登入Kalmado?Nang makita ni Kaizan ang namumula at puno ng luha na mga mata ni Inara, alam niyang hindi ito ang tamang oras para magkaroon sila ng maayos na pag-uusap. Bukod doon, mas nangingibabaw ang pag-aalala niya sa kalagayan nito kaya pilit niya itong pinapakalma. "Kumain muna tayo habang nag-uusap. Hindi pwedeng gutom ka.""Anong oras na ba tapos kakain pa tayo? Kaizan, kailangan mong magpaliwanag nang maayos ngayon.""Anong gusto mong marinig mula sa akin?""Tungkol kay Zandrae. Kailan mo siya papapaalisin sa kumpanya?"Natigilan si Kaizan dahil hindi niya agad alam kung ano ang isasagot. Hindi niya inaasahan na iyon agad ang magiging tanong ni Inara.Nang mapansin ni Inara na nanatili lamang itong tahimik, lalo siyang nakaramdam ng inis. Kumunot ang noo niya habang pilit na pinipigilan ang emosyon na muling sumabog."Hindi naman ako namimilit ng marami eh. Kahit nga ang pagtatago mo ng mga bagay sa akin ay hindi ko na inisip. Pero bakit ganyan ang ugali mo? Ano ba? Ayaw mo bang m
Inara held her hands tightly as her voice trembled with anger and disbelief. Her eyes stayed fixed on Kaizan, waiting for an answer that she already feared. "Kaizan, ganito ba talaga ang ibig mong sabihin noong sinabi mong magpapahinga ako nang payapa habang buntis ako?"Before Kaizan could even respond, Zandrae quickly stepped in. She wore a calm expression as she tried to explain herself. "Inara, nagkamali ka lang ng akala. Wala kaming ginagawang masama ni Kaizan. Gusto ko lang matuto ng mga bagay kaya nagpaayos ako sa kanya ng trabaho dito sa kumpanya."Inara could not hide the doubt in her eyes. She looked at the two of them with disbelief. "Ha... matuto? Kailangan pa bang pumunta sa bubong ng gusali para lang matuto, tapos naghawak pa kayo nang ganyan?""Inaayos ko lang naman ang kurbata niya eh. Siya ang namumuno sa El Davion Group kaya kailangan niyang maging maayos tingnan. Ayaw mo naman sigurong pagtawanan siya ng iba, hindi ba?" paliwanag ni Zandrae habang nagpapakita ng til
Pagkarinig noon, halos sumabog sa inis si Liora. "Pwede bang tigilan mo na ang mga kalokohan mo? Sino ba naman ang gustong iwan ang magandang buhay tapos magpapagod sa trabaho?""Seryoso naman ako eh. Hindi maganda 'yung sobrang walang ginagawa, parang kakalawangin ang utak mo. By the way, Liora, may trabaho ka ba na pwede kong tulungan?"Akma sanang tatanggi si Liora, pero nang makita niya ang report na nakapatong sa mesa, bigla siyang nagbago ng isip."Alam mo, may kailangan nga akong tulong mo."Agad na lumiwanag ang mukha ni Inara nang marinig iyon."Ano 'yun? Sabihin mo na dali..."Dahil sa pananabik na narinig niya sa kabilang linya, napangiti na lamang si Liora."Ngayon, naniniwala na akong talagang nababagot ka. Magkita na lang tayo sa coffee shop natin mamaya.""Sige, see you!"Pagkatapos ibaba ang tawag, agad na nagbihis si Inara at inutusan ang driver na ihatid siya sa coffee shop.Kung gaano ka-excited si Inara, kabaligtaran naman ang nararamdaman ni Liora. Nahuli pa siya
Nag-alinlangan sandali si Kaizan, pero inilagay pa rin niya ang karne sa plato ni Zandrae. Masayang kinain ni Zandrae ang pagkain habang nakangiti. “Ang sarap pala talaga ng pagkain dito sa canteen. Gusto ko talaga. Kaizan, dito na lang tayo kumain araw-araw, okay?” Bahagyang nanginig ang mga daliri ni Kaizan, pero pinilit pa rin niyang ngumiti. “Masyado akong busy lately, at hindi regular ang oras ng pagkain ko. Mas okay siguro kung ikaw na lang muna ang kumain mag-isa.” “Hindi. Nakakaboring kumain mag-isa.” “Pwede naman kitang samahan ng iba, like si Kiara.” Pagkarinig pa lang ni Zandrae sa pangalan ni Kiara, agad nagbago ang expression ng mukha niya. Hindi niya nagustuhan ang narinig. “Ayoko ng samahan niya. Masungit ’yon at mukhang pera. Tapos ngayong hindi kita kasama, parang sunod-sunuran na siya kay Inara.” “Hindi naman ganyan si Kiara. Sa trabaho kasi, kailangan talaga nating paghiwalayin ang personal at trabaho,” sagot ni Kaizan. ‘So sa tingin mo nagsisinungaling ako?
Pagsapit ng tanghali, sa wakas ay nakita na rin ni Zandrae ang taong buong umaga niyang hinihintay. Lahat ng inis na naipon niya sa mga nagdaang araw ay tila sabay-sabay na sumabog. Namumula at namamaga ang kanyang mga mata habang nakatitig siya rito. "Kaizan..."Halos sunod-sunod ang naging pulong ni Kaizan buong umaga kaya hilo na ito at pakiramdam niya ay anumang oras ay hihimatayin siya. Akma na sana siyang babalik sa opisina para makapagpahinga kahit sandali, ngunit pagdating sa pinto ay nakasalubong niya si Zandrae. Lalo pang sumakit ang kanyang ulo.Napatingin siya kay Kiara. Nagkibit-balikat lamang ito, na para bang ipinapahiwatig na ginawa na nito ang lahat ng kaya niyang gawin, ngunit wala na talaga siyang ibang magagawa.Marahang hinimas ni Kaizan ang kanyang sentido. Pinilit niyang tumayo nang tuwid bago ngumiti kay Zandrae. "Zandrae, may kailangan ka ba?""Kaizan, inapi nila ako. Tutulungan mo ba ako o hindi?" tanong ni Zandrae habang kaawa-awa ang itsura.Agad na kumunot
Huminga nang malalim si Inara, tumayo nang tuwid, at tila naghanda nang harapin ang anumang sasabihin nito. "Magsalita ka na. Ano na namang binabalak mo?"Akma na sanang magsalita nang diretso si Kaizan, pero madaling ibang kahulugan ang sinabi ni Inara kaya hindi niya napigilang asarin ito. Lumapit siya, itinukod ang dalawang kamay sa magkabilang gilid ni Inara, saka nagsalita nang may mapaglarong ngiti. "Hindi mo ba alam kung ano ang gusto ko?"Masamang tinitigan siya ni Inara. "Huwag mong isiping mabibili mo ako ng isang kahon lang ng hipon."Napatawa si Kaizan. "Kung kulang ang isa, bibigyan kita ng dalawa, tatlo, apat, o limang kahon hanggang sa pumayag ka.""Hmp! Kahit ibigay mo pa sa akin ang napakaraming hipon, hindi ako magpapatalo pagdating sa mga bagay na mahalaga," matigas na sagot ni Inara."Hindi naman ganoon kabigat ang hinihiling ko. Gusto ko lang sanang lumipat ulit sa kwarto natin. Maliit na bagay lang iyon, hindi ba?""Hindi naman sa hindi kita papayagan. Pero kaila
Mahigpit na kinagat ni Zandri ang labi, kinuha ang telepono, at diniyal ang number ni Wyatt.Mabilis naman itong sinagot ng lalaki. “Zandri…” naroon agad ang awtomatikong lambing sa boses nito sa tuwing kausap siya.“Wyatt…” tawag ni Zandri.Narinig ng lalaki ang paos na boses niya, bahagya pa ring
Akala ni Inara ay hindi na siya makakaramdam ng kirot, pero pagkarinig sa prangkang pagkakasabi na iyon ni Kaizan, pumitik pa rin ang puso niya sa sakit.Hindi inasahan ni Don Adalvino na sa araw na ma-discharge siya, makakatanggap siya ng ganoong malaking regalo mula kay Kaizan at Inara. Iyon nga
Hindi narinig ni Kaizan ang mahina ngunit desperadong sigaw ni Inara. Sa gitna ng bulungan at paggalaw ng mga tao, naglaho siya nang hindi lumilingon. Parang aninong pinili ang kadiliman kaysa harapin ang babaeng naghihintay sa altar.Napakawalan ni Inara ang mahigpit na hawak sa bouquet. Dahan-dah
“Pero naisip mo na ba kung gaano kalala ang pagkagusto sa iyo ni Zandri? What if magising siya tapos malaman niyang married ka na? Na consider mo ba man lang ang feelings niya?” tanong ni Wyatt, diretso at walang paligoy-ligoy.Alam niya kung gaano kalalim ang nararamdaman ni Zandri para kay Kaizan







