpleng maid.
Sa isang charity auction, pabiro siyang isinama bilang isa sa mga "auction item." Ang inakala ng lahat na simpleng kalokohan ay nauwi sa matinding gulat nang may magbid ng isang daang milyong piso para sa kaniya.
Sa kabilang dako naman ay si Amadeo Vicente Sandejas, ang pinakabatang bilyonaryo at CEO sa buong mundo. Isang lalaking malamig, subsob sa trabaho, at walang interes sa pag ibig. Ngunit lingid sa kaalaman ng lahat, siya ang misteryosong bidder na gumastos ng napakalaking halaga upang walang ibang makakuha kay Cassandra.
“Mula nang marinig kong isasama ka sa auction, tinapos ko na ang laban. Dahil alam kong walang ibang dapat manalo kundi ako.
“Kung tutuusin ay barya lang naman ang isang daang milyon piso, Cassandra.”
Saan nga ba sila dadalhin ng isang daang milyong pisong bid na nagsimula bilang isang biro? Magagawa kayang baguhin ng babaeng binili niya ang pusong matagal nang isinara ni Vicente, o ang mga lihim na kanilang itinatago ang siyang tuluyang maglalayo sa kanila?
Read
Chapter: Chapter 11Cassandra Louise’s point of view“Good evening, ladies and gentlemen!” Umalingawngaw sa buong auction hall ang masiglang boses ng host nang tuluyan na itong pumasok sa stage, hawak ang mikropono at suot ang malapad na ngiti ng isang taong sanay manghikayat ng atensyon. Kasabay no’n ay bahagyang humina ang usapan sa paligid, at unti-unting napunta sa harapan ang tingin ng lahat. Magsisimula na ang pinaka-main event ng charity night. Ang auction. Ito ang pinakahihintay ng karamihan sa mga bisita. Halata naman sa mga mukha nila. Iyong iba ay nakaupo nang mas tuwid sa kani-kanilang upuan, ang iba nama’y nakasandal ngunit mas naging matalas ang tingin sa stage, at ang ilan ay tahimik lang na pinaglalaruan ang hawak na wine glass habang hinihintay kung anong unang ilalabas ng pamilya Sandejas. Hindi lang kasi ito basta-bastang paandar sa charity event. Lahat ng item na ilalabas sa auction ay may katumbas na prestige, influence, or value, at siyempre, lahat ng perang malilikom at mga kon
Last Updated: 2026-07-10
Chapter: Chapter 10Cassandra Louise’s point of view“Breathe,” mahinang sabi ni Agnes sa tabi ko, tila napansin ang paninigas ko. “Hindi ka kakainin ng mga tao rito.” Tiningnan ko siya. “Easy for you to say. Kabisado mo na silang lahat.” “Not all of them,” she muttered, then leaned closer with a grin. “Pero kung may umepal, itutulak ko.” Napatawa ako nang mahina. “Very comforting.” Pagpasok namin sa loob, people in expensive gowns and tailored suits moved around the venue with practiced ease, exchanging greetings and business smiles as if they had all been trained to do exactly that. Nakakasilaw, nakakabingi, at medyo nakakaubos ng energy. Sa dami ng tao, si Reed pa talaga ang unang namukhaan ko. Nakatayo siya sa may gilid ng hall, may hawak na baso at kausap ang dalawang lalaking naka-formal suit. Pero nang mapadako ang tingin niya sa direksyon namin, agad siyang natahimik. Bahagyang tumaas ang kilay niya nang makita ako, at maya-maya ay sumilay ang pamilyar na ngisi sa labi niya na para bang may
Last Updated: 2026-07-09
Chapter: Chapter 9Cassandra Louise’s point of viewMuling bumalik ang braso niya sa bewang ko at mas lalo pa niya akong idinikit sa katawan niya, habang ang mga kamay ko naman ay unti unting humahawak sa buhok niya. Patuloy lang kaming nagpalitan ng halik, at tila wala ni isa sa amin ni Vicente ang gustong huminto o kumawala.“Uhm.” Mahina akong napasinghap nang maramdaman ko ang kamay ni Vicente na dahan dahang inaangat ang isa kong binti papunta sa gilid ng balakang niya. We continued kissing until he suddenly lifted me into his arms.Wala na akong pakialam kung masira man ang makeup o buhok ko. All I could think about was him and the way he was kissing me. Nahinto lang kami sa ginagawa namin nang biglang umugong sa buong kwarto ang boses ni Agnes mula sa labas ng pinto, kasabay ng sunod-sunod at malalakas nitong katok. “Kuya! Open the door!” Para akong biglang nabuhusan ng malamig na tubig. “P-put me down,” mahinang bulong ko, sabay tapik nang madiin sa balikat ni Vicente. “Now.” Napasinghal
Last Updated: 2026-07-09
Chapter: Chapter 8Cassandra Louise’s point of view“H-hands off.” nauutal kong sambit, dala ng gulat na hindi ko agad naitago.Nanatili ang isang kamay ni Vicente sa gilid ng kanyang closet, sapat para ikulong ako sa pagitan ng katawan niya at ng malamig na kahoy. Tumaas ang kanang kilay niya habang titig na titig sa akin, para bang may kung anong aliw siyang nakukuha sa naging reaction ko.I was caught off guard. Masyado. Isang segundo lang ang pagitan mula sa pag-alis ko sa tabi niya hanggang sa bigla niya akong ikulong sa bisig niya, at sa maikling sandaling iyon, parang nawala ako sa aking sarilil. Hindi agad ako nakagalaw. Hindi ko nagawang mag salita o mag reklamo. Ang mas nakakairita, hindi ko agad mahanap ang tiyempo para makaalis sa bisig niya. “V-vicente,” inis kong singhal nang sa wakas ay makabawi ako, saka agad na nagpumilit kumawala sa pagitan ng mga braso niya. Hinayaan naman niya ako, pero hindi siya tuluyang umurong. Nandoon pa rin ang ngiti sa sulok ng mga labi niya, seryoso, mapanu
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 7Cassandra Louise’s point of viewFor a second, I just stood there, staring at them while trying to process the slip. Then I awkwardly scratched the back of my head, half-amused and half-nervous. “S-sorry,” mabilis na sabi ng make-up artist, si Pat, bago bahagyang kumindat sa akin na para bang sinasabing gets niya agad ang sitwasyon. Napahinga ako nang kaunti. At least she understood what I was trying to hide. Matagal ko na silang kakilala. Sila ang madalas na nag-aayos sa akin sa halos lahat ng events ko noon, noong nasa puder pa ako ng mga Ledesma at hindi pa magulo ang lahat. They had seen me at my best, in designer gowns and expensive heels, smiling for cameras and pretending everything in my life was perfectly in place. Seeing them here, in this room, while I stood in a life that was far from what I used to have, felt strangely unreal. “Kumusta?” tanong ni Aki habang inaayos niya ang hair kit niya sa harap ng vanity na nasa kwarto ko. “Buhay pa,” sagot ko, napangiti nang kau
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 6Cassandra Louise’s point of viewNgayon ang araw ng charity event ng mga Sandejas. Nasa kwarto ako ni Vicente, abala sa pag-aayos ng isusuot niya habang siya naman ay parang walang balak tumulong sa sarili niya. Nakakainis, honestly. Ilang beses na akong sinabihan ni Agnes at maging ng mga magulang nila na huwag ko nang asikasuhin si Vicente para makapag-ayos din ako nang maaga, pero heto pa rin ako, nakatayo sa harap ng closet niya at pinipili ang susuotin ng lalaking ubod ng sungit at kapal ng mukha. Hindi ko rin alam kung bakit ko pa ito ginagawa. Siguro dahil nasanay na lang ako. O baka sadyang mahina lang ako pagdating sa taong ito. Pinisil ko ang tela ng isang charcoal gray suit bago iyon inilabas at inilapag sa kama kasama ang puting long sleeves at necktie na babagay roon. Nang masigurado kong maayos na ang lahat, saka ako bumaling sa kinaroroonan niya. “Akala ko ba wala kang balak sumama sa charity event n’yo?” tanong ko, bahagyang nakataas ang kilay habang inaayos ang c
Last Updated: 2026-07-07
Chapter: Chapter 6Ysabel Trinidad’s point of view"Lalim ng iniisip natin ah." Napakurap ako at saka dahan dahang napalingon sa aking kanan. Hindi ko man lang namalayan na kanina pa pala nakatayo si Amaris sa tabi ko habang pareho kaming abala sa paglilinis ng napakalawak na sala ng mga Montenegro. Hawak niya ang feather duster ngunit imbes na magtrabaho, nakatitig lang siya sa akin na para bang kanina pa niya hinihintay na magsalita ako. Bahagya siyang ngumiti. "Kanina pa kita pinagmamasdan. Ilang beses ka nang napapatigil sa pagpupunas. Mukhang wala ka sa sarili mo, Ysabel." Napabuntong hininga ako at ibinalik ang tingin sa mamahaling center table na pinupunasan ko. "May nakarating na balita sa akin." Mahina ang boses niya, halos pabulong lamang, ngunit sapat iyon para mas lalong bumigat ang pakiramdam ko. Hindi ko na kailangang magtanong kung anong balita ang tinutukoy niya. Alam ko na agad. Mabagal akong tumango bago muling napabuntong hininga. "Oo." Sandali akong natigilan bago ko ipinagpat
Last Updated: 2026-07-10
Chapter: Chapter 5Ysabel Trinidad’s point of view"Good answer, Trinidad." Mabilis na lumabas ang mga salitang iyon mula kay Maximo. Nanatili akong nakatayo sa gitna ng malawak niyang pribadong silid habang pilit na kinakalma ang sarili ko. Masyadong tahimik ang buong silid. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang ugong ng air conditioner at ang mabilis na tibok ng puso ko. "Relax." Mababa ang boses niya. Hindi iyon malakas, ngunit sapat na upang mapatuwid ako lalo ng tayo. "Opo, Señorito." Nanatili siyang nakatingin sa akin. Those sharp eyes seemed to analyze everything. Parang wala siyang pinalalampas. Mula sa paraan ng pagtayo ko hanggang sa bahagyang paggalaw ng mga kamay ko. Napalunok ako. "Did you have a good breakfast?" Tanong niya habang papalapit sa akin.Alam kong hindi na ako makaka tras dahil naramdaman ko na ang malamig na pader sa likuran ko.“Y-yes, Señorito.”Tumango siya nang bahagya. "Good." May kakaibang seryosong ekspresyon sa mukha niya. "I heard you're feeling better.
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 4Ysabel Trinidad’s point of view"Good answer, Trinidad." Mabilis na lumabas ang mga salitang iyon mula kay Maximo. Nanatili akong nakatayo sa gitna ng malawak niyang pribadong silid habang pilit na kinakalma ang sarili ko. Masyadong tahimik ang buong silid. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang ugong ng air conditioner at ang mabilis na tibok ng puso ko. "Relax." Mababa ang boses niya. Hindi iyon malakas, ngunit sapat na upang mapatuwid ako lalo ng tayo. "Opo, Señorito." Nanatili siyang nakatingin sa akin. Those sharp eyes seemed to analyze everything. Parang wala siyang pinalalampas. Mula sa paraan ng pagtayo ko hanggang sa bahagyang paggalaw ng mga kamay ko. Napalunok ako. "Did you have a good breakfast?" Tanong niya habang papalapit sa akin.Alam kong hindi na ako makaka tras dahil naramdaman ko na ang malamig na pader sa likuran ko.“Y-yes, Señorito.”Tumango siya nang bahagya. "Good." May kakaibang seryosong ekspresyon sa mukha niya. "I heard you're feeling better.
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 3Ysabel Trinidad’s point of view"Good morning, Miss Ma'am." Iyon agad ang bumungad sa akin pagmulat ko ng mga mata. Kasabay noon ang pamilyar na mukha ni Amaris na nakangiting parang nanalo sa lotto. Napapikit ako ulit. Hindi pa man ako tuluyang nagigising ay alam ko nang may kalokohan na namang ginagawa ang babaeng ito. "Breakfast in bed." Ipinakita niya ang tray na dala. "At your service." Napairap agad ako. "Nababaliw ka na talaga." Mas lalo lang siyang natawa. Nakaupo ako sa kama habang pinagmamasdan siya. Nakasuot pa rin ako ng simpleng pambahay habang bahagyang kumikirot pa rin ang sugat sa paa ko. Hindi naman ganoon kalala. Sa totoo lang, kaya ko nang magtrabaho. Pero mukhang hindi ganoon ang opinyon ng isang tao sa mansyon na ito. "Kamusta ang paa natin, Señorita?" tanong niya habang may mapang-asar na ngiti. Napailing ako. "Mukha ba akong alagain?" "Ay grabe siya." Tumawa si Amaris habang inilalapag ang tray sa tabi ko. "Seryoso nga ako." Pagkatapos ay inilapi
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 2Ysabel Trinidad’s point of view"Sigurado ka bang katulong ang ipinasok mo rito at hindi future wife ni Señorito?" Napataas agad ang kilay ko habang napapailing. Nakaupo si Amaris sa kama ko na parang sarili niyang kwarto ang pinasok niya. Katatapos lang namin magtrabaho ngunit mukhang wala pa rin siyang balak matulog. "Kapag nahuli tayo ni Ate Leonor, pareho tayong mapapagalitan," reklamo ko. Ngunit lalo lamang siyang natawa. "Katulong ka lang ba talaga rito, Ysabel?" "Oo naman." "Mukhang hindi ganyan ang tingin ni Señorito sa'yo." Napabuntong-hininga ako. Sa totoo lang, kahit ako ay nalilito na rin minsan sa mga ginagawa ni Maximo. Hindi ko alam kung ano ang nakita niya sa akin. Isa lamang akong ordinaryong katulong, ngunit pakiramdam ko ay palagi niyang napapansin ang bawat nangyayari sa akin. "Isipin mo nga," patuloy ni Amaris. "Nasanggi mo lang iyong side table noong isang araw at nagkapasa ka." Napailing siya. "Halos pagalitan niya sina Ate Leonor dahil pinagawa ka r
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Chapter 1Ysabel Trinidad’s point of viewNgayon na ang araw na pagpunta ko sa mansyon ng mga Montenegro upang magsimulang magtrabaho. Araw na matagal kong pinaghandaan, ngunit ngayong narito na ito ay hindi ko pa rin maiwasang kabahan. Bago tuluyang magtungo roon, dumaan muna ako sa ospital upang mabisita si Valerian. Kailangan kong makapagpaalam nang maayos bago magsimula sa bagong trabaho. Hindi na sapat ang maliit naming ipon upang tustusan ang pagpapagamot sa kanya. Habang tumatagal ay lalo lamang lumalaki ang gastusin sa ospital. Kaya kahit gaano ako kinakabahan at natatakot, kailangan kong gawin ito. Pagdating ko sa silid ni Val, agad akong sinalubong ni Inay Violeta. "Oh, iha. Nandito ka na pala." Napangiti ako bago tumingin sa kapatid kong mahimbing na natutulog sa hospital bed. "Kamusta po siya, Nay?" "Maayos naman sa ngayon." Bahagya akong nakahinga nang maluwag. Nang magtanong ako tungkol sa operasyon ni Val, napansin kong agad na nalungkot ang ekspresyon ni Inay. "May inaa
Last Updated: 2026-07-08
LOGIN
